| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] revocaret 1 revolvebat 1 revolvens 1 rex 411 rhodi 1 richardi 17 richardo 8 | Frequency [« »] 493 est 424 se 418 qui 411 rex 410 non 407 quod 401 ex | Sir Francis Bacon Historia Regni Enrici VII IntraText - Concordances rex |
Cap., Par.
1 1,Dedica| Vir enim prudens fuit et rex egregius, tempora nihilominus 2 1,1 | nominis Tertius, de facto rex sed titulo et regimine tyrannus, 3 1,1 | comes Richmondiae, exinde rex Henricus Septimus appellatus. 4 1,1 | Henricus Septimus appellatus. Rex, statim a victoria, ut qui 5 1,1 | electione aut recognitione rex est salutatus. Interim corpus 6 1,1 | sepultum est. Etsi enim rex ipse, qua fuit nobilitate, 7 1,1 | quorum alter eo tempore rex eius erat legitimus, alter 8 1,1 | convertere cupiens, quasi rex vita sua luxuriosa et minus 9 1,1 | aditum fecisset, et quod rex qui in possessione regni 10 1,1 | inniteretur, precario fere rex futurus fuisset atque matrimoniii 11 1,1 | attamen reputabat secum rex prudentissimus haud parum 12 1,1 | Confessoris fundato. ~2. Verum rex pro animi sui magnitudine 13 1,2 | 3. Rex, harum cogitationum plenus, 14 1,2 | ex eo proveniebat, quod rex alicuius momenti putarat 15 1,2 | deprimere. In quo instituto rex perpetuo, sive ex affectus 16 1,3 | nobilioribus comitata. Interea rex itineribus exiguis Londinum 17 1,10 | Simonis et Iudae pransus est rex apud aedes Thomae Bourchieri 18 1,10 | Courtneius, Devoniae, quamvis rex etiam tunc apud se statuisset 19 1,12 | 13. Septimo Novembris rex comitia regni sui inchoavit, 20 1,13 | In iisdem quoque comitia rex in rescindendis eorum qui 21 1,13 | delegati fuerunt, sive hoc rex secreto procuraverit, sive 22 1,13 | damnati fuerant et proscripti. Rex quaestione ista nonnihil 23 1,14 | deobstruere. Itaque a quo tempore rex coronam assumpserat fontem 24 1,15 | indulgere in animo habebat, rex secundis usus cogitationibus 25 1,16 | pecunias attinet, iudicavit rex tempestivum non esse et 26 1,16 | iam a principio regni sui rex immemor non erat, atque 27 1,17 | 18. Preaeterea rex summa cum magnanimitate 28 1,18 | 19. Solutis comitiis rex confestim pecunias misit 29 1,18 | Quod tamen eorum responsum rex in bonam partem accepit, 30 1,18 | necessitas. Sub hoc tempus rex in concilium suum sanctius 31 1,18 | Wintoniensem. Etsi enim rex ad negotia sua tractanda 32 1,19 | eiusdem coronatio, quod rex notavit potius quam probavit. 33 1,20 | 21. Iam autem rex fiduciae plenus, ut princeps 34 1,20 | partium animos sanaret. Verum rex in fortunae suae supputatione 35 1,20 | neminem scire. Quem nuncium rex aspernatus est, et Eboracum 36 1,20 | oppugnare in animo habere. Rex, utpote princeps magni et 37 1,20 | quaedam, transiit, atque rex, faecibus et fermento partium 38 1,21 | primogenitum peperit; cui rex (in honorem stirpis veterum 39 2,1 | tanquam ex minera effodientes. Rex in regno suo novus erat, 40 2,1 | concitaret, ac ipse alter rex Richardus futurus fuisset. 41 2,2 | innumeri eum conspexissent. Rex enim Edwardus, caedis fratris 42 2,2 | et agitata est (id quod rex optime noverat et fortasse 43 2,2 | putaret filiam suam (ea qua rex insistebat via) non promotam 44 2,2 | maturuerat et eruperat, rex ita afficiebatur ut reginam 45 2,2 | reginam prodiiisse, quas rex propter rationes status 46 2,2 | Stokensi occisus fuerat, rex hoc pectoris sui arcanum 47 2,3 | fama illa sparsa est quod rex constituerat Edwardum Plantagenistam, 48 2,3 | maiorem in modem fervebat. Rex sane in rebus Hiberniae 49 2,4 | esset, atque