Medit.,  Par.

 1 Synopsis,  2|       esse substantiam, ideoque nunquam etiam perire. Sed corpus
 2   I,  2     |      esse falsas ostendam, quod nunquam fortassis assequi possem;
 3   I,  3     |   deprehendi, ac prudentiae est nunquam illis plane confidere qui
 4   I,  5     |      attentius, tam plane video nunquam certis indiciis vigiliam
 5  II,  3     |          fallat quantum potest, nunquam tamen efficiet, ut nihil
 6 III,  4     |      fallat me quisquis potest, nunquam tamen efficiet ut nihil
 7 III,  4     |       ut aliquando verum sit me nunquam fuisse, cùm jam verum sit
 8 III,  27    | augeatur, nihilominus intelligo nunquam illam idcirco fore actu
 9 III,  27    |       fore actu infinitam, quia nunquam eo devenietur, ut majoris
10  IV,  4     |     videretur, me igitur errare nunquam posse; nam si quodcunque
11  IV,  5     |        Deus me talem creare, ut nunquam fallerer; nec etiam dubium
12  IV,  8     |        bonum sit clare viderem, nunquam de eo quod esset judicandum
13  IV,  8     |       ita, quamvis plane liber, nunquam tamen indifferens esse possem. ~
14  IV,  13    |     agam gratias illi, qui mihi nunquam quicquam debuit, pro eo
15  IV,  15    |            cognitionis finitae, nunquam tamen errarem: nempe si
16  IV,  15    |  distincte non intelligerem, ut nunquam ejus possem oblivisci. Et
17  IV,  17    |       quid mihi sit cavendum ut nunquam fallar, sed simul etiam
18  VI,  24    |      esse discrimen, in eo quòd nunquam insomnia cum reliquis omnibus