Cap.,  Par.

 1      1,1 |   obedientiae subditorum vinculum, ius scilicet ad regnum legitimum.
 2      1,1 |          possent. Quatenus vero ad ius victoriae et armorum, quamvis
 3      3,2 |      patrocinia susceperent contra ius gentium et foederum. Neque
 4      3,2 |     persona propria in Italiam, ad ius ad regnum Neapolitanum armis
 5      3,7 |        Verum rex Carolus, tum quod ius legatorum inviolatum servare
 6      3,30|            quemadmodum cancellaria ius praetorium ita camera stellata
 7      3,30|     praetorium ita camera stellata ius censorium (demptis tamen
 8      4,6 |          titulum suum devolutum ad ius suum recuperandum aut saltem
 9      4,15|         nihil aliud cupere quam ut ius domini sui retineret, eamque
10      4,20|      coronae Franciae, quatenus ad ius domini capitalis, etiam
11      4,21|           hoc genus iuris privatum ius et patrimoniale, non regium.
12      4,26|          regi vestro decretum esse ius suum in regnum Neapolitanum
13      4,26|     consenserit ut in hoc tractatu ius regis nostri ad Franciam (
14      5,2 |          illud ad foederati nostri ius defendendum spectabat, hoc
15      5,2 | defendendum spectabat, hoc vero ad ius proprium nostrum vindicandum
16      5,4 |        minime. Absit enim ut Angli ius suum in Galliam asserere
17      7,16|            ut ille, qui in spem et ius regni potentis natus est,
18     10,1 |         nihilominus naturale illud ius sanguinis ita (etiam in