Medit.,  Par.

 1 Inc,  2      |            idcirco quomodo fiat, & quâ viâ Deus facilius & certius
 2 Inc,  4      |            veritate antiquius, sed quâ me saepe in aliis non infoeliciter
 3 Praefatio,  1|       lectorum judiciis addiscerem quâ ratione postea essent tractandae.
 4 Praefatio,  3|            ipsam rei veritatem (de quâ scilicet tunc non agebam),
 5 Synopsis,  5 |    existentia demonstratur: sed in quâ rursus nonnullae fortè occurrent
 6   I,  4      |     totumque hoc corpus meum esse, quâ ratione posset negari? nisi
 7  II,  1      |        oblivisci, nec videam tamen quâ ratione solvendae sint;
 8 III,  14     |         producatur ab aliquâ re in quâ totum illud sit vel formaliter
 9 III,  14     |            sit ab aliquâ causâ, in quâ tantumdem ad minimum sit
10 III,  14     |           debet ab aliquâ causâ in quâ tantumdem sit ad minimum
11 III,  17     |          me ipsum mihi exhibet, de quâ hîc nulla difficultas esse
12 III,  22     |           sola restat idea Dei, in quâ considerandum est an aliquid
13 III,  22     | intelligentem, summe potentem, & a quâ tum ego ipse, tum aliud
14 III,  24     |           est Dei quàm meî ipsius. Quâ enim ratione intelligerem
15 III,  25     |          per se magis vera, nec in quâ minor falsitatis suspicio
16 III,  27     |          ad ideam Dei pertinet, in quâ nempe nihil omnino est potentiale;
17 III,  31     |         quibus durat conservandam, quâ opus esset ad eandem de
18 III,  35     |       potuit poni ab ullâ causâ, a quâ etiam aliarum perfectionum
19 III,  37     |        Superest tantùm ut examinem quâ ratione ideam istam a Deo
20 III,  38     |         illamque similitudinem, in quâ Dei idea continetur, a me
21  IV,  8      |    rationem nullam possum afferre, quâ probem Deum mihi majorem
22  IV,  10     |         verum esse; non quòd ab aliquâ vi externâ fuerim ad id
23  IV,  15     |         possem. Privatio autem, in quâ solâ ratio formalis falsitatis &
24  IV,  17     |                                17. Quâ in re cùm maxima & praecipua
25  VI,  1      |           ex imaginandi facultate, quâ me uti experior, dum circa
26  VI,  2      |          opus esse ad imaginandum, quâ non utor ad intelligendum:
27  VI,  7      |       sentire in eâ parte corporis quâ carebant; ideoque etiam
28  VI,  9      |       seorsim poni; & non refert a quâ potentiâ id fiat, ut diversa
29  VI,  10     |        substantiâ a me diversâ, in quâ quoniam omnis realitas vel
30  VI,  10     |           sive natura corporea, in quâ nempe omnia formaliter continentur
31  VI,  10     |      creatura corpore nobilior, in quâ continentur eminenter. Atqui,
32  VI,  10     |       mediante aliquâ creaturâ, in quâ earum realitas objectiva,
33  VI,  10     |        corporeis emitti, non video quâ ratione posset intelligi
34  VI,  15     |         nos positorum essentia, de quâ tamen nihil nisi valde obscure &
35  VI,  16     |            jam ante satis perspexi quâ ratione, non obstante Dei
36  VI,  20     |         ejus parte, nempe ab eâ in quâ dicitur esse sensus communis;