Cap.,  Par.

 1      1,4 |                5. Ipse interim pro summa sua prudentia (affectuum
 2      1,17|                 18. Preaeterea rex summa cum magnanimitate et munificentia (
 3      2,16|          Pauli interfuit), regina, summa cum magnificentia et splendidissimo
 4      3,8 |      manifesto agebatur. Itaque in summa sibi pecunias, honorem,
 5      4,1 |          quidem remittere velle ex summa quae in comitiis concessa
 6      4,13|        Londini mutuo sumpsit. Quae summa priori quam crediderunt
 7      4,13|            quemadmodum etiam prior summa fuerat, rege praeoptante
 8      4,14|          victoriae fructu privare. Summa regis consilii fuit Maximilianum
 9      5,18|       coronatis oppignoratas, quae summa per hanc pacem gratis ei
10      5,19|      Britannicas erogatis. Pro qua summa posteriore, licet Maximilianum
11      6,6 | explorarent, una cum bona pecuniae summa, sed sub conditione ne eam
12      7,10|          Quae sancivit ut pecuniae summa in quam aliquis consenserat,
13      7,16|           aetete mea adhuc tenera, summa Dei misericordia e Londino
14      7,21|         animalem sapiunt, non sine summa omnipotentis Dei indignatione,
15      8,4 |      Angliam reversus est. Adeo ut summa expeditionum utrinque nihil
16      8,8 |         tam invisae ut quamvis eum summa benevolentia complexi fuissent
17      9,9 |                                 9. Summa dotis (quae in regem translata
18      9,14|           animi sui communicasset. Summa dotis a rege Henrico data
19     10,9 |           venit. Ubi re intellecta summa cum humilitate et humanitate
20     10,13|       imputata, condemnatus est in summa bis mille librarum, cumque