Elegia,  Versus

 1   2,  10|                      nescit in assueto littore stare diu;
 2   2,  26|                      iamque in amaritie quam mihi suavis!"
 3   3,  7 |    cogit quam vellem durius in te;~
 4   6,  2 |  culpa erat insistens primo in amore fides?~
 5   6,  7 |             non illud solis in terris questa puella est~
 6   6,  19|                  tanti erit in nostro semel ingemuisse
 7   6,  20|                  tanta erat in propriis pax aliena malis.
 8   6,  30|                     iussit, in hac specie quaeritur unus
 9   7,  12|         foemineo multi sunt in amore metus.~
10   8,  2 |   iam nimis intentas vertis in ora faces:~
11   8,  10|          tutum rivali fecit in urbe locum.  10~
12   8,  34|                             in me odia incendi credulitate
13   9,  40|                    aestuet, in risus solvar an in lachrimas.
14   9,  40| aestuet, in risus solvar an in lachrimas.  40 ~
15  10,  31|                   conventum in silvis statuit Babilonia
16  10,  35|                    non iter in silvas, nec erat tibi cura
17  10,  41|    misere remoratus quaerat in illo?~
18  10,  46|        impia, fecisti dirum in amore scelus,~
19  11,  7 |          sive lepos oculis, in vultu seu rosa fulget,~
20  13,  28|      aegraque mens constans in feritate sua est,~
21  13,  29|                   nulla sit in terris regio, non ora, nec
22  15,  6 |                    et nivis in tacito pulvere candor inest.~
23  15,  22|         et reparat nova nos in nova bella dies. ~
24  17,  13|                             in me saepe ruunt armatis agmina
25  17,  23|        amisos etiam comites in littore flemus,~
26  17,  41|                  vestra vel in somnis lachrimavi funera,
27  18,  12|                        ibit in amplexus, o Cytherea, tuos?~
28  18,  16|                   qui iacit in nostras nubila nigra faces."~
29  18,  42|      atque Neapolita coepit in urbe lues,~
30  18,  44|                   dum redit in seriem transitione malum.~