Cap.,  Par.

 1      1,15|           eius, quae spem etiam in futurum facere poterant imperii
 2      1,20| circumstrepebant, imperium suum in futurum nihil aliud nisi ludum fore
 3      2,3 |         reputaret minus sibi tutum futurum, et hominum curiositati
 4      2,11|          quod in regis manu semper futurum esset (postquam ab iis de
 5      2,14|      iturum, sin in vivis maneret, futurum eum assiduum spectaculum
 6      2,15|         regni sui ei ominatus est, futurum scilicet, ut laboriose regnet,
 7      2,15|     similium periculorum semina in futurum extingueret, simulque hominum
 8      3,5 |          semper in regis potestate futurum ut eas leges subiret in
 9      3,8 |         parlamenti sibi emolumento futurum non dubitabat, quia satis
10      3,8 |       sibique et honori et gratiae futurum putabant, si senatores fortes
11      3,24|           dubitat quin curae vobis futurum sit ut reditus sui, tam
12      5,18|            bellum minime diuturnum futurum. Attamen rex contrarium
13      5,18|            non opus unius aestatis futurum esset, sed absque termino
14      6,4 |       esset suspicionibus obnoxium futurum. Ideoque si Perkinus continuo
15      6,11|           omne etiam commercium in futurum cum Burgundis interdicens.
16      6,16|       rursus ad se non recepisset, futurum ut a regno suo deiiceretur
17      7,9 |          praecens statutum aliquod futurum frustrari posse quis cogitet.
18      7,24|   debellandum (quod speramus brevi futurum) confestim pacifice in regnum
19      7,28|   incuteretur ne similia in tempus futurum auderent. Atque pro sua
20      9,4 |     promptiorem aut obsequentiorem futurum, tam persona propria quam
21      9,14|           accessionis loco Angliae futurum, non Angliam Scotiae. Maius
22      9,14|     ideoque unionem istam tutiorem futurum quam fuerat illa Franciae.
23     10,1 |        poterat, eum non diu eundum futurum qui paulo ante fuisset),
24     10,13|           adducentis) magis gratum futurum fuisse Hispanis quam reliquorum