| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Gertrud von Helfta Legatus Divinae Pietatis IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Liber, Caput, Par. grey = Comment text
1001 1, 1, 2 | se venientes posset satis convenienter expedire, atque cuilibet
1002 1, III, 7 | sufficiant, quibus plura addentur convenientibus locis.~
1003 2, XXIII, 12| congruere judicabat, ut ad convenientiora sibi obsequia in spiritualibus»
1004 2, X, 3 | singulis diebus mane in convenientissima hora per quatuor dies semper
1005 2, VIII, 3 | dissimilia conjungeres, sive quod convenientius dici valet, ingenita et
1006 1, III, 6 | Item ante jejunium, dum Conventui legeret statutam lectionem
1007 2, XVII, 1 | imo perverse inter homines conversarer?" Et ecce subito tu cujus
1008 1, VII, 3 | mentis alacritate, quem e converso singulariter sensit totum
1009 1, VII, 2 | auctoris sui gratiam studet convertere et crebro animarum fidelium
1010 2, XX, 4 | Oratio tua in sinu tuo convertetur" (Ps 24:13) et de fructibus
1011 1, III, 3 | dilectricis, ad quam mirabili modo converti totum delectamentum mei
1012 2, XIV, 1 | intelligere quasi tu, a diversis conviciatus et persecutus, per verba
1013 2, XX, 1 | sanguinis superexcellentissimum convivium, nisi etiam abyssalis supereffluentia
1014 2, IX, 1 | crystallinam puritatem, sic cooperatio aureae divinitatis meae
1015 1, 1, 2 | infastidibiliter ruminans, cophinum cordis sui crebro utilioribus
1016 2, XXIV, 2 | ingratitudinis et negligentiae meae copiose suppleatur. Amen.~Explicit
1017 2, X, 2 | praevalenter Dominus consulens copiosissimum quemdam imbrem super animam
1018 2, XV, 1 | illa immitteret, velut olla coquens vaporem emittit. Et rursum
1019 1, V, 1 | habitare Christum per fidem in cordibus nostris. Sed a longe suspiro
1020 2, VIII, 5 | negligentiarum, quasi denso corio undique circumducta, nihil
1021 1, XIV, 6 | responsum: "Sicut olim quicumque cornu altaris apprehendit, se
1022 2, XIX, 1 | Videbaris enim tu, decus et corona coelestis gloriae, ab imperiali
1023 1, 1, 4 | humanum aliter quam per rerum corporalium et visibilium similitudines
1024 2, XXIV, 1 | absconditum, quod nulla corporearum imaginationum admixtione
1025 1, 1, 4 | possunt, oportet ea humanis et corporeis imaginationibus adumbrare.
1026 1, XII, 2 | alleviationem animarum quam corporum. Sed tamen ut manifestius
1027 2, II, 2 | amicabilitatis quam unquam correxerit me poena mihi debita severitatis.
1028 1, VII, 1 | curaret de illo qui se non corrigeret, quia ipsemet proprium damnum
1029 1, VII, 1 | proximorum cognoscens ipsum corrigi desiderabat, nec desiderii
1030 1, XVI, 2 | legere, proximos instruere, corripere sive consolari, Dominus
1031 1, XIV, 5 | hoc, dum cujusdam personae corripuisset defectum, confugit ad Dominum,
1032 1, 1, 3 | Religionis, et in diebus suis corroboravit templum" (Eccli. 50.1) spiritualis
1033 2, XXI, 1 | quodam et inaestimabili coruscamine illustrate anima, in luce
1034 1, XIII, 3 | tam impetuosus imber cum coruscatione fulguris tonitruorum que
1035 1, III, 4 | amore Spiritus Sanctus mihi couniat." ~
1036 2, IX, 2 | quod quamvis sit omnipotens creando, tamen fecit animam, animam,
1037 2, XVII, 1 | persona? Nam ab [p. 91] initio creationis coeli et terrae in toto
1038 1, VIII, 1 | homines, verumetiam erga omnem creaturam tanto afficiebatur pietatis
1039 2, IV, 1 | accendatur. Da quoque ut omnis creature mihi vilescat, et tu solus
1040 1, 1, 2 | hominem qui secundum Deum creatus est in justitia et sanctitate
1041 1, XIV, 2 | perfruendum mihi gratuito amore creavi et elegi te, indubitanter
1042 2, XVII, 1 | animo meo: "Si Dominus qui creavit solem istum et cujus pulchritudinem
1043 1, IV, 3 | 3] Tanta etiam tamque crebra cum Domino majestatis habebat
1044 1, 1, 3 | absque omni haesitatione credendum est quod vere omnia de ipso
1045 1, XVI, 3 | fluxisse a Deo cujus testimonia credibilia facta sunt nimis cum venas
