Medit.,  Par.

 1   I,  1 | deliberando consumerem. Opportune igitur hodie mentem curis omnibus
 2   I,  12|                      12. Supponam igitur non optimum Deum, fontem
 3  II,  2 |                        2. Suppono igitur omnia quae video falsa esse;
 4  II,  2 |      locusque sunt chimerae. Quid igitur erit verum? Fortassis hoc
 5  II,  3 |      mentes, nulla corpora; nonne igitur etiam me non esse? Imo certe
 6  II,  3 |         semper fallit. Haud dubie igitur ego etiam sum, si me fallit; &
 7  II,  5 |                        5. Quidnam igitur antehac me esse putavi?
 8  II,  6 |         necessario sit verum; sum igitur praecise tantùm res cogitans,
 9  II,  7 |         existere nondum novi; non igitur ab iis ullis, quae ima[gi]
10  II,  8 |                       8. Sed quid igitur sum? Res cogitans. Quid
11  II,  10|  veritatis limites cohiberi. Esto igitur, & adhuc semel laxissimas
12  II,  11|           aliter putat. Quid erat igitur in eâ quod tam distincte
13  II,  12|        imaginando percurrere; nec igitur comprehensio hacc ab imaginandi
14  II,  12|    imaginando complexus. Superest igitur ut concedam, me nequidem
15 III,  14|         fuerit in ejus causâ, hoc igitur habet a nihilo; atqui quantumvis
16  IV,  4 |          inde sequi videretur, me igitur errare nunquam posse; nam