bold = Main text
     Chapter                                         grey = Comment text

1003 XV   |               mundi gentem, ullam terrae praetermittendam esse regionem, in qua non
1004 XIII |            damnari: quia omnibus in Adae praevaricatione prostratis, nisi quosdam
1005 XVIII|                ipsi, qui haec loquuntur, praevenire deberent, proferendo atque
1006 XVII |                inconstantia et omne opus pravum. Quae autem desursum est
1007 XII  |                 ne sibi facultas hominis pretium reparationis hujus, vel
1008 VII  |                  humana debilitas, et in primo homine universarum generationum
1009 XII  |          bonitatis Dei in ipsa quorumdam primordia parvulorum; in quibus nec
1010 X    |                   eidem praedicitur quod priusquam gallus cantet, ter Dominum
1011 IV   |                 Sed quis nescit cur ista privatim de stomacho garriant, et
1012 X    |                  Ibid., 40). Et ut magis probaretur liberum arbitrium nihil
1013 IV   |               est periculum, et de morum probitate discrimen. Non quia quisquam
1014 VIII |              studia, quos labores, nihil prodesse testatur (I Cor. xiii,3)?
1015 IV   |              naturali putantur facultate prodisse; aut ex largitate quidem
1016 IX   |                  bonos facit; postea per profectum, ex bonis factura meliores;
1017 XVIII|          loquuntur, praevenire deberent, proferendo atque explicando libros,
1018 II   |               CAP. II.  – [3] Sed in hac professione, quo dolo vasa irae molirentur
1019 I    |                 ut ad incipiendum, et ad proficiendum, et ad perseverandum in
1020 I    |           necessariam homini Dei gratiam profiterentur.~ ~
1021 VIII |             perditus, ambulans sine via, profundiores intrabat errores; sed quaesitus,
1022 IV   |               hunc ipsum in longinquiora progressum, ideo ab eo tardius revocari,
1023 XIV  |              quaedam loca Apostoli adire prohibentur ab eo qui vult omnes homines
1024 Pro  |                                          PROLOG. – [1] Accepi per communem
1025 V    |                 alicujus definitionis ea promenda sunt, quae alteri intellectui,
1026 X    |          videretur stare qui de se magna promiserat, permittitur periclitari;
1027 II   |               sit gratia, quam lex, quam propheta, quam doctor, cui circa
1028 XVI  |                sanctis apostolis ejus et prophetis in Spiritu, esse gentes
1029 III  |             querimonia concitatur, esse, propitio Deo, plurimos, qui ad perceptionem
1030      | prorsus
1031 XVIII|            peccaverunt (Rom. v,22), esse prostratam; nec ullo modo ab aeternae
1032 XIII |                  in Adae praevaricatione prostratis, nisi quosdam assumeret
1033      | prout
1034 IV   |                 de stomacho garriant, et publice de consilio conticescant? [
1035 XVII |                 sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta,
1036 III  |             sacerdotum, copiose et [79A] pulchre, in multis voluminum disputationibus
1037 II   |                si petierit, accipiat; si pulsaverit, introeat. Quia scilicet
1038 XIV  |             inquit, mulier nomine Lydia, purpuraria civitatis Tyatirorum, colens
1039 IV   |                usus est, cum ex naturali putantur facultate prodisse; aut
1040 XV   |                 civitate (Act. xviii,9)? Puto autem quod nemo audeat dicere
1041 XIV  |          praedicare coepissent, de parte quadam eorum qui audierant, Scriptura
1042      | Quaecumque
1043 II   |          voluntatis suae motum, [78B] si quaesierit, inveniat; si petierit,
1044 VIII |       profundiores intrabat errores; sed quaesitus, et inventus, et reportatus
1045 IV   |          dubitant, si quam hinc moverint quaestionem, in qualibeit frequentia
1046 Epil |              mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut
