Cap.,  Par.

 1      3,3 |   negotium Britanniae, rex paucis respondit. Regem Galliae et ducem
 2      3,3 | Britanniam armis suis occupasset. Respondit igitur legato se prorsus
 3      3,4 |           commotus et elato animo respondit ducem Britanniae, qui regi
 4      3,7 |        cum serenitate quadam regi respondit sibique satisfactum esse
 5      7,17|     Iacobus generose et prudenter respondit, quisquis tandem ille fuerit,
 6      7,25|          Scotiae fere per ironiam respondit se multum vereri quod de
 7      8,5 |         regi Scotiae relatum est, respondit se pacem tractare velle,
 8      8,5 |        fastigio descendens paucis respondit se satis videre tempus suum
 9      8,17|           et ad pacem inclinabat) respondit quod hactenus factum esset
10      8,17|      Norhamo factam. Quibus Foxus respondit tam humiliter et tam blande,
11      8,17|           esset. Episcopus sobrie respondit quod se potius faelicem
12      9,14| obiectioni rex ipse nihil moratus respondit, si id contigerit Scotiam
13      9,21|             Comes autem subridens respondit, "Si placet celsitudine
14     10,9 |         collocuti essent. Cui rex respondit muros et maria pro nihilo
15     10,9 |      fastidierint." Rex Castiliae respondit, "Putarem (domine mi) felicitatem
16     10,9 |           Cui rex Henricus subito respondit, "Tum vero res peracta est.
17     10,9 |      redire possit." Rex Henricus respondit regem Philippum rem bene