Medit.,  Par.

 1 III,  2 |         valde clare & distincte percipio. ~
 2 III,  19|         illis clare & distincte percipio: nempe magnitudinem, sive
 3 III,  21|         convenire; itemque, cùm percipio me nunc esse, & priùs etiam
 4 III,  24|       per negationem finiti, ut percipio quietem & tenebras per negationem
 5 III,  25|      quidquid clare & distincte percipio, quod est reale & verum, &
 6 III,  25| judicare, illa omnia quae clare percipio, & perfectionem aliquam
 7 III,  27|         addi possit. Ac denique percipio esse objectivum ideae non
 8 III,  30|      quae in ideâ Dei contineri percipio; quia nempe nulla difficiliora
 9  IV,  8 |       Nam per solum intellectum percipio tantùm ideas de quibus judicium
10  IV,  8 |        ad Dei naturam pertinere percipio. Eâdem ratione, si facultatem
11  IV,  9 |                 9. Ex his autem percipio nec vim volendi, quam a
12  IV,  12|         satis clare & distincte percipio, si quidem a judicio ferendo
13   V,  4 |           similibus, attendendo percipio, quorum veritas adeo aperta
14   V,  6 |         saltem quamdiu ea clare percipio; meminique me semper, etiam
15   V,  7 |     pertinere clare & distincte percipio, revera ad illam pertinere,
16   V,  12|          quae clare & distincte percipio. Et quidem ex iis quae ita
17   V,  12|       Et quidem ex iis quae ita percipio, etsi nonnulla unicuique
18   V,  14|         valde clare & distincte percipio, non possim non credere
19   V,  15|          quae clare & distincte percipio, necessariò esse vera; etiamsi
20  VI,  1 |         ipsas clare & distincte percipio. Non enim dubium est quin
21  VI,  4 |      tam distincte; & quia haec percipio meliùs sensu, a quo videntur
22  VI,  10|        conceptu includunt, unde percipio illas a me, ut modos a re,