Cap.,  Par.

 1      1,1 |        pepererunt) quod scilicet duo illi Edwardi Quarti filii (
 2      2,11|    decretum est ut proceres illi duo cum cohorte bis mille Germanorum (
 3      3,7 |          domum redierunt, quorum duo etiam in Britanniam ad res
 4      5,6 |      volvebat qua tandem ratione duo quae expetebat obtinere
 5      6,4 |         maturam erat, quod reges duo tunc de pace tractarent.
 6      6,6 |         Guilielmum Barleium, qui duo in Flandriam traiecerunt,
 7      6,7 |        fraude propellere elegit. Duo autem erant quae animo destinaverat:
 8      6,7 |         illorum innocentium. Qui duo confessionem exhibebant (
 9      6,9 |       puerperiis cessare solent, duo eiusmodi monstra peperisse,
10      6,12|       laicis, inter quos fuerunt duo fratres Domenicani necnon
11      7,29|                29. Postquam istu duo, Flammockus et faber ferrarius,
12      9,8 |      vera caussa suberat quod hi duo reges, prudentissimi scilicet
13      9,14|        praesente) supposuisse si duo regis filii sine haredibus
14      9,16| respectibus tanquam inanibus. Hi duo, scientia iuris periti,
15      9,22|      affecti sunt, equites autem duo decollati. Nihilominus ut
16     10,9 |    itineribus subsequente. Reges duo in occursu suo summis amoris
17     11,2 |        Audleius, quamvis priores duo instar multorum essent quatens