1047 Pro  |             sanctitati tuae est qualitas quaestionis, de qua ista nascuntur:
1048 IV   |                 moverint quaestionem, in qualibeit frequentia sacerdotum, in
1049 IV   |                frequentia sacerdotum, in qualibet congregatione populorum,
1050 Pro  |                prius sanctitati tuae est qualitas quaestionis, de qua ista
1051      | quamdiu
1052      | Quamvis
1053 XVI  |        impatienter feramus quod quae aut quanta sint electionis vasa non
1054 VIII |                  qua charitate Apostolus quantam fidem quantamque scientiam,
1055 VIII |                  Apostolus quantam fidem quantamque scientiam, quas virtutes,
1056      | quas
1057 Pro  |       disseminantur audire, per me ipsum queas quidquid de nobis ad inanem
1058      | quem
1059 III  |                   in quibus adversus eum querimonia concitatur, esse, propitio
1060      | quibusdam
1061 XVI  |               credimus, si in quo numero quibusve hominibus vasa misericordiae
1062      | quidquam
1063      | quidquid
1064      | quippe
1065 X    |                 intretis in tentationem; quique responderat, utique ex libero
1066      | quisquam
1067      | quomodo
1068      | quorum
1069 XII  |           divitiae bonitatis Dei in ipsa quorumdam primordia parvulorum; in
1070 IX   |                 fecit. Gratia igitur Dei quoscumque justificat, non ex bonis
1071      | quot
1072 XI   |                Creatorem nostrum propter quotidiana ipsius dona coleremus.
1073 III  |            disputationibus imbuuntur, et quotidie in membris corporis Christi,
1074 XII  |                nati sunt renascuntur, et rapti ab hac vita aeternae beatitudini
1075 XIII |           secreto consilio Dei causa vel ratio, et supra facultatem humanae
1076 V    |        Scripturarum testimoniis, sed non rationabiliter assumptis. Ad defensionem
1077 I    |         juvaretur, ut habens naturaliter rationalem intellectum, facile bonum
1078 XI   |          potuisset, nostro etiam tempore rationalis nos contemplatio, et temperies
1079 IV   |         amaritudinem istam volet fumosae recipere vanitatis? Ego quidem etiam
1080 III  |                  libros ejus nemo usquam recipiat, conquiescunt; [79C] atque
1081 IV   |              quis fidelium, quis piorum, recognitis et commendatis sibi salutis
1082 I    |                ex naturali vellent [78A] rectitudine ac possibililate subsistere,
1083 VI   |                cibum Judaica observantia recusaret, trina ad eum vox facia
1084 II   |                  gratia: quia si meritis redditur, et non ipsa est bonorum
1085 XII  |               piorum et Christi sanguine redemptorum stulta nimium et perniciosa
1086 Pro  |                ad inanem invidiam fertur referturque cognoscere. Sed insinuanda
1087 X    |            deficientem ille respiciat et reficiat, sine quo nemo consistit,
1088 XII  |                  Psal. xcix,3); ita ipse reficit nos, et non ipsi nos. Ac
1089 V    |                onerati estis, et ego vos reficium: tollite jugum meum super
1090 XVIII|                creationis Christi gratia reformaverit, liberumque ejus arbitrium
1091 XVII |            initialem honorem alio initio reformavit, ut ei non solum culpam
1092 XVII |           flagitiis exigentes liberatrix regeneratio in ipso exhalandi spiritus
1093 XII  |              conditionis infantium, sine regeneratione decedat, de qua dubitari
1094 Epil |                  partibus, ita et in his regionibus conquiescet: ut praedicatio
1095 XVII |                  et quale sit quod a Deo regitur, evidenter ostendit, dicens,
1096 V    |            dissonare, non cedant, et eam regulam, cui sunt aptata, non deserant.
1097 XVII |                 Dei gratiam libero nihil relinquatur arbitrio. Quamvis enim in
1098 XI   |               sine testimonio semetipsum relinquens, benefaciens eis, de coelo
