XVIII. (1595 only)

Postquam Vulcanus Veneris nudaret amores
fertur frons tenerae diriguisse deae;
fracto dedidicit stupra occultare pudore,
iamque odit fabricas conditor ipse suas.
"ah Venus," exclamat, spumosa fusior unda      5
quae non nuptibiles undique miscet aquaa:
nos coniunxit Hymen, nos festa corona derorum,
nos Charites, tua nos non violanda fides.
cur non alternos simul exercemus amores?
hostibus externis cur mea regna patent?     10
sanguineam ex acie referens Mars horridus hastam
ibit in amplexus, o Cytherea, tuos?
proditione illam victor possidereit arcem
quam mihi connubii iure remisit Hymen?
dispeream si non pereat male perditus ille     15
qui iacit in nostras nubila nigra faces."
protinus induitur monichorum more cucullum,
et cadit a fusco vertice rasa coma.
candorem vultu simulat germanaque claustra
ingreditur simplex, quam minimeque malus.     20
insidias intus struit, inconcessa recludens
arcana, Aetnaeo sacraque operta cavo.
fulmina syderei Iovis arma micantia, et altos
quod superos tonitru Tartaraque ima quatit,
amens committit miseris mortalibus, amens     25
sulphureoque ardens igne odioque deus.
"et quid Thracis," ait, "clipeusve vel hasta iuvabit
inter fulminei concita tela Iovis?"
ecce Neapolitas Galli obsidione recingunt
arces, haec Marti suaserit arma Venus,     30
quos mollis comitatur Amor; sed ut inclita cernunt
fulmina, et aeratos igne volare globos,
stragibus hinc atque hinc diris, foedoque cruore
interpidus totos sparsit adulter agros.
insidias risit dea coniugis, atque superbum     35
candido amatorem suscipit apta sinu.
infremuit Lemni pater, eque voragine fumos
colligit Aetnaea tartareaque Styge.
hos consopitis aspergat, fata vetabant
tangere foelices spurca venena deos.     40
aere sed laeso feriunt contagia Gallos,
atque Neapolita coepit in urbe lues,
quam vitare satis poterat nec foemina, nec vir,
dum redit in seriem transitione malum.
debuerat saltem formosis parcere, at illis     45
et color et vires interiere simul.
respexit tandem Venus, et miserata puellas
corticibus sacris nigra venena fugat.
restauratque toris vires, membrisque colorem,
lacteolumque genis purpureumque decus.     50
ergo ubi nec cessisse dolos, nec viribus aequum
vidit se Marti qui paret arma faber
obticet, indulgens Veneri et rivalis amori,
si decuma obtingant nox sibi, laetus habet.