ibi tanquam rex salutatus, stipatus, et 50 2,4 | et paucis diebus elapsis rex proclamatus est per nomen 51 2,5 | 5. Rex, nunciis perlatis de rebellione 52 2,5 | reprimendos tranferrre amabat. Rex igitur concilium suum convocavit 53 2,7 | eo spectabat, partim ut rex illa quam apud populum subierat 54 2,8 | temporis spacium elapsum (quo rex nullum offensae aut animi 55 2,9 | Cantabrigiam fundavit. Hoc rigore rex magna apud populum suum 56 2,10 | promulgatum est. Simul etiam rex multam adhibuit diligentiam 57 2,11 | antea proclamatione tantum rex declaratus erat. Tum vero 58 2,11 | in Angliam transferrent. Rex interim, qui cum primum 59 2,11 | exhibitis purgaret. At licet rex aurem ei benignam reservaret, 60 2,12 | exigua admodum manu Anglorum. Rex per hoc iam certus procellam 61 2,13 | exerimientum quod iam exhibuerat rex moderati regiminis sui cum 62 2,13 | dispersus fuit, atque ibidem rex ipse praesentia sua populi 63 2,13 | potestatem suam redacturum. Sed rex paulo ante Notinghamiam 64 2,13 | oporteret. In quo concilio rex ipse (qui multas animo suspiciones 65 2,14 | praesto fuerant. Quocirca rex cum cerneret copias suas 66 2,14 | clivum cuiusdam colliculi. Rex autem die sequente aciem 67 2,14 | Lambertum quod attinet, rex vita eum privare noluit, 68 2,15 | Post praelium profectus est rex Lincolniam, ubi preces solennes 69 2,15 | initium cepisset. Sed quamvis rex se iam in portu navigare 70 2,15 | nihilominus calliditatem rex deprehendere noluit, etsi 71 2,16 | temporibus futuris, coepit rex sentire ubi eum calceus 72 2,16 | formula. Sub idem tempus rex legationem ad Innocentium 73 2,19 | 19. Rex quoque, in maiorem regni 74 2,19 | regem excepti fuerunt. Verum rex Scotiae eodem quo rex Angliae 75 2,19 | Verum rex Scotiae eodem quo rex Angliae modo laborans (licet, 76 2,19 | renovatas iri quandiu uterque rex in vivis esset. ~ ~ 77 3,1 | III. HUCUSQUE rex occupatus fuit in rebus 78 3,1 | Carolus Octavus Galliarum rex virtute et fortuna patris 79 3,2 | 2. Rex Carolus haud parva flagrabat 80 3,2 | se recepisset. Quocirca rex Carolus, de bello Britanniae 81 3,2 | ignorare regem suum quod rex Henricus, in rebus suis 82 3,2 | altera parte dubitare quin rex Henricus non oblitus esset 83 3,2 | oblitus esset quam promptus rex suus fuisset in auxiliis 84 3,2 | discrimen inter officia quae rex suus et ea quae dux Britanniae 85 3,2 | obligationis respectum quem rex duci Britanniae debere videretur, 86 3,2 | Saltem non dubitare quin rex Henricus, pro sua in pacem 87 3,3 | 3. Rex, negotio cum concilio suo 88 3,3 | ad negotium Britanniae, rex paucis respondit. Regem 89 3,3 | remissi sunt. Noluit autem rex de reunione Britanniae ad 90 3,3 | mentionem fecissent, nisi quod rex verbo illo invidia aliquid 91 3,3 | Res autem ita se habuet. Rex neque iudicio tam imbecilli 92 3,3 | commercium. Sed spes has fovebat rex, quod partim negligentia ( 93 3,3 | posset. In quibus omnibus rex trutina non iusta res perpendebat, 94 3,3 | Misit igitur confestim rex legatum ad regem Galliae. 