Cap.,  Par.

 1      1,1 |       factae, per omnia grassari possent. Quatenus vero ad ius victoriae
 2      1,16|       unde casualia illa coronae possent contributionibus subditorum
 3      2,11|     stipendia solvere nullo modo possent, quia etiam studia et vota
 4      2,19|      Scotiam ad libitum aufugere possent, quippe quae non sub clavibus
 5      3,2 |         perficiendis se opponere possent, Maximilianum Romanorum
 6      3,2 |  utilitatis et emolumenti manare possent, contra vero ea quae dominus
 7      3,7 |   Brittanicas quicquam promovere possent. Cui nuncio etsi rex Galliae
 8      3,8 |          quam ut fortunatae esse possent et successum in omnibus
 9      3,17|         tantum gereret devincere possent, satis tamen novit superiorem
10      3,30|          oppugnare et convellere possent. Quae si criminalia fuerint,
11      3,31|   videretur. Quae merito credere possent libertatem suam antiquam
12      6,4 |       confingere liberet arguere possent, itaque libero prorsus mendacio
13      6,7 |       eumque ad reges partes, si possent, traherent, cum ille vir
14      6,8 |          magis et minus recipere possent), sed per famas aulicas,
15      7,4 |    littoribus Angliae absterrere possent. Rex, cum primum de rebellium
16      7,13|       sicut lege experiri melius possent, ita ad alios litibus vexandos
17      7,28|        qui haberent quod solvere possent, quique vivebant ociose.
18      7,28|     bonorum ligiorum satisfacere possent, nisi regem a tam perniciosis
19      7,31|       essent, unde circumspicere possent urbem Londini et pulcherrimam
20      8,5 |         subditi Henrici facilius possent damna illa tolerare quam
21      8,20| praefecti quae commodi exportari possent eriperent, clavesque turris
22     11,10|          simul stare saepius non possent, sed quod in aliquibus prodesset