Medit.,  Par.

 1 Inc,  5      | credatur nihil esse de quo non possit in utramque partem disputari,
 2 Praefatio,  5|         ut quidnam Deus facere possit ac debeat, determinare &
 3 Synopsis,  3 |  realitatis objectivae, ut non possit non esse a causâ summe perfectâ,
 4 Synopsis,  6 |   rerum materialium existentia possit concludi, afferuntur: non
 5   I,  12     |   potens, quantumvis callidus, possit imponere, obfirmatâ mente
 6  II,  9      |       a me ipso separatum dici possit? Nam quod ego sim qui dubitem,
 7  II,  11     |    videntur, ut corpus aliquod possit quàm distinctissime cognosci.
 8  II,  14     |      error in judicio meo esse possit, non possum tamen sine humanâ
 9 III,  4      |        sit Deus, &, si sit, an possit esse deceptor; hac enim
10 III,  6      |    error & frequentissimus qui possit in illis reperiri, consistit
11 III,  9      |     quaeque illa non vera esse possit docere; sed quantum ad impetus
12 III,  15     |   forte una idea ex aliâ nasci possit, non tamen hîc datur progressus
13 III,  25     |        nam quamvis forte fingi possit tale ens non existere, non
14 III,  27     |    nihil ejus perfectioni addi possit. Ac denique percipio esse
15  IV,  14     |       ut quicquam ab illâ demi possit; & sane quo amplior est,
16   V,  1      |      rebus materialibus haberi possit. ~
17   V,  13     |    nihil unquam perfecte sciri possit. ~
18  VI,  11     |      quòdque idcirco fieri non possit ut ulla falsitas in meis
19  VI,  21     |    naturam, ut nulla ejus pars possit ab aliâ parte aliquantum
20  VI,  21     | aliquantum remotâ moveri, quin possit etiam moveri eodem modo
21  VI,  23     |      idem motus in cerebro non possit nisi eundem semper sensum