95 3,3 | omnes partes sarcienda. At rex Galliae ex altera parte 96 3,3 | inflecteret. Atque hoc modo rex Henricus nihil prosecutione 97 3,4 | 4. Quae cum rex Galliae recte admodum et 98 3,4 | pace legationem. Quod si rex praeterita ducis merita 99 3,5 | subiret in negotio pacis quas rex Angliae praescriberet. Haec 100 3,5 | negotium pacis. Interea rex Gallus Britanniam cum magnis 101 3,6 | 6. Neque rex minus alacris et promptus 102 3,7 | auxilium Britannorum duceret. Rex petitioni eius minime annuit ( 103 3,7 | ut nihil moveret, eo quod rex in iacturam honoris sui 104 3,7 | repentino violarentur. Verum rex Carolus, tum quod ius legatorum 105 3,7 | possent. Cui nuncio etsi rex Galliae non prorsus fidem 106 3,7 | informarunt, quamque longe rex Galliae a consiliis pacis 107 3,7 | pacis desereret. Neque tamen rex in universo hoc pacis negotio 108 3,8 | 8. Ita enim rex cogitaverat. Primum de rebus 109 3,8 | affabre efformari possint. Rex etiam in duobus illis fundamentis 110 3,10 | Domini mei et magistri, rex supremis dominus noster 111 3,13 | 13. "Rex Galliae (ut proculdubio 112 3,13 | Huius belli caussam ipse rex Gallus optime novit. Praetexit 113 3,13 | aliosque Galliae proceres (quos rex hostium suorum loco numerat) 114 3,13 | suos auxilia petierunt, rex Gallus sane auxilia aut 115 3,13 | enim res suae postulant. Rex tanquam princeps Christianus 116 3,13 | interposuit, ut pax componeretur. Rex Gallus de tractatu annuit, 117 3,13 | non refrigescere. Ita ut rex post tantam curam et diligentiam 118 3,13 | percipere postestis super qua rex a vobis consilium poscit, 119 3,13 | poscit, quae huc redit, utrum rex suscipere debeat bellum 120 3,16 | collatorum obliterationem, quod rex plene se informaverit eam 121 3,19 | in hoc negotio universo rex se vestris gravibus et maturis 122 3,20 | quantum ad res Brittaniae. Rex enim ei mandarat ut tali 123 3,21 | administrationem domesticam, rex mihi in mandatis dedit ut 124 3,22 | 22. "Quamobrem rex ait se iam admonitum esse 125 3,25 | Etsi enim quae afferebat rex Gallus essent satis probabilia, 126 3,25 | auxiliorum contemplatione. Verum rex, tum ut decorum servaret 127 3,25 | renovarent: ut scilicet rex Gallus a bello Britannico 128 3,26 | essent, expergefactus est rex, qui nullum iam subterfugium 129 3,27 | obiit. Quod quidem accidens rex facile praevidere potuerat, 130 3,29 | nonnullae egregiae circa ea quae rex proposuerat latae fuerunt. ~ 131 3,30 | praecipue in hoc statuto rex volebat erat suppressio 132 3,34 | 34. Tum quoque rex coepit, non minus prudenter 133 3,34 | huius salubris legis gratia rex postea Perkini edicto laceratus 134 4,1 | populo, simulque petens ut rex quid fieri vellet mandaret. 135 4,1 | quid fieri vellet mandaret. Rex responsum dedit peremptorium 136 4,1 | verbis aeque imperiosis ac rex scripserat (quibus nihil 137 4,2 | 2. Postquam rex certior factus est de nova 138 4,2 | generaliter venia facta est. Neque rex consuetudinem suam interrupit 139 4,3 | Eodem autem tempore quo rex servum tam bonum quam fuit 140 4,3 | rebellionis fieret. Unde rex Scotiae (se viribus minime 141 4,3 | esse de pace mentionem nisi rex se imperio abdicaret. Quocira ( 142 4,3 | commissum est. Quo praelio rex iracundia et indignatione, 143 4,4 | familiaritatem contraxit. Adeo ut rex moribus eius delectatus, 144 4,5 | Sed in fine anni quarti rex iterum ordinum conventus 145 4,5 | apparatus belli Brittanici rex cogitavit se non satis ampliter 146 4,7 | similium. Probe etiam noverat rex, neque ullo modo oblitus 147 4,7 | milites autem paucos edant. Rex autem videbat, ex contraria 148 4,7 | consilio atque instituto rex Hydrae dentes occulto serebat, 149 4,8 | 8. Iisdem etiam comitiis rex (curam adhibens ut regni 150 4,9 | enim legem illis comitiis rex et monitoriam et minatoriam 151 4,13 | 13. Circa idem tempus rex quater mille libras a civitate 152 4,14 | 14. Neque obiecerat adhuc rex curam aut spem de rebus 153 4,14 | Dum illa obsidio duraret, rex Angliae sub praetextu praesidii 154 4,15 | 15. Rex postquam