| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] rege 98 regebantur 1 regebatur 3 regem 232 regemque 6 regere 1 regerebant 1 | Frequency [« »] 243 eum 237 esset 236 eius 232 regem 230 atque 230 erat 216 autem | Sir Francis Bacon Historia Regni Enrici VII IntraText - Concordances regem |
Cap., Par.
1 1,1 | expectaret et quasi divinaret regem propter luxum et intemperantiam 2 1,1 | Ludovicum Undecimum Galliae regem icti et colloquio utriusque 3 1,1 | et republicae cura quam regem deceret tangeretur. Quatenus 4 1,1 | solubilis, quaequae posset regem vel prudentissimum, praesertim 5 1,11| filius eius nuper electus in regem Romanorum; Carolus Octavus 6 1,11| quos omnes principes et regem pax et amicitia eo tempore 7 1,14| quid fieri deberet circa regem ipsum, qui, ut caeteri, 8 1,15| qua caeteris qui contra regem arma tulerant indulgere 9 1,19| expectatae et expetitae inter regem et dominam Elizabetham ei 10 1,20| appropinquasset, praestitit. Nec regem fefellit expectatio sua. 11 2,1 | praesertim cum viderent regem post nuptias suas et filium 12 2,1 | male animatorum sparsus) regem constituisse Edwardum Plantagenistam 13 2,1 | memoriam refricarent, ut in regem odiosissimam quandam opinionem 14 2,4 | gentis ipsius superbia ut regem Angliae regno dedisse et 15 2,8 | felix matrimonium inter regem et filiam suam cum prole 16 2,9 | dominus Hastingus, magna apud regem gratia florens, qui, licet 17 2,9 | aliquantulum in prospera versa, cum regem in generum nacta esset et 18 2,9 | Regis tamen iussu iuxta regem maritum suum Windesoriae 19 2,10| valuit, et sermones serebant regem, ut verum regni haeredem 20 2,11| sine liberis discederet) in regem destinare. Neque hoc regem 21 2,11| regem destinare. Neque hoc regem latuerat, qui propterea 22 2,11| multos annos excitatae in regem emissae fuerint. Tanto autem 23 2,11| Hiberniam se conferrent ad novum regem. Magna siquidem in spe erant, 24 2,11| tantas copiarum accessiones regem suum novum in ecclesia cathedrali 25 2,11| belli sede deligere, eoque regem ipsum Henricum necessitate 26 2,13| res esset populo Angliae regem accipere humeris Hibernorum 27 2,14| pugnae declarent. Aiunt regem copias suas in tres acies 28 2,16| atque insuper referret regem iam (sicut alterum Aeneam) 29 2,17| in praesentia cardinalium regem reginamque tanta verborum 30 2,19| Iacobum Tertium Scotiae regem, qui de pace cum eo tractarent 31 2,19| qui honorifice apud eum regem excepti fuerunt. Verum rex 32 3,2 | se haberet), atque illum regem patrem suum satis sciebat 33 3,2 | Maximilianum Romanorum regem, qui sibi rivalis futurus 34 3,2 | pecuniarum indigum sciebat; regem autem Henricum tam sibi 35 3,2 | nobilitate Franciae (qui contra regem Carolum arma sumpsissent) 36 3,2 | quamprimum Carolus audisset regem victoria sua in tuto collocatum, 37 3,2 | se addiceret. Legati illi regem apud Lancastriam offenderunt, 38 3,2 | pervenerunt, significantes Henrico regem suum compulsum esse ad iustum 39 3,2 | protegerentur. Satis scire regem Henricum quam perniciosi 40 3,2 | foederum. Neque tamen ignorare regem suum quod rex Henricus, 41 3,2 | debere videretur, tamen regem suum adduci non posse ut 42 3,2 | adduci non posse ut crederet regem Henricum ab eo quod iustum 43 3,2 | imminentibus liberaret, sperare regem suum Henricum non minore 44 3,2 | quasi obiter inseruerunt