1099 XV   |                  Psal. ii,8); et iterum, Reminiscentur et convertentur ad Dominum
1100 XVII |             malae voluntatis et actionis remitteret, sed etiam bene velle, bene
1101 XI   |            gratiae contraire. Neque enim remotum est ab inspectione communi
1102 XII  |              loquor qui mox ut nati sunt renascuntur, et rapti ab hac vita aeternae
1103 XVII |        inveniemus liberum arbitrium, sed renatum? Quod utique cum solum esset,
1104 XII  |                 facultas hominis pretium reparationis hujus, vel post restitutionem
1105 III  |                perniciem ab Ecclesia non repellant, tam insanis praedicationibus
1106 Epil |                 his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime
1107 XII  |                opera videretur justitiae repensare; effuderunt se divitiae
1108 III  |            aliquorum aures opportunasque repererint, scripta ejus, quibus error
1109 VIII |                miranda possunt in homine reperiri, quae sine charitatis medullis
1110 VIII |               quaesitus, et inventus, et reportatus est, et in via quae veritas
1111 III  |        multiplicat, dilatantur. Si recte reprehendimur, cur non constanter arguimur?
1112 XVII |            partem quae ad pietatis opera reservatur, pio consideremus intuitu,
1113 XI   |                 gratiae Dei, ideo quidam resiliunt, ne cum eam talem confessi
1114 III  |             insanis praedicationibus non resistant, nec saltem aliquibus scriptis
1115 IV   |            multas collationes asseruere, resistimus. Nec dubitant, si quam hinc
1116 X    |          conturbatum ac deficientem ille respiciat et reficiat, sine quo nemo
1117 X    |          intretis in tentationem; quique responderat, utique ex libero arbitrio,
1118 I    |               definitionem doctrina sana respueret; damnatum a catholicis sensum,
1119 XII  |             reparationis hujus, vel post restitutionem sui, per opera videretur
1120 XIV  |          retardatis atque aversis [Forte retardati atque aversi] Evangelii
1121 XIV  |            venire: multis utique in illa retardatis atque aversis [Forte retardati
1122 V    |                   et cui voluerit Filius revelare (Luc. x,22). Quae omnia
1123 VI   |          sacramentum, ne novae et necdum revelatae vocationis vacillaret exordium,
1124 IV   |           progressum, ideo ab eo tardius revocari, ut opus gratiae ejus majore
1125 III  |                  si Augustinum ab errore revocaverint. Nisi forte modesti homines,
1126 XIII |             neque qui plantat, neque qui rigat est aliquid, sed qui incrementum
1127 XV   |              Psal. xxxii,15)? Quis hujus rigoris duritiem ad obediendi mollivit
1128 X    |                velut triticum: ego autem rogavi pro te, ne deficiat fides
1129 III  |                 immo noverint, non solum Romanam Africanamque Ecclesiam,
1130 Pro  |               agnovi. Ac ne quid maligni rumores, in quantum se auribus tuis
1131      | rursum
1132 VI   |             dubitaret Apostolus conferre sacramentum, ne novae et necdum revelatae
1133 XI   |                  omni numero hominum per saecula cuncta natorum, certus apud
1134 IX   |                Christo Jesu ante tempora saecularia. Et ad Titum (Tit. iii,3):
1135 Epil |                gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque
1136 II   |         revelavit. Intellectum est enim, saluberrimeque perspectum, hoc tantum eos
1137 III  |                 apostolicaeque doctrinae saluberrimis ejus disputationibus imbuuntur,
1138 XII  |                  ii,5); sine illo nemini salus est (Act. iv,12). Sicut
1139 V    |             noluerint, sua culpa careant salute; quam si voluissent, potuerant
1140 IV   |           recognitis et commendatis sibi salutis suae causis, amaritudinem
1141 XIII |              enim ipso vocante, docente, salvante, nemo venit, nemo eruditur,
1142 XIII | omnipotentissimam Domini bonitatem omnes salvare, et omnes ad agnitionem
