Medit.,  Par.

 1 Praefatio,  3|     ordine ad meam perceptionem, adeo ut sensus esset me nihil
 2 Praefatio,  5|           comprehendere conemur; adeo ut, modò tantùm memores
 3 Synopsis,  2 |      quantamvis exigui corporis; adeo ut eorum naturae non modo
 4 Synopsis,  6 |       Dei cognitionem devenimus; adeo ut hae sint omnium certissimae &
 5   I,  6      |         forte aliquid excogitent adeo novum, ut nihil omnino ei
 6  II,  3      |        me aliquid esse cogitabo. Adeo ut, omnibus satis superque
 7 III,  15     |        in ideâ tantùm objective. Adeo ut lumine naturali mihi
 8 III,  19     |         obscure a me cogitantur, adeo ut etiam ignorem an sint
 9 III,  31     |   creandam, si nondum existeret; adeo ut conservationem solâ ratione
10 III,  35     |     ideam alterius me accepisse, adeo ut omnes quidem illae perfectiones
11  IV,  1      |       incompletam & dependentem, adeo clara & distincta idea entis
12  IV,  1      |      ideam illam habens existam, adeo manifeste concludo Deum
13  IV,  4      | desuntque mihi quam plurima, non adeo mirum esse quòd fallar.
14  IV,  7      |        vel saltem fieri possint, adeo ut ego rationem partis in
15  IV,  8      |       majoris ideam apprehendam; adeo ut illa praecipue sit, ratione
16  IV,  15     |        indidisset; vel tantùm si adeo firmiter memoriae impressisset,
17   V,  4      |         percipio, quorum veritas adeo aperta est & naturae meae
18   V,  8      |        ideâ montis ideam vallis: adeo ut non magis repugnet cogitare
19   V,  16     |          Dei cognitione pendere, adeo ut, priusquam illum nossem,
20  VI,  3      |          res corporeas imaginer; adeo ut hic modus cogitandi in
21  VI,  6      |          consensu mihi advenire, adeo ut neque possem objectum
22  VI,  13     |    conjunctum & quasi permixtum, adeo ut unum quid cum illo componam.