regem suum apud se omnino constituisse 45 3,2 | Henricum credere voluerunt regem suum totum in eo esse ut 46 3,3 | magna laetitia affectum quod regem oppida illa e manu Maximiliani 47 3,3 | Britanniae, rex paucis respondit. Regem Galliae et ducem Britanniae 48 3,3 | quos omni mora seposita ad regem Galliae in eum finem missurus 49 3,3 | simulabat) a bello contra regem illum ineundo aversissimus 50 3,3 | confestim rex legatum ad regem Galliae. Is erat Christophorus 51 3,3 | perduceret. Urswicus ad regem Galliae verba fecit quae 52 3,3 | atque etiam gratiam apud regem Angliae summam initurum, 53 3,3 | actu prosequeretur, tamen regem Angliae in opinione persisturum, 54 3,4 | mandasset, sciebat tamen regem qua erat prudentia provide 55 3,4 | adiicerentur. Itaque humiliter se regem obsecrare, ut de hac re 56 3,5 | 5. Urswicus primum ad regem Galliae rediit, atque ei 57 3,5 | alteram partem suscepturum, regem autem rogare ne alteram 58 3,7 | aut opinione temeraria regem clam ei rei favere quam 59 3,7 | in hoc negotio pacis ad regem Angliae collatus ipse simulationis 60 3,7 | principali usus argumento regem minime illius facti notitiam 61 3,7 | invenerunt. Post reditum suum regem de statu rereum plene informarunt, 62 3,8 | conquasseretur. Maximilianum etiam regem Romanorum ut principem bellicosum 63 3,8 | nonnullum ex invidia quae in regem Galliae propter Britanniam 64 3,8 | magna cautione usurum ne regem in bellum contra haeredem 65 3,11| Quibus plura a subditus erga regem suum in unica actione cumulari 66 3,13| parte Britannorum contra regem Gallum? ~ 67 3,15| 15. "Primo, quantum ad regem dominum nostrum (quo persona 68 3,16| haec actio complectutur (regem nimirum Gallum et ducem 69 3,20| Britanniae auxilium accenderet, regem autem aperta aliqua declaratione 70 3,24| magis, quod satis nostris regem frugi esse, atque pro dispensatore 71 3,24| itaque minime convenire ut regem a pecuniis imparatum offendant. 72 3,25| ut decorum servaret erga regem Gallum, cui se devinctum 73 3,25| iterum solennes legatos ad regem Gallum misit, qui ei intimarent 74 3,27| praelio facta allata, quae regem ad aliquid propere exequendum 75 4,1 | partibus. Ille statim ad regem literas misit, aperte significans 76 4,1 | verbis dixerunt se contra regem Henricum ituros, et cum 77 4,2 | fuit proditorum omnium qui regem infestabant. Ioannes Camberius 78 4,3 | Iacobum Tertium Scotiae regem, similiter amisit, qui miserabili 79 4,4 | beneficia sua rependit, regem magno cum iudicio et diligentia 80 4,14| infelicter cesserant), atque regem Gallum, licet victoria ipsa 81 4,14| consilii fuit Maximilianum regem, ut in nuptiis Annae Britannae 82 4,14| modo res inter Henricum et regem Gallum nonnihil exacerbatae 83 4,15| posse tecte conficere si regem Angliae inani spe lactasset, 84 4,17| amorem quo rex dominus noster regem vestrum prosequitur, nisi 85 4,17| Hunc affectum insignem erga regem vestrum proculdubio numen 86 4,17| Richmondiae quo nunc est erga regem Angliae. Primus igitur motor 87 4,19| provocationes eius belli acriter regem nostrim pupugerint, nihilominus 88 4,19| Praeterea indies fere ad regem vestrum mittebat veluti 89 4,20| intemperiem quandam coniecerit. Ad regem confugerunt ut iustitiam 90 4,21| evidente et indubitato ad regem nostrum devolutum. Quid 91 4,21| quod, tanquam vox de coelo, regem ad