1143 XI   |                fructum copia, ciborumque salvaret: quia scilicet melius natura
1144 XIII |                 consideres, non una pars salvari meruit, sed utraque damnari:
1145 XIII |               venit, nemo eruditur, nemo salvatur. Quia etsi indifferenter
1146 VI   |                  Apostolus dicit, Gratia salvi facti estis per fidem, et
1147 I    |               hanc definitionem doctrina sana respueret; damnatum a catholicis
1148 IX   |           liberavit et vocavit vocatione sancta: non secundum opera nostra,
1149 V    |            Asserum quidem haec quibusdam sanctarum Scripturarum testimoniis,
1150 XVII |                  exhalandi spiritus fine sanctificet, tamen si eam filiorum Dei
1151 XVI  |                 sicut nunc revelatum est sanctis apostolis ejus et prophetis
1152 XVI  |                quando voluit, revelavit, sanctisque ejus ignorantia ista non
1153 Epil |                  17] Unde quia perspicit sanctitas tua (si tamen sermonis mei
1154 I    |                astruere sanitatem [Alias sanctitatem], ut per solum liberum arbitrium
1155 Pro  |         cognoscere. Sed insinuanda prius sanctitati tuae est qualitas quaestionis,
1156 XIV  |                  regionem, vetiti sunt a sancto Spiritu loqui verbum in
1157 IX   |               nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine, qui eripuit nos
1158 VIII |           cordibus nostris, per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Rom.
1159 XII  |                 animis piorum et Christi sanguine redemptorum stulta nimium
1160 XVII |               necdum tam perfecte utitur sanitate ut ea, quae ei nocuerant,
1161 I    |                 humanae vellent astruere sanitatem [Alias sanctitatem], ut
1162 XVII |                  ei aliter velle, aliter sapere, aliter agere, et incolumitatem
1163 III  |                  etiam hanc scientiae et sapientiae ex Dei charitate virtutem,
1164 XVII |                sunt: Quoniam Dominus dat sapientiam, et a facie ejus scientia
1165 X    |                Petro, Simon, Simon, ecce Satanas postulavit ut vos cribaret
1166 VI   |                 dixeris (Act. x,15). Quo satis aperte ostenditur omnia
1167 XVII |              sapientiam, et a facie ejus scientia et intellectus (Prov. i,
1168 III  |              implevit, habens etiam hanc scientiae et sapientiae ex Dei charitate
1169 VIII |                 quantam fidem quantamque scientiam, quas virtutes, quae studia,
1170 XVIII|                 caro primi hominis, unam scimus omnium hominum creatam crearique
1171 III  |                opportunasque repererint, scripta ejus, quibus error Pelagianorum
1172 III  |          resistant, nec saltem aliquibus scriptis eum, a quo talis emanat
1173 V    |                  fieri voluntatem, sicut scriptum est: Praeparatur voluntas
1174 V    |                 haec quibusdam sanctarum Scripturarum testimoniis, sed non rationabiliter
1175 Pro  |          inferrent; absolvere te ab omni scrupulo, quantum epistolari licuit
1176 XIII |               sit discretionis istius in secreto consilio Dei causa vel ratio,
1177 XVIII|                 nisi eam ad imaginem Dei secundae creationis Christi gratia
1178 III  |               misericorditer parcunt, et securi quia libros ejus nemo usquam
1179 XII  |                 praecedens eligitur, nec secutura devotio; non obedientia,
1180 III  |                  judicia, et apostolicae sedis auctoritas, et Africanorum
1181 XIII |                  praedicare doctores, et semen verbi ubique disserere;
1182      | semetipsum
1183      | semper
1184 III  |                 magnorum prius meritorum seni honorabiliter ac misericorditer
1185 II   |            libero arbitrio sit magistra, seque per cohortationes, per legem,
1186 Pro  |                quantum epistolari licuit sermone, curavi: in tantum studens
