Cap.,  Par.

 1      2,11|           regem. Magna siquidem in spe erant, quando actio illa
 2      2,13|     leniverat. At comes Lincolniae spe sua frustratus (populum
 3      3,2 |       erant res quae animum Caroli spe prosperi successus in hac
 4      3,3 |            auxiliaque Anglorum sub spe pacis retardaret donec Britanniam
 5      3,13|             eius ducatus urbem. De spe eius coniectura recte capi
 6      4,15|   conficere si regem Angliae inani spe lactasset, solennem legationem
 7      4,21|            in hoc non acquiescunt. Spe enim haud levi in inflatur
 8      6,5 |           vocatus esset, quantaque spe ageret, continuo in Franciam
 9      6,7 |           sed etiam de actionibus, spe, et machinamentis Perkini
10      6,12| transvectus est ibique custoditus, spe etiam vitae ei facta donec
11      8,8 |        sine lare undiquaque simili spe lucri alliceret; et rursus
12      8,10|     appulisse, seque iam tandem in spe esse honore conspectus eius
13      8,13|         captivum videns et ab omni spe destitutum, iam principes
14      8,20|       nullius spes pascere possit (spe autem perficienda res erat,
15      9,22|         territus est, seque videns spe omni destitutum (ducissa
16     10,3 |         etiam regem Ferdinandum se spe nonnulla pascere Philippum
17     10,3 |           et captatis) Ferdinandus spe sua frustratus esset, nisi