Cap.,  Par.

 1      1,8 |        ferret; alterum, ne in iure coronae stabiliendo in persona sua (
 2      1,12|    ducebant. Quod ad stabilimentum coronae, praeterquam quod illud
 3      1,12|            scilicet, ut haereditas coronae resideret, remaneret, et
 4      1,12|            de facto in possessione coronae erat (quod nemo negabat)
 5      1,14|        oppilationes quae descensum coronae ullatenus impediunt deobstruere.
 6      1,16|    sufficerent, unde casualia illa coronae possent contributionibus
 7      2,1 |            ne matrimonialis quidem coronae honore eam dignatum. Neque
 8      2,4 |          titulo et praetensioni ad coronae fastigium nullo modo officere.
 9      2,9 |          eclipsim ex fuga regis et coronae suae amissione temporaria.
10      3,1 | principalibus (quae olim portiones coronae Franciae, postea autem ab
11      3,1 |         iam diu sub homagio tantum coronae, non in dominio, tenerentur,
12      3,18|    provinciae formam constituat et coronae Franciae eam reuniat, tum
13      4,6 |          illa magna quae de titulo coronae tam diu pependerat, ita
14      4,20|       desineret. Subditi Burgundae coronae Franciae, quatenus ad ius
15      4,27|           velle aliquid de iuribus coronae Franciae imminuere, sive
16      6,5 |            suum e manibus Henrici, coronae Angliae usurpatoris et Galliae
17      7,19|          Henricus Tidderus, falsus coronae Angliae usurpator (quae
18      7,23|         aufugiat, magnis thesauris coronae nostrae in exteras partes
19      7,24|         postulato, in praeiudicium coronae aut subditorum nostorum,
20      8,16|         divina Indiae occidentales coronae Castiliae, ut tunc, reservatae
21      9,17|     iustitiae latebris tam caussas coronae quam controversias civiles