1187 Epil |                  sanctitas tua (si tamen sermonis mei non obsistit obscuritas)
1188 XVIII|                 usque in finem praeeundo servaverit.~ ~
1189 I    |           coloratum, hoc apud se ingenio servaverunt, ut ad incipiendum, et ad
1190 IX   |                et increduli, errantes et servientes desideriis et voluptatibus
1191 XVII |                  utique cum solum esset, sibique permissum, non nisi in suam
1192      | sic
1193 Pro  |              erga me sollicitudinis tuae signa, et curam sincerissimae
1194 XI   |                   Et nos mortales sumus, similes vobis homines, annuntiantes
1195 XVII |              bonis, non dijudicans, sine simulatione (Jacob, iii,14, etc.). Quicumque
1196 Pro  |      sollicitudinis tuae signa, et curam sincerissimae charitatis gratulanter agnovi.
1197 XV   |                 mutavit, nisi qui finxit singillatim corda eorum (Psal. xxxii,
1198      | Siquidem
1199 Pro  |                 amicum fraternae erga me sollicitudinis tuae signa, et curam sincerissimae
1200 VII  |                  non esse justitiam quia sordet natura sine gratia.~ ~
1201 IX   |               dignos nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine, qui
1202 V    |                 requiem animabus suis in spe vitae aeternae; qui autem
1203 XVI  |          ignorantia ista non nocuit, cur spei nostrae obesse credimus,
1204 IV   |               divitiis misericordiae Dei spero, quod quos nunc libero falli
1205 VI   |                 et jejuniis, et orationi spontaneo studio fuerit intentus (
1206 X    |                libero arbitrio videretur stare qui de se magna promiserat,
1207 IV   |              nescit cur ista privatim de stomacho garriant, et publice de
1208 Pro  |               sermone, curavi: in tantum studens omnia plenissima veritate
1209 XVII |            Quicumque ergo his virtutibus student atque inhaerent, non sua,
1210 VIII |           scientiam, quas virtutes, quae studia, quos labores, nihil prodesse
1211 VI   |               ipsa indicia praecedentium studiorum, Deum in assumendis constaret
1212 XII  |             Christi sanguine redemptorum stulta nimium et perniciosa persuasio.
1213 XVIII|                massis duabusque naturis, stultissimo mendacio, in tanti viri
1214 XVII |                deinde pacifica, modesta, suadibilis, plena misericordia et fructibus
1215      | suas
1216 V    |                 vestris: jugum enim meum suave est, et onus meum leve (
1217      | sub
1218 IV   |                 etiam adversantium corda subdiderit, quibus de virtutum studio
1219 V    |                 et jugum mandatorum ejus subire, inveniant requiem animabus
1220 III  |                  arbitrium [79B] penitus submovere, et sub gratiae nomine necessitatem
1221 I    |             rectitudine ac possibililate subsistere, atque hanc definitionem
1222 I    |               blasphemia, nequissimum et subtilissimum germen aliarum, qua dicunt
1223 Pro  |                  quantum se auribus tuis subtrahere nequeunt, formidinis tibi
1224 VII  |         universarum generationum damnata successio; et cum mortui vivificantur,
1225 XI   |               capessendam vitam aeternam sufficere potuisset, nostro etiam
1226 V    |       obediendique generaverit? Alioquin sufficeret moneri hominem, non etiam
1227 IX   |                   ne ea quidem facultate sufficit sibi, nisi inde accipiat
1228      | sui
1229 Epil |              conquiescet: ut praedicatio summi hoc tempore in Ecclesia
1230 XVII |                  inhaerent, non sua, sed superna sapientia illustrati sunt:
1231 X    |          defecisset, nisi pro eo Dominus supplicasset: sicut Evangelista manifestat,
1232      | supra
1233 III  |             occultis, sed non incognitis susurrationibus obloquuntur; et prout sibi
1234      | suum