res et existimationem 155 4,15 | instillatis ab iis quos rex Gallus (qui praemiis et 156 4,17 | 17. "Domini mei, rex noster, maximus et potentissimus 157 4,17 | illum et verum amorem quo rex dominus noster regem vestrum 158 4,18 | quatenus ad praeterita, neuter rex quae ab alterutro gesta 159 4,19 | ad actionem Britanniae, rex vester optime novit quae 160 4,19 | abrasas et puras, in quibus rex vester pro arbitrio suo 161 4,19 | vestri non committeret. Neque rex noster ex sua parte ad iniquam 162 4,19 | intepretationem trahit quod rex vester auxilia duci Britanniae 163 4,19 | praestiterit. Satis enim novit rex multa a regibus ad populo 164 4,19 | est et finita. Et (sicut rex noster sperat) est tanquam 165 4,20 | status sui. Aliter enim rex esse desineret. Subditi 166 4,20 | opus non erat, nisi quod rex noster tenero quodam affectu 167 4,21 | ulla post nostram memoriam. Rex, dominus noster, in animo 168 4,21 | patefecerit. Neque tamen nescit rex hoc incoeptum nulli regi 169 4,21 | congruit illud cum persona quam rex sustinet (licet indignus) 170 4,21 | fere ad exitum perduxit rex Hispaniae pro regno Granadae 171 4,21 | possit et immodicum, ut rex propriis copiis illud aggrediatur 172 4,21 | noster regi vestro commendat. Rex (ut omnes norunt) dominus 173 4,22 | concilium dimissum fuit. Rex interim animi dubius erat 174 4,22 | siquidem informatus erat quanto rex Gallux expeditionis illius 175 4,23 | paucis et perspicuis verbis. Rex minime oblitus est veteris 176 4,24 | actionem Britanniae, miratur rex regem vestum eius rei mentionem 177 4,24 | foederatis. Quoad nuptas vero, rex ei rei se immiscere minime 178 4,24 | immiscere minime vellet, si rex dominus vester liturgia 179 4,25 | quaerimonium instituerent. Rex ait sibi e memoria non excidisse 180 4,25 | incaeptum contra Turcas, rex expresse mihi mandavit ut 181 4,26 | parte regis nostri proponam. Rex vester regem nostrum quid 182 4,26 | Galliae ipsum. Si igitur rex vester consenserit ut in 183 4,26 | in deliberationem veniat, rex de caeteris quoque deliberare 184 4,27 | ex consilariis, num forte rex Gallus consentire vellet 185 4,27 | contra regem sparsit. Cui rex (licit nihil haberet e pedantio) 186 5,1 | etsi hoc quidem in negotio rex Gallus partus secundas eleganter 187 5,1 | adfuturum pollicitus. Hinc rex Angliae (etsi propria insistens 188 5,3 | 3. "Rex Gallus orbem Christianum 189 5,3 | nobis petiit. Quid etiam rex iste fortasse faciet, postquam 190 5,4 | sed gradus sublimioris. Rex Hispaniae (ne dubitetis) 191 5,6 | 6. In hunc modum rex locutus est. Veruntamen, 192 5,6 | Mercaturam quandam instituebat rex belli famas cum pecuniis 193 5,9 | breve tempus duraverat), rex se accinxit ad apparatum 194 5,10 | esse poterat. Hoc oppidum rex Romanorum saepe tentarat ( 195 5,11 | adhuc arderet, quodque si rex Slusiani ex parte maris 196 5,12 | 12. Rex auctoritatem Maximiliani 197 5,15 | 15. Rex (qui semper in omnibus actionibus 198 5,16 | diebus ab hoc solennitate, rex festum sanctorum Philippi 199 5,16 | insignibus quibusquam quae rex caeremoniarum dederat Vaughano 200 5,16 | monomachia pro decisione iuris. Rex sub finem aestatis, postquam 201 5,17 | caussam habere viderentur. Rex (qui hoc fore praesenserat 202 5,18 | complevit. Quibus copiis rex (constanter se gerens in 203 5,18 | diuturnum futurum. Attamen rex contrarium credi voluit, 204 5,18 | occultatum est. Quamprimum rex Caletum venisset, pacis 205 5,18 | nuncius ex Hispania (ita enim rex rem disposuerat) Ferdinandum 206 5,18 | exemplum