Cap.,  Par.

 1      1,1 |           Richmondiae, exinde rex Henricus Septimus appellatus. Rex,
 2      2,11| subvertendum proficisci quam idem Henricus ad regis Richardi regnum
 3      3,2 |      ignorare regem suum quod rex Henricus, in rebus suis adversis,
 4      3,2 |           parte dubitare quin rex Henricus non oblitus esset quam promptus
 5      3,2 |      Saltem non dubitare quin rex Henricus, pro sua in pacem propensione
 6      3,3 |   inflecteret. Atque hoc modo rex Henricus nihil prosecutione belli
 7      5,1 |        regi filius secundogenitus Henricus, qui postea regnavit. Secuta
 8      6,4 |           mansit, quo tempore rex Henricus (ut iam dictum est) comitia
 9      6,7 |         publicatum est. Rex tamen Henricus ipsarum examinationum et
10      6,14|       filius regis secundogenitus Henricus dux Eboraci creatus est,
11      6,16|       Cantii, quae dixerat si rex Henricus Catharinam repudiatam rursus
12      7,16|          interea evenit ut quidam Henricus Tidderus, filius Edmundi
13      7,16|         tantum tyrannum mutarent. Henricus iste, hostis meus infensissimus
14      7,19|           capitalis hostis noster Henricus Tidderus, falsus coronae
15      7,26|          rixari. Quin et rex ipse Henricus post impressionas illas
16      8,5 |      spiritus nimis altos gerebat Henricus quam ut primus pacis mentionem
17      8,5 |           ingenio ad negotia quae Henricus ipse aut se minus decere
18      8,17|  amicitiam capere, ideoque si rex Henricus promogenitam suam filiam
19      9,12|            12. Februario sequente Henricus dux Eboraci factus est princeps
20      9,12|         novis, si alibi nupsisset Henricus, assignaturus, sed praecipue
21     10,1 |     ordinem redactus. Quin et rex Henricus (ut videtur) de nuptiis
22     10,9 |      Verum dum ista tractarentur, Henricus opportunum tempus deligens
23     10,9 |        sermo. "Loquor (inquit rex Henricus) de temerario illo et cerebroso
24     10,9 |       captivum habuisse." Cui rex Henricus subito respondit, "Tum vero
25     10,9 |        sponte redire possit." Rex Henricus respondit regem Philippum
26     10,9 |     extorta putaretur. Rex itidem Henricus multis prudentibus et egregiis
27     10,10|          et reciproce filius eius Henricus princeps in ordinem aurei
28     10,10|      perductus esset (quod maxime Henricus expetebat) cessarunt triumphi,
29     10,13|  perductum fuisset), ne forte rex Henricus ad regimen Castiliae aspiraret
30     10,13|           ex parte patris, et rex Henricus principis adolescentis socer.
31     11,13|        Illi enim tres, Ludovicus, Henricus, et Ferdinandus, pro tribus
32     11,14|                  14. Corpore erat Henricus decoro, statura iusta paulo
33     11,15|        Quodam etiam die festu cum Henricus Sextus (cui innocentia sanctitatem