Cap.,  Par.

 1      2,2 |  Lincolniae (ex familia Eboracensi viri principalis), qui in praelio
 2      3,28|         obitum primarii Britanniae viri, partim empti, partim factionibus
 3      3,30|            iuris, ex arbitrio boni viri, ad exemplum iuris praetorii
 4      5,12|       etiam Angliorum quinquaginta viri cecidissent, inter quos
 5      6,5 |         tempore nonnulli ex Anglia viri primarii ad Perkinum profecti
 6      6,15|             15. Rex ad nomen huius viri praenobilis visus est obstupescere,
 7      6,16|       iudices illius temporis (qui viri fuerunt in legibus apprime
 8      6,17|        quae universa fere in huius viri commodum cesserunt, adeo
 9      6,20| reconciliatus est. Sed ruina huius viri magni (Stanleii scilicet),
10      7,4 |        esse possint. Primarii illi viri, consilio inter se habito,
11      7,11|           Unde fit ut non duodecim viri tantum, sed viginti quatuor
12      7,11|        tantum, sed viginti quatuor viri de re pronuncient. Verum (
13      7,29|       populo offerebant donec alii viri eminentioris gradus a partibus
14      8,5 |     principum exterorum illabi, si viri ipsi ei placuissent, ita
15     10,1 |      sanguinis ita (etiam in animo viri prudentis) praeponderabat
16     11,2 |   consiliario imputabat. Qui tamen viri (ut postea luculenter patebat)
17     11,2 |  sequebantur Empsonus et Dudleius, viri nullius apud eum auctoritatis
18     11,14| reverentiam incuteret, et aspectum viri ecclesiastici aliquantum