bold = Main text
   Liber, Caput, Par.                                      grey = Comment text

 1     1,     1, 2 |              quia tunc introduxit eam Dominus in locum exultationis et
 2     1,    II, 1 |              non est diffidendum quia Dominus istam quasi speciale organum
 3     1,    II, 3 |             tempore scilicet illo quo dominus Rudolphus rex Romanorum
 4     1,    II, 7 |            nulli videatur magnum, cum Dominus ipse dicat in Evangelio: "
 5     1,    II, 7 |              faciet" (Jn 14:12). Unde Dominus qui tactu fimbriae suae
 6     1,   III, 2 |             lucrum animae reportaret, Dominus hoc illi de dit responsum: "
 7     1,   III, 2 |              veritate ipsam esse quam Dominus sibi fidelissimam testaretur.
 8     1,   III, 2 |          beatam illam non recepisset, Dominus respondit: "Magna sunt quae
 9     1,   III, 3 |      apposuisti cor tuum? " Respondit Dominus: "Pietas mea gratuita cogit
10     1,   III, 3 |          propter me." Hinc praetendit Dominus coram pectore suo monile
11     1,   III, 3 |              reflectendo." Adjecitque Dominus: "Nusquam me affectuosius
12     1,   III, 6 |             attentius recitaret, quod Dominus toto corde, tote anima totisque
13     1,   III, 6 |           verbis docet amandum! " Cui Dominus respondit: "Ego ab infantia
14     1,   III, 6 |           animam ejus. " Et subjunxit Dominus: "In tantum complacet sibi
15     1,   III, 7 |        fructus gratiarum." Et adjecit Dominus: "Ego pro singulis defectibus
16     1,    IV, 1 |              adhibetur, secundum quod Dominus in Evangelio Joannis dicit:
17     1,     V, 1 |          mirum si libenter hoc coelum Dominus Jesus inhabitat, quod utique
18     1,     V, 2 |              id est, beata anima quam Dominus inhabitare dignatur, habere
19     1,     V, 2 |             dederit, ut non ambigatur Dominus virtutum in intimis ipsius
20     1,   VII, 2 |            hoc vivum altare inhabitat Dominus Jesus, in quo sibi tam frequenter
21     1,   VII, 3 |             igitur quadam apparuit ei Dominus Jesus, prae filius hominum
22     1,   VII, 3 |           apparebat acclinata, et ait Dominus ad eam: "Ecce quanto studio
23     1,   VII, 3 |         lassitudini meae." Et adjecit Dominus: "Omnes qui in aliquo verbo
24     1,   VII, 3 |        fideliter laborasset, benignus Dominus ultra non ferens dilectae
25     1,   VII, 4 |               posses. Et insuper ipse Dominus Jesus pro te supplet Deo
26     1,  VIII, 1 |             nobilitata, desiderans ut Dominus misertus creaturae suae,
27     1,    IX, 3 |               commendatur, demandare, Dominus respondit: "Dicas illi ex
28     1,    IX, 3 |     intellectum verborum istorum." Et Dominus illi: "Dic illi ut complaceat
29     1,     x, 1 |             gravare potuit, si quando Dominus ei solitam gratiam subtraxit;
30     1,     x, 5 |           sibi perhibere dignatus est Dominus hoc modo: Cum ergo die quadam
31     1,     x, 5 |               et super hoc miraretur, Dominus tandem tale illi dedit responsum: "
32     1,    XI, 1 |       stellarum claritatem quibus eam Dominus mirifice ad inhabitandum
33     1,    XI, 1 |         merita mea, tamen gaudeo quod Dominus tunc fructum donorum recipiet
34     1,    XI, 2 |        peccatricem." Ex quibus verbis Dominus, qui omnem humiliantem se
35     1,    XI, 3 |           trahitur ad imitandum, tunc Dominus tuus habet ex te hunc fructum
36     1,    XI, 5 |               meum dulcissimum." Tunc Dominus ipsi vicem recompensans
37     1,    XI, 6 |             salute laboraret. Unde et Dominus eam assidue jucundissime
38     1,    XI, 7 |           potuit ferre. Nam et in hoc Dominus ipsam commendans cuidam
39     1,    XI, 7 |             35] pervenisset." Ad quod Dominus: "Etiam, ait, ut existimasti
40     1,    XI, 9 |            defectus aliorum?" Ad quod Dominus benigne respondit: "Ex eo
41     1,    XI, 10|          relevare niteretur, benignus Dominus benigne et blande ad ipsam
