Liber, Caput, Par.

 1     1,     1, 1 |          1] O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei, quam incomprehensibilia
 2     1,     1, 2 |           adaptare, atque humanae sapientiae delectationi avidius adhaerendo,
 3     1,     1, 2 |         avidius adhaerendo, verae sapientiae gustu suavissimo se privasset.
 4     1,     1, 2 |          Scriptura dicat in libro Sapientiae: "Fallax est gratia et vana
 5     1,     1, 3 |        posset illud quod in libro Sapientiae dicitur de Simone sacerdote
 6     1,     1, 3 |       omnia de ipso fonte divinae sapientiae sibi gratuito dono sint
 7     1,    IV, 1 |       vere enim potest dici illud Sapientiae: Justus quasi leo confidit.
 8     1,     V, 1 |  Sapientia: Anima justi sedes est sapientiae, item: Coelum mihi sedes
 9     1,    VI, 1 |       affectu pietatis [p. 22] ac sapientiae gratia verba formabat, quod
10     2,     I, 1 |              1] Abyssus increatae sapientiae invocet abyssum admirabilis
11     2,     I, 2 |      misericordiae et misericordi sapientiae tuae; quia tu, creator et
12     2,    VI, 1 | admirabilis! O profunditas abyssi sapientiae inscrutabilis! O immensa
13     2,  XVII, 1 |         potentia majestatis; quae sapientiae benignitas maxime elucet
14     2,    XX, 14|           ex parte Omnipotentiae, Sapientiae et Benignitatis virtuosae