Medit.,  Par.

 1 Inc,  5      |          praecipue quia requirunt mentem a praejudiciis plane liberam, &
 2 Praefatio,  7|     alicujus momenti, venturum in mentem, quod ii nondum attigerint.
 3 Synopsis,  1 |     viamque facillimam sternat ad mentem a sensibus abducendam; ac
 4 Synopsis,  2 | intelligamus, contrà autem nullam mentem nisi indivisibilem: neque
 5 Synopsis,  2 |      accidentibus esse conflatum; mentem verò humanam non ita ex
 6 Synopsis,  2 |        quidem perfacile interire, mentem autem ex naturâ suâ esse
 7 Synopsis,  6 | distinctionum signa describuntur; mentem realiter a corpore distingui
 8   I,  1      |            Opportune igitur hodie mentem curis omnibus exsolvi, securum
 9  II,  15     |        admitto in me esse praeter mentem. Quid, inquam, ego qui hanc
10 III,  4      |   judicavi, quàm quia veniebat in mentem forte aliquem Deum talem
11 III,  36     |        posuerunt, cui me, hoc est mentem, quam solam nunc pro me
12  VI,  6      |      poterat aliud mihi venire in mentem quàm illas iis similes esse.
13  VI,  15     |         multa continentur quae ad mentem solam pertinent, ut quòd
14  VI,  15     |           iis verum scire [83] ad mentem solam, non autem ad compositum,
15  VI,  18     |      tamen ad compositum, sive ad mentem tali corpori unitam, non
16  VI,  19     |           esse differentiam inter mentem & corpus, in eo quòd corpus
17  VI,  19     |        sufficeret ad me docendum, mentem a corpore omnino esse diversam,
18  VI,  20     |                20. Deinde adverto mentem non ab omnibus corporis
19  VI,  21     |        institutus est a naturâ ut mentem afficiat sensu doloris tanquam
20  VI,  22     |      parte cerebri quae immediate mentem afficit, non nisi unum aliquem
21  VI,  22     |           interiora; hicque motus mentem afficit sensu sitis, quia