exhibueret, ita ut rex pacis non futurus esset 207 5,18 | solus. Inter has auras pacis rex se non difficilem praebuit 208 5,19 | in praesenti. Quod utrum rex ideo permisisset ut propriae 209 5,19 | interpretationem subiit. Pro certo enim rex huius pacis auctor videri 210 5,19 | autem ridebant ea verba quae rex apud comitia protulerat, 211 5,21 | fuerat per Urwicum, in quem rex hanc legationem contulit 212 6,1 | VI. SUB hoc tempus rex rursus spiritibus malignis 213 6,1 | ducissa Burgudiae, sed et rex Galliae, etiam et rex Scotiae 214 6,1 | et rex Galliae, etiam et rex Scotiae in pretio habuerunt. 215 6,3 | pueritia erro fuerat, aut (ut rex eum appellare solebat) terrarum 216 6,3 | praebuisse. Ea fuit quod rex Edwardus Quartus compater 217 6,4 | aula regis notus esset, rex aut pietate quadam notus, 218 6,4 | maxime opportunum fore cum rex bello Gallico implicaretur. 219 6,4 | unum mansit, quo tempore rex Henricus (ut iam dictum 220 6,5 | regis Galli pervenisset, rex magno cum honore eum excepit 221 6,6 | omnia iniuriam urgebant qua rex reginam suam afficiebat, 222 6,6 | regnaturus non esset utcunque rex uxorem suam miseram regno 223 6,7 | 7. Rex ex sua parte non dormiebat, 224 6,7 | turre incarcerari iussit rex, et stricte examinari de 225 6,7 | confessionem exhibebant (ut rex ipse publicabat) per omnem 226 6,7 | in vulgus publicatum est. Rex tamen Henricus ipsarum examinationum 227 6,7 | tanto maiorem adhibuit rex diligentiam in posteriore 228 6,8 | diligenter perfuncti sunt, ut rex Perkini licet vivi anatomiam 229 6,8 | industrius et officiosus. Rex igitur (diligentiae suae 230 6,8 | In hac legatione usus est rex opera Edwardi Poyningi equitis 231 6,9 | 9. "Domini mei, rex noster aegre admodum fert 232 6,9 | maiestatem divinam simularunt. Rex dominus noster melior de 233 6,9 | morte ducis Richardi, quae rex instrumentis authenticis 234 6,9 | argumentis utor non necessariis. Rex prudentia adeo abundat, 235 6,9 | velitis. Verum, quoniam rex maius quiddam expectare 236 6,11 | 11. Rex post reditum legatorum neutiquam 237 6,11 | Burgundis interdicens. Hoc rex faciebat partim ut nihil 238 6,12 | 12. Rex bene iam et certo informatus 239 6,13 | intactus permansit, sive quod rex humores varios simul movere 240 6,13 | literis plurima de coniuratis rex didicerat) hanc partem in 241 6,14 | sunt. Crastino epiphaniae, rex a palatio suo Westmonasterii ( 242 6,14 | gratiam imploravit, quam rex ei tunc non gravate concessit, 243 6,15 | 15. Rex ad nomen huius viri praenobilis 244 6,15 | denique vir cuius fidei rex personam suam commiserat, 245 6,15 | nullo modo excederet. At rex, videns moderationem et 246 6,15 | ipsius conditio: si enim rex a metu quoad statum proprius 247 6,15 | spatium elapsum (quam moram rex honorifice interposuit, 248 6,16 | Cantii, quae dixerat si rex Henricus Catharinam repudiatam 249 6,17 | foeliciter praestitit, ut rex Richardus in eo loco occisus 250 6,17 | beneficium accipere nequeat quam rex a manu Stanleii acceperat, 251 6,17 | Pro quo tam insigni merito rex ei maximam gratiam habuit, 252 6,17 | secreto offendit, cum ex hoc rex satis perspiceret cupiditates 253 6,17 | aestimare. Coepit itaque rex ei intra animum suum minus 254 6,17 | moratum esse ut de vita rex periclitaretur. Nihilominus, 255 6,20 | floruerat, atque modus ipse quo rex negotium illud tractavit, 256 6,20 | diffidentia. Ex quo factum st ut rex magis absolute certe sed 257 6,22 | 22. Rex interea res Hiberniae non 258 6,23 | est, idque fecisset, nisi rex sub ipsum tempus mortuus 