Cap.,  Par.

 1      1,12|       stabilimentum istud potius gratiam personalem sibi et liberis
 2      1,15|   honorifica, integram beneficii gratiam in seipsum transferret,
 3      1,20|      more pro suo, quo veniam et gratiam potius ante pugnam quam
 4      2,13|         abstinentes ut melius in gratiam populi se insinuarent, et
 5      3,3 |         assecuturum, atque etiam gratiam apud regem Angliae summam
 6      4,2 |     condonaverat, verum etiam in gratiam suam specialem receperat)
 7      5,7 |   damnatum fuit et abolitum, quo gratiam apud populum iniret, iamque
 8      6,10|  tulerunt: archiducem in Henrici gratiam nullatenus duci Eboraci
 9      6,14|         humillime eius veniam et gratiam imploravit, quam rex ei
10      6,15|         est regem Stanleio vitae gratiam fuisse facturum. Verum impendente
11      6,17|    insigni merito rex ei maximam gratiam habuit, eiumque consiliarium
12      6,17|      tanto merito inflatior sibi gratiam a rege relatam minime existimavit,
13      7,17|        obsequiis captus, sive in gratiam magnorum illorum principum
14      7,22|          faciemus regiam nostram gratiam et munificentiam ut in magnum
15      7,23|       omnibus subditis bonis rem gratiam faciet eiusmodi tyrannum
16      8,20|         enim haud diu post se in gratiam et favorem custodum suorum,
17      8,20|  Perkinus (qui iam tertio contra gratiam peccarat) tandem in iudicium
18      9,7 | occideret, cuius criminis rex ei gratiam fecit. Verum aut ut ei nubem
19      9,22|          in pristinam apud regem gratiam, sed maiore cum infamia
20     11,2 |        autem illa generalia quae gratiam praeteritorum rebellibus