hoc incaepeum vocat est 92 4,22| propensionem in Henricum regem repraesentare, et aspere 93 4,22| sperantes. Quarum altera erat ut regem consopirent donec nuptiae 94 4,24| Britanniae, miratur rex regem vestum eius rei mentionem 95 4,25| viam supplicationis vestrem regem appellassent ut dominum 96 4,25| processus forma, ut subditi regem suum primo in custodiam 97 4,25| Gallo ad Scotos (qui contra regem suum arma sumpserant) legatos 98 4,25| quandocumque regi audire contigeret regem vestrum in Graeciam traiicere 99 4,25| rege emendicare, ita nunc regem nostrum a vestro partem 100 4,26| nostri proponam. Rex vester regem nostrum quid ei proponendum 101 4,26| possum. Putate (domini mei) regem nostrum eadem verba vobis 102 4,27| defendere. Ac pro certo scire regem suum nec posse nec velle 103 4,27| consiliarii dixerunt tantum regem ab ipsis nullum aliud responsum 104 4,27| sed legatos proprios ad regem Gallum propediem missurum. 105 4,27| episcopus Concordiae at utrunque regem a papa Alexandro Sexto missus 106 4,27| componeret, Qui primum ad regem Gallum se contulit, eumque 107 4,27| arbitrabatur) offendens, versus regem Angliae perrexit et legatos 108 4,27| transvectus est, ubi apud regem mandata exposuit. Attamen, 109 4,27| versibus Latinis contra regem sparsit. Cui rex (licit 110 5,1 | excogitare contumelias in regem Carolum effudit, aiens eum 111 5,1 | et statim legatos tam ad regem Angliae quam ad regem Hispaniae 112 5,1 | ad regem Angliae quam ad regem Hispaniae expedivit, qui 113 5,3 | Rebelles Flandriae contra regem suum fovet. Italiae minatur. 114 5,4 | experiamur, memores plane regem Franciae in Anglia quondam 115 5,4 | quondam captivum, rurus regem Angliae in Gallia coronatum 116 5,5 | non est. Ego vero, qui me regem frugi profiteor, spero me 117 5,6 | Iacobum Tertium Scotiae regem sibi fidissimum periisse 118 5,11| Damno, statim ad Henricum regem misit, certiorem eum faciens 119 5,13| donec res in tuto esset) ad regem tunc Bononiam obsidentem 120 5,16| Maximilianum. Qui significarent ei regem iam arma cepisse et ad traiiecendum 121 6,1 | Quarti, ut obambularet et regem vexaret. Gemma ista (licet 122 6,2 | machinarum suarum quas contra regem extruebat perpetuo omnibus 123 6,5 | ille confugerat ad Carolum regem Gallum, seque in eius famulitium 124 6,6 | murmura et scandala contra regem et regimen suum, quae infamiam 125 6,7 | hanc sententiam, nimirum regem Richardum primo mandata 126 6,7 | quando vero ad Richardum regem Tirrellus retulisset mandatum 127 6,8 | etiam quiddam traditur, regem nimurum sylva immani suspicionum 128 6,8 | apud exteros conciliaret, regem saepius iussisse illos ipsos 129 6,9 | si eam nominem, cuius in regem odii nulla est caussa, nullus 130 6,15| ut vir iste, adhuc apud regem gratia florens, nec ullo 131 6,15| potentiae eius: subiit enim regem ea cogitatio, ab eodem qui 132 6,15| fuisset, verisimile est regem Stanleio vitae gratiam fuisse 133 6,16| rege et infensi sui erga regem animi. Casus eius talis 134 6,16| parlamenti. Quod proculdubio regem altius pupugit quam si Stanleius 135 6,16| auctoritate et gratia apud regem floreret, nihil aliud hoc 136 6,17| defectionis suae a rege, verum est regem in praelo de Bosworth, turmis 137 6,17| tribus millibus armatorum ad regem eripiendum, quod tam fortiter 138 6,19| mensuram illam gratiae apud regem