259 6,23 | est. 24. Aestate sequente rex ut matrem suam consolaretur, 260 7,2 | incaute deiiceretur, cum rex eam Cantii provinciam iam 261 7,4 | homines, quos omnes (quoniam rex iudicabat morem illum paucos 262 7,4 | Angliae absterrere possent. Rex, cum primum de rebellium 263 7,5 | ordinem cooptati fuerint. Rex solennitatem illam praesentia 264 7,6 | etiam anno foedus iniit rex cum principibus Italis pro 265 7,8 | 8. Hoc etiam anno rex comitia ordinum convocavit, 266 7,14 | 14. Rex interim, licet comitiorum 267 7,14 | tempore tam Maximilianus rex quam Carolus coeperunt a 268 7,15 | admissus ritu solenni. Etenim rex eum excepit in camera praesentiali, 269 7,15 | adduxerat quam eorum quos rex ei advorsum miserat, ingressus 270 7,15 | ingressus est cubiculum ibi rex assiderat, et ad regem accedens, 271 7,16 | 16. "Rex excelse et potens, celsitudo 272 7,16 | Edwardus Quartus, nuper Angliae rex (quod celsitudinem vestram 273 7,16 | primae visae sunt quibus rex Scotiae reges Angliae regno 274 7,17 | declarationem suam finiverat, rex Iacobus generose et prudenter 275 7,18 | 18. Non diu post, rex Scotiae in persona propria, 276 7,19 | Richardus Quartus Angliae rex, utpote haeres masculus 277 7,25 | cum quo venerat. Itaque rex Scotiae animadvertens neminem 278 7,25 | ruina redimere vellet. Cui rex Scotiae fere per ironiam 279 7,26 | circa pupas rixari. Quin et rex ipse Henricus post impressionas 280 7,26 | movit illud fuit, quod cum rex esset thesauri et opum appetentissimus, 281 7,27 | nimirum anno duodecimo regis, rex comitia sua iterum convocavit. 282 7,27 | inultas pati. comitia quid rex sibi vellet satis intellexerunt, 283 7,30 | comitia soluta fuissent, rex potentem exercitum coegerat 284 7,30 | bellum inferret. Quin et rex Scotiae Iacobus similiter 285 7,30 | audita rebellione Cornubiae, rex eas copias apud se tenuit 286 7,31 | pulcherrimam vallem circumiacentem, rex secum reputans plurimum 287 7,31 | armando et instruendo. Quibus rex adiunxit nonnullos ex viris 288 7,31 | Iasparum ducem Bedfordiae (quem rex bellis suis praeficere solebat), 289 7,32 | Saturni (quem diem hebdomade rex pro fausto ducebat), etsi 290 7,32 | pro fausto ducebat), etsi rex qua potuerat arte falsum 291 7,33 | Victoria in hunc modum parta, rex complures equites banarettos 292 7,33 | futuris memorabilem fore. Rex paulo ante constituerant 293 7,33 | Reliquis omnibus edicto rex veniam largitus est, cuius 294 7,33 | quem praelium hauserat, rex sibi satisfieri passus sit 295 7,34 | illud in caussa fuerat quod rex <se> satisfactum in parte 296 8,2 | 2. Rex sub primum eorum ad Caletum 297 8,4 | Cornubensium versus Londinum, rex Scotiae (bene de rebus Anglicis 298 8,4 | celeriter subveniret. Ita ut rex Scotiae et incoepto suo 299 8,5 | Hispaniense intercessit, rex (cui proprium erat in sinus 300 8,5 | componendis cum Scotia. Etenim rex naturaliter sterilia illa 301 8,5 | poterat. Postquam enim ille rex certus iam matrimonii conficiendi 302 8,5 | propriis consilia praebere. Rex quoque ex altera parte sui 303 8,5 | multa arte id effecisset ut rex Iacobus ad consilia saniora 304 8,5 | et coagmentari possit, si rex aliquem ex consiliariis 305 8,5 | tractandis mitteret. Itaque rex episcopum Foxum (tunc apud 306 8,5 | gentium non privilegiata. Rex Scotiae ex altera parte 307 8,5 | proposuit. Ille fuit ut rex Scotiae cum rege Henrico 308 8,5 | damna illa tolerare quam rex Scotiae ea persolvere. Attamen 309 8,5 | mensibus consenserunt. Sed rex Scotiae, etsi iudicium suum 310 8,6 | gloria