1235 VI   |            gratiam fuisse collatam (Vide synodum Arausicanam infra). Siquidem
1236 XV   |                in qua non sint Ecclesiae tabernacula dilatanda, dicente Deo ad
1237 XV   |               timere, sed loquere, et ne taceas; propter quod ego sum tecum,
1238 XI   |             quidam resiliunt, ne cum eam talem confessi fuerint, qualis
1239      | tales
1240 XVIII|                dubium saltem intellectum tali interpretationi obnoxium
1241      | talis
1242 XV   |                 voluntates, et tam feros tamque intractabiles horum hominum
1243      | tandem
1244 III  |               velle naturas: ut scilicet tantae pietatis viro paganorum
1245 I    |            hominum dari. Cum enim primum tantam naturae humanae vellent
1246 XVIII|                 stultissimo mendacio, in tanti viri injuriam jactitantur,
1247 IX   |                 CAP. IX. – [10] Hoc ergo tanto et tam ineffabili bono,
1248 IV   |      longinquiora progressum, ideo ab eo tardius revocari, ut opus gratiae
1249 XVII |                  possit jam viribus suis temperare. Proinde homo qui in libero
1250 XI   |          rationalis nos contemplatio, et temperies aeris, et fructum copia,
1251 XIII |              generationibus usque in hoc tempus sine Dei cognitione perierunt?
1252 Pro  |                  quam [77B] lucem quibus tenebris conentur obducere.~ ~
1253 XIV  |               venissent autem in Mysiam, tentabant ire in Bithyniam, et non
1254 X    |              Petri ardentissima fides in tentationibus defecisset, nisi pro eo
1255 X    |                 priusquam gallus cantet, ter Dominum negaturus sit. Quod
1256 XV   |               tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal. ii,8); et
1257 XI   |               vivum, qui fecit coelum et terram, mare et omnia quae in eis
1258 XVII |                 desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica. Ubi
1259 II   |    contemplationem, per miracula, perque terrores extrinsecus judicio ejus
1260 VIII |                  labores, nihil prodesse testatur (I Cor. xiii,3)? Quia scilicet
1261 V    |         quibusdam sanctarum Scripturarum testimoniis, sed non rationabiliter
1262 XV   |         Evangelium in universo mundo, in testimonium omnibus gentibus, et tunc
1263 VI   |                enim omnium est fides (II Thess. iii,2); nec omnes credunt
1264 VI   |                ante gratiae perceptionem timens atque orans Deum, eleemosynis,
1265 XV   |                 ille qui ait Paulo, Noli timere, sed loquere, et ne taceas;
1266 IX   |             dilectionis suae. Et idem ad Timotheum (II Tim. i,8): Contabora,
1267 IX   |                 saecularia. Et ad Titum (Tit. iii,3): Eramus, inquit,
1268 IX   |                tempora saecularia. Et ad Titum (Tit. iii,3): Eramus, inquit,
1269 III  |            doctrina hujus viri, sicut in tola fide, ita in gratiae confessione
1270 V    |              estis, et ego vos reficium: tollite jugum meum super vos, et
1271 I    |              studium. Cum ergo, ut dixi, totam justitiam hominis ex naturali
1272      | totum
1273 XIV  |               Scriptura quod gestum est: Transeuntes autem, inquit, Phrygiam
1274 XVII |               enim in parvulis baptismum transeuntibus, manifestissime nullum opus
1275 III  |             similitudinem filiorum lucis transfigurare voluerunt, cum et Orientalium
1276 IX   |                 potestate tenebrarum, et transtulit in regnum Filii dilectionis
1277 II   |                 secundum hominum meritum tribuatur: atque hoc modo gratia non
1278 VI   |           Judaica observantia recusaret, trina ad eum vox facia est dicens,
1279 X    |         postulavit ut vos cribaret velut triticum: ego autem rogavi pro te,
1280 III  |             certaminum palmas, inter tot triumphorum coronas ad illuminationem
1281      | tuis
1282 XIV  |              Lydia, purpuraria civitatis Tyatirorum, colens Deum, audivit, cujus
