Medit.,  Par.

 1 Praefatio,  4|     operatione intellectûs, quo sensu me perfectior dici nequit,
 2  II,  14     |        credidique me illam ipso sensu externo, vel saltem sensu
 3  II,  14     |       sensu externo, vel saltem sensu communi, ut vocant, id est
 4  VI,  3      |        vel a se intellectae vel sensu perceptae conforme intueatur.
 5  VI,  4      |       quia haec percipio meliùs sensu, a quo videntur ope memoriae
 6  VI,  4      |      agam, eâdem operâ etiam de sensu est agendum, videndumque
 7  VI,  5      |      illa sint quae antehac, ut sensu percepta, vera esse putavi, &
 8  VI,  6      |   affici potest, & commoda ista sensu quodam voluptatis, & incommoda
 9  VI,  6      |         voluptatis, & incommoda sensu doloris metiebar. Atque,
10  VI,  6      |     erat praesens. Cùmque ideae sensu perceptae essent multo magis
11  VI,  6      |     esse, quàm illae erant quas sensu percipiebam, & plerumque
12  VI,  6      |     quam non prius habuissem in sensu. Non etiam sine ratione
13  VI,  6      |         isto nescio quo doloris sensu quaedam animi tristitia, &
14  VI,  6      |   quaedam animi tristitia, & ex sensu titillationis laetitia quaedam
15  VI,  6      | cogitationem tristitiae ab isto sensu exortae. Sed & reliqua omnia,
16  VI,  10     |   omnino existunt, quales illas sensu comprehendo, quoniam ista
17  VI,  21     |       naturâ ut mentem afficiat sensu doloris tanquam in pede
18  VI,  21     |        Et idem de quolibet alio sensu est putandum. ~
19  VI,  22     |     hicque motus mentem afficit sensu sitis, quia nihil in toto