Medit.,  Par.

 1 Inc,  4      |      me summopere flagitarunt: ideoque officii mei esse putavi
 2 Praefatio,  7|     quod ii nondum attigerint. Ideoque rogo etiam atque etiam Lectores,
 3 Synopsis,  2 |     non accurate demonstrarem; ideoque non alium ordinem sequi
 4 Synopsis,  2 |      sumptum esse substantiam, ideoque nunquam etiam perire. Sed
 5   I,  6      |       verarum fingi potuerunt; ideoque saltem generalia haec, oculos,
 6   I,  10     |  validas & meditatas rationes; ideoque etiam ab iisdem, non minùs
 7 III,  22     | profecta esse posse videantur. Ideoque ex antedictis, Deum necessario
 8 III,  25     |      materialiter falsam esse, ideoque a nihilo esse posse, ut
 9  IV,  17     |        fallacem esse repugnat; ideoque proculdubio est vera. Nec
10   V,  6      |       a me clare cognoscuntur, ideoque aliquid sunt, non merum
11  VI,  6      |       ut a meipso procederent; ideoque supererat ut ab aliis quibusdam
12  VI,  7      |   parte corporis quâ carebant; ideoque etiam in me non plane certum
13  VI,  15     |   corpore, a Deo tributa sunt. Ideoque haec natura docet quidem
14  VI,  18     |      potus est ipsi nociturus; ideoque hîc remanet inquirendum,