Cap.,  Par.

 1      1,1 |          eius nominis Tertius, de facto rex sed titulo et regimine
 2      1,12|      dubium vocabatur) an quod de facto in possessione coronae erat (
 3      3,7 |         ulla fieret aut verbo aut facto in Anglos legatos, aut eorum
 4      3,7 |         eum de baronis Woodvillae facto purgaret, eo principali
 5      3,31| criminibus laesae maiestatis, pro facto reputaretur. Attamen caussa
 6      4,15|       aequipollere putaretur. Hoc facto, Maximilianus (cuius moribus
 7      5,13|        compositionem dedidit. Quo facto, dux Saxoniae et Poyningus
 8      5,15|        cancellario, iam cardinale facto, audirent. Postquam convenissent,
 9      6,7 |         principes suffocasse; quo facto, dominum suum vocasse ut
10      6,22|         misit, qui examine debito facto ita se purgavit ut in munus
11      7,9 |          qui regis partes tunc de facto regnantis secutus fuerat
12      7,16|         memoria aliquorum qui iam facto functi sunt. Satis sit memorasse
13      8,5 |       Scoti eum deseruissent, cum facto bis experimento nemo Anglus
14      8,13|           necessitatis, quae ipso facto cum locis et rebus sacratis
15      8,21| seneschallo magno Angliae ea vice facto) infelix ille princeps comes
16      8,22|   libenter sustenturum. Verum hoc facto, etsi rex aliquatenus invidiam
17      9,20|    confirmari efficerent, sive de facto, sive de valore. ~
18     10,1 |      foedus inter se coirent. Quo facto, licet periculum minime