1283      | ubique
1284 XVIII|                 atque explicando libros, ullamve eorum particulam demonstrando,
1285 XVIII|                22), esse prostratam; nec ullo modo ab aeternae mortis
1286      | unam
1287 XVI  |         anterioribus saeculis, quando de unius gentis populo dicebatur,
1288 VII  |            debilitas, et in primo homine universarum generationum damnata successio;
1289 XV   |                  convertentur ad Dominum universi fines terrae, et adorabunt
1290 XV   |          Praedicabitur hoc Evangelium in universo mundo, in testimonium omnibus
1291 II   |                  circa omnes homines per universum mundum commune et generale
1292      | unum
1293 II   |               judicio ejus ostentet, quo unusquisque secundum voluntatis suae
1294 III  |             securi quia libros ejus nemo usquam recipiat, conquiescunt; [
1295 IV   |                 via patitur evagari, non usquequaque neque in finem sit intelligentia
1296 XVII |                 quia necdum tam perfecte utitur sanitate ut ea, quae ei
1297      | utpote
1298 VI   |              necdum revelatae vocationis vacillaret exordium, nisi per ipsa
1299 VIII |            circumcisio, neque praeputium valet aliquid, sed fides quae
1300 XI   |             annuntiantes vobis ut ab his vanis convertamini ad Deum vivum,
1301 IV   |             istam volet fumosae recipere vanitatis? Ego quidem etiam hoc de
1302 I    |                postea haereticae fraudis varietatibus coloratum, hoc apud se ingenio
1303 IX   |               desideriis et voluptatibus variis, in malitia et invidia agentes,
1304 II   |                irrepere, ipsa Dei gratia vasis misericordiae revelavit.
1305 XIII |                  quod Deus omnes homines velit salvos fieri, et ad agnitionem
1306      | velut
1307 I    |                sit, et quibus impietatum venenis viscera Ecclesiae atque
1308 Epil |                Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de
1309 XVI  |                circumcisione fideles qui venerant cum Petro, quia et in nationes
1310 XV   |                  xiii,48). Non enim alii venient in consortium haereditatis
1311 XV   |                omnibus gentibus, et tunc veniet finis (Matth. xxiv,14).
1312 IV   |            voluntatis merito praecedente venisse.~ ~
1313 XIV  |                loqui verbum in Asia. Cum venissent autem in Mysiam, tentabant
1314 V    |               libero arbitrio utentibus: Venite ad me, omnes qui laboratis
1315 III  |             ascribatur impietas. Quae si vera sunt, cur ipsi tam negligentes,
1316 XI   |           Apostolorum, Pauli et Barnabae verba declarant, dicentium Licaoniis (
1317 Epil |           venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui
1318 XI   |       impietatibusque dimissa, sine ulla veri Dei cognitione defecerint.
1319 XVII |                Prov. i,6). Et haec eorum verissima gloria est, si non in se,
1320 VIII |           reportatus est, et in via quae veritas et vita est introductus;
1321 Pro  |                 studens omnia plenissima veritate tibi pandere, ut quia non
1322 III  |               CAP. III.  – [4] Has autem versutias, quibus se filii tenebrarum
1323      | vestra
1324 XIV  |           Phrygiam et Galatiae regionem, vetiti sunt a sancto Spiritu loqui
1325 Epil |                  in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam
1326 XI   |             dimisit omnes gentes ingredi vias suas. Et quidem non sine
1327 XIV  |          Spiritus Dei ire voluisset; cum videamus plerasque gentes modo primum
1328 XVIII|             infra append. parte ii). Sed videant quomodo se a dedecore istius
1329 Pro  |                 falsitas obloquentium et videas quam [77B] lucem quibus
1330 V    |                alteri intellectui, a quo videtur definitio dissonare, non
1331 III  |                  Africanorum conciliorum vigilantia deprehenderit: beatissimus