1046 1, XIV, 4 | ergo ob quam rem non aeque credis me posse vel velle perficere
1047 2, I, 1 | Completorium, quasi in initio crepusculi: Tu veritas, Deus, omni
1048 2, XXIII, 5 | festum Purificationis, in crepusculo diei illius, post Completorium,
1049 2, III, 1 | ad hoc in studio virtutum crescens in modum arborum, bonorum
1050 1, XV, 2 | recognoscentes, in gratitudine crescent, et sic gratia mea in eis
1051 2, XXIII, 2 | Deus meus, quamvis nec crescere nec decrescere possit, cum
1052 2, XX, 6 | participatione plurimorum lucrum cresceret singulorum. ~
1053 2, III, 2 | unquam post multiplicia crimina et heu! gravia peccata recepi;
1054 1, XVI, 4 | semper prius salutarem crucem imprimat pectori suo et
1055 1, XI, 1 | se: "Etiamsi ego post hoc cruciabor in inferno secundum merita
1056 1, VI, 1 | declinabat, nee sine magno cordis cruciatu vel unicum amicabile verbum
1057 2, V | evidentis signi in imagine crucifixionis tuae demonstrationem. ~
1058 2, X, 1 | ad Exaltationem sanctae Crucis distulissem, et ipso die
1059 2, IX, 1 | emissionem quamdam fluvii crystallinae puritatis simul et soliditatis,
1060 2, IX, 1 | aureus et roseus nitet per crystallinam puritatem, sic cooperatio
1061 2, XX, 3 | certitudine, ditavit, quod cuicumque aliquid beneficium vel alicujus
1062 1, XVI, 6 | lector videt scripturam cujusquam libri tam exilem quod difficilis
1063 2, XXIII, 2 | nostrorum non egeas, tam culpabilis tamen et tam negligens vita
1064 2, XX, 3 | saltem sic haberes occasionem culpas meas remissius judicandi. ~
1065 1, XI, 10| diligebat quo eam plus ad cultum Dei promovebant, ut librum
1066 1, XVII, 1 | substractio gratiae multipliciter cumulat meritum, dummodo per substractionem
1067 2, XXIII, 11| 11] Ad cumulum ergo beneficiorum hoc addidisti
1068 2, XX, 16| acceptare dignaris hoc cujus cumulus latere non potest, scilicet
1069 1, x, 2 | ipsa, in tantum quod non cunctabatur cum Domino Deo universorum
1070 2, XXIII, 5 | tuorum exaltares, ac si prae cunctis mortalibus vitam angelicam
1071 1, 1, 2 | communem omnium in ipsis legere cupientium. Composuit etiam plures
1072 1, XV, 2 | iterum admirando revolveret cur eam Dominus per spiritum
1073 1, VII, 1 | consolando, eam dicere ut non curaret de illo qui se non corrigeret,
1074 2, XXIII, 17| tuo invigilare beneplacito curavi, quod ex naturali humanitate
1075 1, XI, 1 | notitiam aliorum transferre curavit ea intentione qua dixit
1076 2, X, 3 | quod contemplationi non cures studium adhibere." Sic ubique
1077 1, XIII, 3 | promicabant, quod si quae in curia remanserunt satis madidatae
1078 1, II, 4 | evacuatum, supervenit procurator curiae qui hoc idem quod ipsa revelatione
1079 2, I, 1 | nitebaris turrim vanitatis et curialitatis meae, in quam superbia mea
1080 1, IX, 1 | alicujus viri faciem ita curiose vidisse, quod aliquid sciret
1081 1, XI, 10| necessitatem et utilitatem quam curiositatem vel [p. 36] delectabilitatem,
1082 1, x, 2 | non ducitur, frequenter currere ad pedes Domini Jesu abluenda;
1083 1, IX, 1 | si hoc non potuit, saltem cursim proferendo quasi omnino
1084 2, XIII | CAPUT XIII ~De custodia affectionum ~
1085 2, XIII, 1 | sic nec ego, si causa tui custodiae affectionum mearum et sensuum
1086 1, III, 7 | vanae gloriae sufficeret custodire, nisi sub specie defectuum
1087 1, 1, 1 | Patre misericordiarum est custodita, cui proinde sit laus et
1088 2, VIII, 1 | Tibi enim et semini tuo dabo has regiones, etc. Inter
1089 1, x, 1 | quod nec tribulationes, nec damna, nec impedimenta, nec etiam
1090 2, XIX, 2 | possibile esset, quod magnam damnationem sibi in hoc sacramento sumeret,
1091 2, XXIII, 8 | delectationum mearum; nunc gratis dando, nunc ad majus indicium
1092 1, XI, 8 | ut indigentibus libentius daret, nec in hoc amicissimos
1093 2, XXI, 2 | vernali cum virens et florens dat odorem, quam tempore hiemali,
1094 2, XVI, 3 | Mater pietatis, immo ad hoc datus est tibi misericordiae fons
1095 1, V, 1 | Et habitabo in eis, et deambulabo in illis (2 Cor. 6:16).
