XVI. (1595 only)

CASPIA POTITUS LAETATUR

Quos cupiam laetus? quos alloquar? anne deorum
formosorum aliquem noster adibit amor?
tutius an manes tacitasque exoscitet umbras?
sors erit invidiae facta beata nimis.
tum neque Shora suos audebit prodere lusus,     5
errore implexos nec Rosimunda lares.
nocte immortalem me Caspia reddidit una,
tanta extirpabit gaudia nulla dies.
quas ego, quam cupide vidi tetigique papillas!
quam formosa inter brachia molle latus!     10
qualia inhaerenti spiravit basia labro!
qualia - sed castis non referenda viris!
delitias tantas miratus et ipse Cupido est,
quasque dedit nobis optat habere vices.
iniectis igitur miser asservare lacertis     15
cogor, pectoribusque insinuare meis.
sed miserum iuvat esse diu, sed saepius illo
rivalem cupiam posse timere loco.
quae mihi per longos venit exorata labores,
non nisi per magnos est retinenda metus.     20
nox est, si moriar, satis haec mihi sola beato;
si vivo, non sunt millia mille satis.