Cap.,  Par.

 1      1,20|   solebat, eidem duci potestatem dedit condonationem praeteritorum
 2      3,3 |          in hunc modum responsum dedit. Primum autem (quod legati
 3      3,3 |          eique etiam in mandatis dedit ut, si res Galliae tractatum
 4      3,13|          posset, tractatui finem dedit, non poenitentia motus,
 5      3,21| domesticam, rex mihi in mandatis dedit ut haec dicerem. Credere
 6      4,1 |          mandaret. Rex responsum dedit peremptorium se nec obolum
 7      4,15|       sustentasset, consilium ei dedit ut iam nuptias cum Britannia
 8      4,22|          cancellario in mandatis dedit responsum quoddam formale
 9      6,22|   imperatoria, atque una diploma dedit auctoritatem in eum conferens
10      7,20|          sanguinis regii, nuptas dedit nullis ex cognatis et amicis
11      8,13|       solvit et maiori civitatis dedit, statuens ut semper postea
12      8,15|          id quod regi occasionem dedit usque a solo aedificandi
13      8,17|        inveniens, regi consilium dedit ut primum pacem stabiliret,
14      8,19|   custodibus delusis se in fugam dedit et versus mare properavit.
15      9,4 |       bene informatus) responsum dedit magis solenne quam serium
16      9,31|     quinque millia mercarum regi dedit pro confirmatione immunitatum
17     11,12|       circa reginam Neapolitanam dedit eum de forma et pulchritudine