1332 VII  |                                     CAP. VII. – [8] Agnoscat se humana
1333 XVIII|                 interpretationi obnoxium vir sanctus ediderit. Sed prorsus
1334 XVII |                  insalubribus possit jam viribus suis temperare. Proinde
1335 III  |                 scilicet tantae pietatis viro paganorum et Manichaeorum
1336 Epil |                 contexi: confide ergo in virtute misericordiae Dei, quoniam
1337 VIII |               quantamque scientiam, quas virtutes, quae studia, quos labores,
1338 XVII |                etc.). Quicumque ergo his virtutibus student atque inhaerent,
1339 IV   |              corda subdiderit, quibus de virtutum studio exortum est periculum,
1340 IV   |            excellentissimae auctoritatis virum, inter multas collationes
1341 I    |                quibus impietatum venenis viscera Ecclesiae atque ipsa vitalia
1342 VI   |          Siquidem cum sanctus Petrus per visionem omne genus animalium, de
1343 I    |             viscera Ecclesiae atque ipsa vitalia corporis Christi voluerit
1344 XVII |                  sed aversos a vero Deo, vitamque in flagitiis exigentes liberatrix
1345 I    |                 eligeret, [77C] malumque vitaret et ubi in utraque parte
1346 VII  |                 successio; et cum mortui vivificantur, cum caeci illuminantur,
1347 VII  |             justus: Justus autem ex fide vivit (Rom, i,17); et, Sine fide
1348 XI   |               vanis convertamini ad Deum vivum, qui fecit coelum et terram,
1349 IX   |                  mortuum fuit justitiae, vixitque peccato: ubi autem ipsum
1350 XIII |         veritatis venire. Nisi enim ipso vocante, docente, salvante, nemo
1351 II   |                  scilicet gratiae ipsius vocatio, hoc primum circa nos agat,
1352 IX   |                 nos liberavit et vocavit vocatione sancta: non secundum opera
1353 IX   |                Dei, qui nos liberavit et vocavit vocatione sancta: non secundum
1354 IV   |             consilio conticescant? [79D] Volentes enim in sua justitia magis
1355 IV   |               causis, amaritudinem istam volet fumosae recipere vanitatis?
1356 III  |             filiorum lucis transfigurare voluerunt, cum et Orientalium episcoporum [
1357 V    |                  careant salute; quam si voluissent, potuerant obtinere. Sed
1358 XIV  |                 quo eos Spiritus Dei ire voluisset; cum videamus plerasque
1359 IV   |                sibi beatissimi Augustini voluminibus obviandum. Quae cum cordibus
1360 III  |                  79A] pulchre, in multis voluminum disputationibus destiruxit:
1361 V    |                etiam in ipso novam fieri voluntatem, sicut scriptum est: Praeparatur
1362 XV   |          voluntati Dei humanas obsistere voluntates, et tam feros tamque intractabiles
1363 XV   |                     16] An dicendum est, voluntati Dei humanas obsistere voluntates,
1364 IX   |                 servientes desideriis et voluptatibus variis, in malitia et invidia
1365 VI   |                  recusaret, trina ad eum vox facia est dicens, Quae Deus
1366 XII  |                   et non ipsi nos (Psal. xcix,3); ita ipse reficit nos,
1367 XII  |                                     CAP. XII. – [13] Sed absit ab animis
1368 XVII |                                     CAP. XVII. – [18] Nimium vero inepte,
1369 XV   |             omnes patriae gentium (Psal. xxi,28): dicente quoque ipso
1370 X    |                 manifestat, dicens (Luc. xxii,31, 32): Dixit autem Jesus
1371 XV   |                tunc veniet finis (Matth. xxiv,14). Quaecumque ergo gentes
1372 XV   |           singillatim corda eorum (Psal. xxxii,15)? Quis hujus rigoris
1373 XVII |                ostendit, dicens, Quod si zelum amarum habetis, et contentiones
1374 XVII |            animalis, diabolica. Ubi enim zelus et contentio, ibi inconstantia