recepta sunt. Etenim rex nunc mandavit maiori et 311 8,6 | episcopi Londinensis (ubi rex tunc hospitabatur) civium 312 8,6 | clauderentur. Quin et ipse rex die crastino (in quem incederat 313 8,10 | 10. Rex, cum de obsidione Exoniae 314 8,12 | 12. Rex, audita Perkini fuga, confestim 315 8,12 | clementiae universos submiserunt. Rex autem, qui (medicorum more) 316 8,12 | suas virtutes cumulans. Rex autem tanto diligentius 317 8,13 | 13. Rex profectionem suam nihilominus 318 8,13 | placerent. Apud Exoniam rex cum consilio suo deliberavit 319 8,13 | re minime dubitabant quin rex papam facilem reperturus 320 8,13 | opinabantur postquam iam rex in portu navigaret et pericula 321 8,13 | indignatione quadam quod rex tantus et tam insigni prudentia 322 8,13 | eiusmodi vexatus fuisset. Verum rex intulit Dei omnipotentis 323 8,13 | deliberationis tertiae opinioni rex se adiecit, ideoque quosdam 324 8,13 | laetanter conditionem accepit. Rex etiam dum Exoniae moratus 325 8,14 | conspectum eius minime, etsi rex (quo curiositati suae satisfaceret) 326 8,14 | et contumelia. Quamprimum rex Londinum venit, etiam horum 327 8,14 | publicatum est. Qua in re rex famae suae minus consuluit. 328 8,16 | occidentalis. Neque tenuit ipse rex, sed mora fortuita res disturbata 329 8,17 | controversiae impositus, rex Scotiae in suam contumeliam 330 8,17 | alias bellum denunciaturum. Rex autem (qui fortunae aleam 331 8,17 | Foxus a rege audiens quod rex Scotiae adhuc exaestuaret 332 8,17 | quibus eum placeret. Unde rex Iacobus, episcopi mollibus 333 8,17 | abbatiam Cisterciorum, ubi rex tum morabatur. Rex primo 334 8,17 | ubi rex tum morabatur. Rex primo disertis verbis episcopo 335 8,17 | suo praesentibus. Postea rex cum episcopo collocutus 336 8,17 | amicitiam capere, ideoque si rex Henricus promogenitam suam 337 8,19 | quam antea institerunt ut rex eum sine mora ex asylo abriperet 338 8,19 | abriperet et suspenderet. Verum rex (qui elati erat animi, neque 339 8,19 | ut paulo ante notavimus) rex talem societatem cum fortuna 340 8,22 | Itaque consultum putabat rex invidiam istam ex Anglia 341 8,22 | sustenturum. Verum hoc facto, etsi rex aliquatenus invidiam a se 342 9,1 | aliis regni partibus. Itaque rex post loca crebro mutata ( 343 9,1 | transfretavit. Postquem rex Caletum venisset, archidux 344 9,1 | Henrico fideret, postularetur. Rex comitatem archiducis sibi 345 9,1 | ad colloquium assignato rex equo vectus ad nonnullum 346 9,1 | tenendum se obtulit. Id rex nullo modo permittere voluit, 347 9,1 | morose et parum amanter rex a consilio suo tractatus 348 9,1 | protectorem (nam haec ipsa verba rex literis suis postera inseruit 349 9,1 | subiugatione ducatus Mediolanensis. Rex visus est sibi complacere 350 9,1 | sermonibus in urbe praebuit. Rex enim, etsi cives sibi conciliare 351 9,2 | derivabat, etiam plus quam rex vellet. Rex enim subterfugia 352 9,2 | etiam plus quam rex vellet. Rex enim subterfugia non quaerebat 353 9,3 | a papa detulit, per quod rex excitatus et summonitus 354 9,4 | 4. Huic papali legatione rex (de animo et consiliis papae 355 9,4 | Nihilominus si uterque rex hoc facere recusaret, se 356 9,6 | potius quam igne luebant. Rex (licet scholasticus non 357 9,7 | 7. Hoc etiam anno, licet rex a spiritibus et illusionibus 358 9,7 | occideret, cuius criminis rex ei gratiam fecit. Verum 359 9,7 | suam ducissam Burgundiae. Rex hac re turbatus nonnihil 360 9,10 | per Arcturum, sed et vetus rex Alphonsus (quin inter reges 361 9,12 | ad eum devolutus est. At rex ingenio