recuperavit qua ante discessum 139 6,20| Sed existimabant plane regem, partim praemiis inescando, 140 6,20| auctoritae (ut credebatur) apud regem floruerat, atque modus ipse 141 6,21| quasi femellae) infinita in regem et aliquos ex consiliariis 142 7,4 | studium suum et fidem versus regem professi et operam suam 143 7,6 | Maximilianum Romanorum regem, Henricum regem Angliae, 144 7,6 | Romanorum regem, Henricum regem Angliae, Ferdinandum et 145 7,8 | quae postea secuta sunt, regem, sicut in salubribus legibus 146 7,9 | minore aetate regis latum regem aut successores eius teneret, 147 7,14| proceribus acceptissimo, et erga regem Henricum male affecto. Hoc 148 7,15| ibi rex assiderat, et ad regem accedens, seque aliquantum 149 7,16| Henrici isti, se dicenti regem Angliae, non opus fuisse 150 7,16| apparens, Christianissimum regem Carolum necnon nobilissimam 151 7,25| depopulantes, queribundum ad regem accessisse eumque obsecrasse 152 7,26| quam de commercio inter regem et archiducem, articulos 153 7,27| bello quo Angliam invaserat. Regem illum, qui foedere sibi 154 7,28| satisfacere possent, nisi regem a tam perniciosis consiliariis 155 7,29| animi promptitudinem erga regem ostendissent. Verum fatuus 156 7,30| 30. Sed ut ad regem revertamur, cum primum certior 157 7,31| cum intellexissent cives regem ita rem administrare ut 158 8,1 | devictos venit Caleto ad regem honorifica legatio a rege 159 8,3 | legatio quam blanditiae ad regem comitate deliniendum ut 160 8,4 | opportunitatem non amisit, sed regem satis implicatum credens 161 8,4 | celeriter perrexit, sperans se regem Scotiae assecuturum ut praelio 162 8,5 | regibus Hispaniae missus ad regem Henricum ut tractaret de 163 8,5 | negotium suscepit atque ad regem profectus, postquam multa 164 8,5 | propenderet, scripsit ad regem Henricum se minime dubitare 165 8,5 | prudentem et moderatum ad regem Scotiae de conditionibus 166 8,5 | quodque potentem et opulentem regem bello offensivo in caussa 167 8,6 | et insignia benedictionis regem decoravit, etiam quam raro, 168 8,7 | suos iactare non dubitarent regem in iis ignoscendis prudenter 169 8,8 | favorem eorum invectivis in regem et regimen suum prensans. 170 8,9 | illis adiungerent, dicentes regem Richardum illud oppidum 171 8,9 | interciperetur alius evaderet) qui regem de statu urbis certiorem 172 8,10| eos qui circa eum erant regem nebulonem in Angliam occidentalem 173 8,10| aulicis facile constabat regem magnopere laetari ob nuncium 174 8,10| accersiti, sed audientes regem huic expeditioni tanto animi 175 8,12| videbantur. Cum illa ad regem perducta esset, traditum 176 8,13| Tertium genus erat eorum qui regem diserte praemonebant eum 177 8,16| abundantem reperturum adduxit regem ut navem apud Bristoiam 178 8,16| fratrem suum ad Henricum regem nuncium misit, ut cum eo 179 8,16| detentus non nisi diu post ad regem pervenit, tam diu ut priusquam 180 8,16| reservatae fuerunt. Attamen haec regem acuerunt ut non solum Gabati 181 8,17| interpretatus est, et fecialem ad regem Henricum misit qui huius 182 8,17| deprecatorias literas ad regem Scotiae misit quibus eum 183 8,17| auctoritate et gratia apud regem suum merito possit. Itaque 184 8,17| colluturam. Episcopus igitur ad regem Henricum reversus, quaeque 185 8,19| multum reverebantur. Ille ad regem accessit, et pro vita tantum 