42     1,    XI, 11|         gratitudine acceptabat, ac si Dominus illud propriis manibus porrexisset;
43     1,   XII, 1 |           boni homines esse." Ad quod Dominus: "Judaei in illis diebus
44     1,  XIII, 3 |             cujus petitionem benignus Dominus tempestatem illam continuit,
45     1,  XIII, 5 |          comprobandum quod vere istam Dominus elegerit ad inhabitandum,
46     1,   XIV, 2 |            esto secura, quia ego ipse Dominus Deus amator tuus, qui ad
47     1,   XIV, 3 |            ipsa sibi posses obtinere, Dominus multum benigne respondit: "
48     1,   XIV, 4 |        vilissimam operari dignaretur, Dominus respondit: "Nonne fides
49     1,   XIV, 4 |       impunitam, vel aliqua similia." Dominus respondit: "Quandocumque
50     1,   XIV, 4 |            animarum salutem?" Ad quod Dominus: "Non mireris quod verba
51     1,   XIV, 5 |       voluntati suae complaceret. Cui Dominus: "Noli timere, filia, sed
52     1,   XIV, 5 |          indigna sum tanti doni." Cui Dominus suaviter blandiendo respondit: "
53     1,   XIV, 5 |           amicitiae meae?" Et adjecit Dominus: "Quicumque gravatus aut
54     1,    XV    |                  CAPUT XV ~De eo quod Dominus eam coegit ad praescripta ~
55     1,    XV, 1 |         habere. Quibus cogitationibus Dominus respondit, dicens: "Et quid
56     1,    XV, 1 |             replicatur?" Et subjunxit Dominus: "In his potest mens aliquorum
57     1,    XV, 2 |          admirando revolveret cur eam Dominus per spiritum tanto tempore
58     1,    XV, 2 |       sumerent formam aedificationis, Dominus eam per haec instruxit verba,
59     1,    XV, 2 |             percepit intellectum quod Dominus multoties instigat electos
60     1,   XVI    | evidentioribus testimoniis quibus eam Dominus per aliorum revelationes
61     1,   XVI, 1 |           haec visio sibi vellet. Cui Dominus [p. 49] ait: "Per virorem
62     1,   XVI, 1 |       instructione exposuit?" Ad quod Dominus valde benigne sic respondit: "
63     1,   XVI, 1 |              mea pietate." Et adjecit Dominus: "Quotiescumque voluerit
64     1,   XVI, 1 |               innotescat." Et adjecit Dominus: "Verborum tuorum fidele
65     1,   XVI, 2 |             corripere sive consolari, Dominus respondit: "Ego Cor meum
66     1,   XVI, 3 |            essent respectu eorum quae Dominus adhuc disponeret infundere
67     1,   XVI, 3 |               vel qualiter perfecerit Dominus, sibi soli notum est, ac
68     1,   XVI, 6 |      perfectae beatitudinis?" Ad quod Dominus hac similitudine eam instruxit
69     1,  XVII, 2 |          mente revolveret quomodo eam Dominus nunc aliter gratia sua visitaret
70     1,  XVII, 2 |               quam in praecedentibus, Dominus subintulit: "In primis saepius
71     1,  XVII, 3 |              causa oraret de qua sibi Dominus nihil revelavit, multum
72     2,     I    |            PRIMUM ~De eo qualiter eam Dominus visitavit Oriens ex alto ~
73     2,  VIII, 4 |             ut supra taxavi, apparuit Dominus in parte illa benedicti
74     2,    IX, 1 |             quodam mane sola jacerem, Dominus qui deserere nescit ab humanis
75     2,    IX, 1 |             modo ponuntur. Inter quae Dominus subintulit: "Infirmitas
76     2,    IX, 2 |             et benedictae animae quam Dominus majestatis tantae dignitatis
77     2,     X, 1 |          aliis intendere decrevissem, Dominus intellectum meum reduxit
78     2,     X, 1 |               proximorum reposuissem, Dominus objecit verbum illud quod
79     2,     X, 1 |        Matutinas audieram lectum: "Si Dominus doctrinam suam praesentibus
80     2,     X, 1 |       plurimorum salutem." Et addidit Dominus: "Absque contradictione
81     2,     X, 2 |          pusillanimitati praevalenter Dominus consulens copiosissimum
82     2,   XVI, 2 |                eodem die inter Missam Dominus dixit accepi te sub specie
83     2,  XVII, 1 | cogitationibus dixi in animo meo: "Si Dominus qui creavit solem istum