XIV. (1595 only)

Ite procul tetrici, moneo, procul ite severi,
ludit censuras pagina nostra graves.
ite senes, nisi forte aliquis torpente medulla
carminibus flammas credit inesse meis.
aptior ad teneros lusus florentor aetas;     5
vel iuvenis, vel me docta puella legat.
et vatem celebrant Bruti de nomine primum
qui molles elegos et sua furta canat.
probro nec semper fax sit tua, Phoebe, remota
fervet ab innato flamma calore magis.     10
nobis egelidas Neptunus molliit auras
qui fovet amplexu litora lata suo.
et nos Phoebus amat, quantumque hieme abdicat, ardens
tanto plus facili conspicit ore pater.
quid sacras memorem nymphis habilantibus undas,     15
sive tuas, Thamesis, sive, Sabrina, tuas?
mille etiam Charites silveis, totidemque Napaeae,
tot Veneres, tot eunt indigenae deae.
ut taceam musas, toto quas orbe silentes
Chaucerus mira fecerat arte loqui.     20
ille Palaemonios varie depinxit amores,
infidamque viro Chressida Dardanio.
prodigiosa illo dictante canebat arator
ludicra, decertans cum molitore faber.
sic peregrinantum ritus perstringit aniles,     25
rivalemque dei devovet usque papam.
quis deus, o vates magnis erepte tenebris,
admovit capiti lumina tanta tuo?
fabula nec vulgi, nec te Romana fefellit
pompa, nec Ausonii picta theatra lupi.     30
imperio titubante novos sibi finxit honores
queis mundi dominos callida Roma tenet.
iuris sola sui gentes procul Anglia ridet
tendentes Latio libera colla iugo.
sacra libertate dea regnante potimur,     35
quae dare iam nobis otia sola potest.
omnia nnc pacem, montesque urbesque fatentur,
cum Venere et nudo qui pede saltat Amor.
pacis amans deus est, quamvis fera bella Cupido
corde gerens nostro semper ad arma vocat.     40
alme puer, teneris adsit tua gratia musis,
paces suve deae, seu tua bella canunt.