Cap.,  Par.

 1      2,2 |         post (nam inter rem agendam consilium suum quatenus ad personam
 2      2,2 |           illa poterat. Neque tamen consilium eius erat, nec etiam caeterorum
 3      3,3 |         informatus ut regis Galliae consilium de Britannia in ditionem
 4      3,13|     postestis super qua rex a vobis consilium poscit, quae huc redit,
 5      3,14|             sua fidele et politicum consilium vestrum de hac re intellexerit. ~
 6      3,25| argumentorum et suspicionum. Itaque consilium regi dederunt ut caussam
 7      4,15|  Maximiliani hoc modo sustentasset, consilium ei dedit ut iam nuptias
 8      4,27|             secutum est. Etenim iam consilium regis Galli de desponsanda
 9      5,3 |           fortasse faciet, postquam consilium sanum aut tempus idem eum
10      5,5 |        initia se ipsum alat. Ite in consilium, in Dei nomine, neque temporis
11      5,7 |         Itaque magna cum alacritate consilium regi dederunt ut bellum
12      6,15|         questus de fortuna sua apud consilium mandavit ut Stanleius in
13      7,14|        itaque qui res eius curabant consilium ei dederunt ut a rege Scotorum
14      7,30|       partibus diversis, eum in hoc consilium adduceret ad vires suas
15      8,8 |       populo committeret. Itaque ei consilium dederunt ut cum qua poterat
16      8,13|             discrepabant. Alii regi consilium dederunt ut vi eum ex asylo
17      8,17|             cupidum inveniens, regi consilium dedit ut primum pacem stabiliret,
18      8,22|       Henrici Octavi dea repudianda consilium ei primum nunciatum est,
19     11,2 |              praeterquam etiam quod consilium privatum communibus casibus
20     11,8 |                      8. Ad sanctius consilium suum plurima negotia referebat,