Cap.,  Par.

 1      2,13|         suscipiebat. Neque enim populus ad illos ex ulla parte confluxerat,
 2      3,2 |    flore et robore iam erat, et populus regni Franciae pro ratione
 3      4,1 |       et episcopatu Dunelmensi, populus ex improviso in seditionem
 4      4,7 | nonnullis Europae partibus, ubi populus universus vel ex nobilibus
 5      4,7 |          mediocris autem sortis populus fere deficit, quo fit ut
 6      5,5 |    bonos probare mihi contigit. Populus iam meus et ego satis nos
 7      7,4 |         statim subsecuturis. At populus Cantii (cum satis perspexissent
 8      7,28|         in provincia Cornibiae, populus confestim murmura et verba
 9      7,28|         in modum exagitent, ita populus iste in duos incidit antesignanos
10      7,29|      servitio et bono facerent. Populus huiusmodi seditiosis sermonibus
11      7,29|         eos duxit. Inde stultus populus (qui scilicet ductores suos
12      7,29| ostendissent. Verum fatuus ille populus audierat Flammockum dicere
13      7,31|        in fine captanda. Itaque populus Londinensis perpetuo huc
14      9,16|      Empsonum et Dudleium (quos populus aestimabat pro sanguisugis
15     10,11|  advolatio. Hoc interpretabatur populus mali ominis loco in familiam
16     11,2 |       fastigio sua admirabatur. Populus certe, quibus hoc natura