Cap.,  Par.

 1      2,19|     Tertium Scotiae regem, qui de pace cum eo tractarent et concluderent.
 2      3,4 |    peditum validas quam inanem de pace legationem. Quod si rex
 3      3,13|       maxime optant, consiliis de pace minus auscultant. Non confidentia
 4      3,15|           constanter cupere ut in pace regnet. Sed simul ait se
 5      3,22|    validus ad regnum hoc in plena pace constituendem. Sed quod
 6      3,31|           31. Ab universali regni pace, descendit regis cura ad
 7      3,32|                             32. A pace aulae et familiae regiae,
 8      4,3 |       responderunt inanem esse de pace mentionem nisi rex se imperio
 9      4,6 | prognostici cuiusdam erat boni de pace illa, quae in hunc usque
10      4,17|          si ubique innotescat eum pace cum omnibus principibus
11      4,25|        ferre ut eorum respectu de pace tractare recuset, modo alia
12      4,27|       Sexto missus est nuncius de pace. Alexander enim se in arctum
13      5,18|           Anglos, eo in tractanda pace sincerior habebatur, qui
14      6,4 |            quod reges duo tunc de pace tractarent. Itaque circumrotabat
15      7,14|       incumberet tanquam in plena pace, viderique vellet consilia
16      8,5 |          ab altero propositis, de pace quidem concludere nequiverunt.
17      8,5 |       quam transigi non potuit de pace fuit regis Henrici postulatum
18      8,17|       annum unum deinceps. In hac pace continebatur articulus ut
19      9,21|        erat servus tam bello quam pace) magnifice et sumptuose