Medit.,  Par.

 1 Inc,  6     |     non modo humanitatis, sed maxime etiam inscitiae meae, non
 2 Synopsis,  2|  immortalitatem, esse ut quàm maxime perspicuum de eâ conceptum, &
 3 Synopsis,  3|       ut Lectorum animos quàm maxime a sensibus abducerem, nullis
 4   I,  3     |    Nempe quidquid hactenus ut maxime verum admisi, vel a sensibus,
 5   I,  6     |      cùm Sirenas & Satyriscos maxime inusitatis formis fingere
 6   I,  8     |   nonnisi de simplicissimis & maxime generalibus rebus tractant,
 7 III,  11    |      sensibus haustam, & quae maxime inter illas quas adventitias
 8 III,  11    |      ratio persuadet illam ei maxime esse dissimilem, quae quàm
 9 III,  25    |  animadverti; nam contrà, cùm maxime clara & distincta sit, &
10 III,  25    |     summe perfecti & infiniti maxime vera; nam quamvis forte
11 III,  25    | frigoris ante dixi. Est etiam maxime clara & distincta; nam quidquid
12 III,  25    |    sit omnium quae in me sunt maxime vera, & maxime clara & distincta. ~
13 III,  25    |     in me sunt maxime vera, & maxime clara & distincta. ~
14 III,  34    |       produxit, hîc agam, sed maxime etiam de illâ quae me tempore
15  IV,  11    |       quae priùs ut vera quam maxime credideram, propter hoc
16  IV,  15    |    non est omnium praecipua & maxime perfecta. ~
17   V,  5     |                5. Quodque hîc maxime considerandum puto, invenio
18   V,  6     |     cùm sensuum objectis quam maxime inhaererem, ejusmodi veritates,
19  VI,  7     |    dolorem. Quibus etiam duas maxime generales dubitandi causas
20  VI,  22    |      sani conservationem quàm maxime & quàm frequentissime conducit.