Cap.,  Par.

 1      1,3 |           ubique deducentibus, quae proculdubio fuerunt sincerae et minime
 2      2,2 |           sed depressam. Nemo autem proculdubio tanta cum rerum notitia
 3      3,13|                13. "Rex Galliae (ut proculdubio audistis) bello ducem Britanniae
 4      4,1 |     subsidium conferre. Neque tamen proculdubio haec contumacia ex indigentia
 5      4,15|         partes traxerat, et illecta proculdubio praesente gloria et potentia
 6      4,17|         insignem erga regem vestrum proculdubio numen divinum cordi regis
 7      4,20|        possit amplectatur. Amicitia proculdubio inter duos reges stat sarta,
 8      5,7 |             dicerent illis pecunias proculdubio suppetere ex impensis quas
 9      6,6 |             ac suam propriam, atque proculdubio adolescentem istum verum
10      6,16|       auctoritatam parlamenti. Quod proculdubio regem altius pupugit quam
11      7,6 |     nihilominus regnum Neapolitanum proculdubio erat inclusum tanquam feodum
12      7,23|     effusione parcere possit aliter proculdubio secuturae, si terrore aut
13      9,22|         Quod animos ei addidit fuit proculdubio universalis murmur populi
14     10,1 | interpretari potius quis debeat eum proculdubio castum insigniter fuisse,
15     10,5 |         ruptum iri, filiamque Galli proculdubio nuptam iri Angolesmio, qui
16     10,13|      propter caussas plurimas vanus proculdubio fuisset. Verum hoc regis
17     11,1 |             intestinas compescendas proculdubio fuit quod in iis restinguendis
18     11,2 |  intolerabile plane fuisset. Natura proculdubio erat ad accumulandos thesauros
19     11,3 |       conditionis fuisset, superbus proculdubio habitus esset. Sed in principe
20     11,6 |             plurimae ne tentarentur proculdubio cohibitae fuerint. ~
21     11,13|                           13. In eo proculdubio, ut in caeteris mortalibus