Liber, Caput, Par.

 1     1,   III, 3|              perficit et continet in anima ejus quinque in quibus magis
 2     1,   III, 3|              qua me toto corde, tota anima, totisque viribus ardenter
 3     1,   III, 3|           per consequens in corde et anima hujus meae dilectricis,
 4     1,   III, 5|      delectamentum est deliciari cum anima casta et munda. Ipsa est
 5     1,   III, 6|             Dominus toto corde, tote anima totisque viribus esset diligendus,
 6     1,   III, 6|        tantum complacet sibi in illa anima mea quod saepius ab aliis
 7     1,   III, 7|        commutavero in virtutes, tunc anima ejus tanquam lux praeclara
 8     1,    IV, 1|          illo non est . O vere felix anima, cujus conversatio manifeste
 9     1,     V, 1|              Unde [p. 20] Sapientia: Anima justi sedes est sapientiae,
10     1,     V, 1|               Est ergo coelum sancta anima habens solem intellectum,
11     1,     V, 2|  intellectuale coelum, id est, beata anima quam Dominus inhabitare
12     1,   XIV, 3|             impediente; ego tamen in anima ejus operabor profectum
13     1,   XVI, 1|          viret et floret, inquit, in anima ista. Per hoc autem quod
14     2,   III, 4|          dilatione illic se inveniat anima mea, quo tu illocalis et
15     2,    IV, 1|            pleno desiderio, sitienti anima ad te aspirare, et in te
16     2,    IV, 3|             quinque versibus Benedic anima mea (Ps 102), per spiritum
17     2,    IV, 4|            ad primum versum "Benedic anima mea", ad vulnera beatorum
18     2,    VI, 1|            Quem cum intra se teneret anima mea, repente tota mutata
19     2,    VI, 1|             comparari. Hinc percepit anima mea intellectum quemdam
20     2,   VII, 2|       unctionis suaviter exhibeas in anima! In te et non omnino in
21     2,   VII, 2|             probatum et electum, cum anima fatigata fallaciis tandem
22     2,  VIII, 1|         verba quorum efficaciorem in anima praesensi effectum, scilicet
23     2,    XV, 1|              revelasti mihi qualiter anima manens in corpore humanae
24     2,    XV, 1|            membri patientis suscipit anima tamquam aerem solari luce
25     2,    XV, 2|           dixisti hoc esse magnum si anima, relicta dulcedine fruitionis
26     2,   XVI, 4|             merito proinde benedicat anima mea tibi, Domine Deus meus,
27     2,    XX, 1|                       1] Cor meum et anima mea, cum tota substantia
28     2,    XX, 6|      familiaritatis delectationis in anima ipsius possis habere. Et
29     2,   XXI, 1| inaestimabili coruscamine illustrate anima, in luce divinae revelationis
30     2,   XXI, 4|              persenserim amplexum in anima mea. Et haec omnia quamvis
31     2, XXIII, 1|                    1] Benedicat tibi anima mea, Domine Deus, Creator
32     2, XXIII, 1|         Creator meus; benedicat tibi anima mea et ex medullis intimarum
33     2, XXIII, 5|            delicias tuas jugiter cum anima mea posses habere. ~