tenax et non libenter 362 9,13 | consummatum fuit apud Edinburgum. Rex filiam suam usque ad oppidum 363 9,14 | temporibus scilicet quo rex Scotiae cum episcopo Foxo 364 9,14 | esse possit. Cui obiectioni rex ipse nihil moratus respondit, 365 9,21 | praetereuntis claudentes. Rex comitem ad se vocavit, et 366 9,21 | celsitudinem vestram spectarent." Rex ad haec paulum subsiliit 367 9,21 | cuius singulas fere paginas rex propria manu subsignavit, 368 9,22 | 22. Verum interea (ne rex obdormisceret) comes Suffolciae 369 9,22 | aliquod seditionis evocat. Rex ad solitas artes fugiens 370 9,22 | nunciis a Cursono acceptis rex motus comprehendi iussit 371 9,22 | mortem Isabellae eo tempore rex Castiliae esset, in iure 372 9,23 | nono scilicet regni sui) rex comitia ordinum convocavit. 373 9,23 | absolutam potestatem se crederet rex habere apud ordinex suos 374 9,28 | adduci necesse fuerit, unde rex propter novam cusionem fructum 375 9,31 | magis fuit mirabilis quod rex eo tempore nullis omnino 376 9,31 | unam innuptam. Praeterea rex is fuit qui prudentia excelleret, 377 10,1 | angularis fuit. Hoc accidens, rex, non ut nova peregrina accepit, 378 10,1 | Henrici. Etenim si uterque rex regnum teneret in iure uxoris 379 10,1 | metuere iam coepit ne forte rex Gallus (qui in affectibus 380 10,1 | Philippus ipse iam Castiliae rex (cui inimicitiae intercedebant 381 10,1 | ordinem redactus. Quin et rex Henricus (ut videtur) de 382 10,1 | gestum, fortunas, ut si rex iuvenis fuisset eum quis 383 10,1 | contineret. Verum in his nuptiis rex cito refrixit postquam a 384 10,2 | Philippi mariti eius. Quodque rex Ferdinandus, licet nomine 385 10,7 | 7. Rex hac relatione, quae magnam 386 10,8 | disiecit. Navis vero in qua rex et regina vehebantur (cum 387 10,9 | aula mandata acciperent. Rex quamprimum nova de hoc eventu 388 10,9 | indiciis se mutuo exceperunt. Rex Castiliae urbane Henrico 389 10,9 | prius collocuti essent. Cui rex respondit muros et maria 390 10,9 | serium composito, ei dixit, "Rex optime, tu ad oras meas 391 10,9 | faciam." Quaesivit ab eo rex Castiliae quid sibi vellet 392 10,9 | in sermo. "Loquor (inquit rex Henricus) de temerario illo 393 10,9 | omnes eas fastidierint." Rex Castiliae respondit, "Putarem ( 394 10,9 | eum eiiciam." Replicavit rex huiusmodo crabrones in nido 395 10,9 | in manus suas traderetur. Rex Castiliae hoc postulato 396 10,9 | captivum habuisse." Cui rex Henricus subito respondit, " 397 10,9 | tuus illibatus servetur." Rex Castiliae, qui regem plurimi 398 10,9 | vitam ei minime adempturum." Rex Philippum amplexus dixit, " 399 10,9 | dixit, "Assentior." Addidit rex Castiliae, "Neque tibi displicebit, 400 10,9 | partim sponte redire possit." Rex Henricus respondit regem 401 10,9 | a se extorta putaretur. Rex itidem Henricus multis prudentibus 402 10,9 | experientia, tanta felicitate. Rex Castiliae (qui a Ferdinando 403 10,10 | receptus in turrim Londinensem. Rex per hoc tempus regem Castiliae 404 10,13 | quo negotio pro tyrocinio rex opera utebatur capellani 405 10,13 | futuro. Fieri potest ut rex in hoc matrimonium eo magis 406 10,13 | et foeminam de Fois, unde rex ille regi Gallo adhaerere 407 10,13 | perductum fuisset), ne forte rex Henricus ad regimen Castiliae 408 10,13 | avus ex parte patris, et rex Henricus principis adolescentis 409 11,1 | XI. REX iste (ut verbis utamur quae 410 11,2 | administrata fuit, praeterquam cum rex in lite pars esset, praeterquam 411 11,13 | Ut verbo concludamus, si rex iste res maiores non gessit,