186 8,19| arbitrio relinquens. Multi apud regem ardentius etiam quam antea 187 8,20| esset nisi res incidisset in regem prudentem, animosum, et 188 8,21| seditiones in regno excitandi et regem destruendi. Comes autem 189 8,22| suum affinem Ferdinandum regem Hispaniarum exonerare. Regibus 190 8,22| matrimonii, Ferdinandus ad regem Henricum disertis verbis 191 9,1 | et suspiciones adversus regem Gallum) semper archiducis 192 9,1 | praecepta exequi gaudebat, regem appellans patronum suum 193 9,1 | suum et observantiam erga regem testarentur. Venerunt etiam 194 9,1 | Venerunt etiam Caletum ad regem praeses Picardiae et balivus 195 9,2 | scilicet honore impressam. Regem sibi obstrinxerat consiliorum 196 9,3 | Opinio prava increbuerat regem pecuniae participasse. Verum 197 9,3 | Adriani regis pensionarii ad regem post aliquot annos missis 198 9,9 | 9. Summa dotis (quae in regem translata erat per viam 199 9,10| certo ducas Arthurum illum regem Britannum ad fabulas usque 200 9,14| matrimonio deliberaretur regem concilio suo sanctiori negotium 201 9,15| est maiorem habuisse apud regem consulendi libertatem quam 202 9,21| hodiernum diem narratio regem quodam tempore fuisse a 203 9,22| fiduciam praecipue reponeret, regem de omnibus quam fieri potuit 204 9,22| simul in pristinam apud regem gratiam, sed maiore cum 205 9,24| conditas liquido apparet regem tutissimum iudicasse leges 206 9,31| tanta pecuniarum cupiditas regem obsiderit non facile quis 207 10,1 | Neapolitanum (de quo tam diu inter regem Arrgoniae et regem Gallum 208 10,1 | inter regem Arrgoniae et regem Gallum certatum ferat, quodque 209 10,1 | Verum postquam regnum ad regem Ferdinandum pervenisset 210 10,2 | diligenti satisfactum est, quae regem plene informabat de praesenti 211 10,3 | 3. Referebant etiam regem Ferdinandum se spe nonnulla 212 10,4 | conditionis ideoque maiore apud regem libertate gaudebant, rem 213 10,4 | tutum vix videbatur apud regem disserere. Etenim non dubitarunt 214 10,4 | casum exprimebant inter regem et filium suum. ~ 215 10,7 | gereret inter Ferdinandum regem Arragoniae et Philippum 216 10,7 | et Philippum generum eius regem Castiliae. Decrevit autem 217 10,8 | hyemem potius eligens ut regem Arragoniae imparatum offenderet 218 10,9 | humilitate et humanitate regem et reginam ad aedes suas 219 10,9 | comes Arundeliae suo nomine regem Castiliae visitaret atque 220 10,9 | regno existimaret, ipsumque regem Henricum qua poterat celeritate 221 10,9 | insigni cum magnificentia ad regem accessit cum turma splendida 222 10,9 | pompam noctu taedis accensis regem adiit. Philippus postquam 223 10,9 | servetur." Rex Castiliae, qui regem plurimi faciebat, non immemor 224 10,9 | Rex Henricus respondit regem Philippum rem bene disposuisse, 225 10,10| Londinensem. Rex per hoc tempus regem Castiliae in fraternitatem 226 10,12| 12. Circa hoc tempus regem cupiditas incessit introducendi 227 10,12| papae Iulio supplicavit ut regem Henricum Sextum pro sancto 228 10,13| proceres Castiliae, qui regem Arragoniae tam recenter 229 10,13| habere pro suspecto et inviso regem Ferdinandum. Maximiliani 230 10,15| generos sibi iam ascivisset regem Scotiae et principem Castiliae 231 11,3 | qualis fuit Hastingus apud regem Edwardum Quartum, aut Carolus 232 11,15| unquam alios concepit praeter regem, licet tribus maritis nupta.