1096 1, XI, 9 | quasi spatiando coram eo deambulantem, et crebrius ad vultum Domini
1097 1, V, 1 | cui et spatia complentur deambulatoria ad opus majestatis. Crevit
1098 1, x, 1 | decet reginam in vestitu deaurato circumamictam varietate
1099 1, V, 2 | inhabitare dignatur, habere debeat pro ornatu solis et lunae
1100 1, XV, 2 | scandalizantur; quae tamen electi non debent omittere ob hoc quod pacem
1101 2, X, 3 | docet: "Nullum adeo actioni debere [p. 80] inhaerere, quod
1102 1, XVI, 1 | Sanctus, per tria semper debet horum testimonium comprobare:
1103 2, XX, 4 | deficiam in persolvendo tam debitas quam gratuitas pro Ecclesia
1104 2, XVI, 6 | habere possem omnem gloriam, debite tuae benignissimae innocentiae
1105 2, VIII, 2 | intendendum erat, si non ut debui tamen prout potui, ecce
1106 2, XXIII, 22| tuus unquam ad ima tantum debuit declinari, quod talia tam
1107 1, II, 1 | concluditur; et laudem illi decantent aeternam, immensam, et incommutabilem
1108 2, XXIII, 16| Spiritus Paracliti ea resonans decanto tibi, Domine Deus, Pater
1109 1, x, 4 | qualicumque morte emigrabo sive decedo, [p. 31] misericordiam Domini
1110 2, IV, 4 | fiducialiter appropriare. Quibus decenter ornate, per quintum versum "
1111 1, 1, 2 | spiritualia], stylo tam decenti quod nulli magistrorum refutare
1112 1, III, 2 | alienaret, illa putans se deceptam, cum dejectione et gemitibus
1113 2, XXIII, 17| posses alia dona quae te decerent, secundum tibi ingenitam
1114 1, XVII, 2 | obtinere sciret, quam tamen non deceret ut sponsi secreta detegeret,
1115 2, VI, 2 | aberranti in deviis vitiorum non decessit, quin illius beatissimae
1116 2, XXI, 4 | saepe inter unum psalmum decies vel pluries praedulce osculum
1117 1, XII, 2 | lucidius possit idem fulgur declarari.~
1118 2, XXIII, 22| unquam ad ima tantum debuit declinari, quod talia tam magna, tamque
1119 2, XXIII, 17| necessitate ad hospitium meum declinasset. ~
1120 2, XIX, 1 | suavissima quadam et lenissima declinatione demitti, et ex illa demissione
1121 2, III, 2 | frustatim examinandum, ut decocta ad purum scoria ejus, saltem
1122 2, XIII, 1 | sensuum in calore cordis decoctam, velut tenerum agniculum
1123 1, IX, 1 | gratiosae pudicitiae roseus decor in genis ejus latere non
1124 2, IX, 2 | imagine et similitudine ipsius decoratam, tantum tamen distantem
1125 1, XI, 1 | mirifice ad inhabitandum sibi decoraverat, praecipue in ipsa resplenduit
1126 2, XVI, 4 | non dissimili praedicto me decoraveris, quasi devotionis meae magna
1127 1, V, 2 | pulchritudine tam mirifice decoravit.~
1128 1, IX, 3 | fulgor incomprehensibili decore perlustrat animam ejus.
1129 1, IX, 3 | pulchritudine interioris decoris, quia tantus puritatis et
1130 2, XXIII, 2 | quamvis nec crescere nec decrescere possit, cum bonorum nostrorum
1131 1, II, 4 | intellexit, ipse judicum decreto depositum affirmabat. Unde
1132 2, I, 1 | tenebrarum mearum temperare decreveras, blande leniterque initians
1133 2, X, 1 | inter Missam aliis intendere decrevissem, Dominus intellectum meum
1134 2, XX, 1 | per me perficere [p. 95] decrevit, ut vel sic participari
1135 2, XIV, 1 | languentis super pectus meum decumbere; per totos etiam illos tres
1136 1, XI, 6 | aut ex infirmitate lecto decumberet, vel ad laudem Dei in proximorum
1137 1, VII, 1 | vesperum consumebat, nunc longa decurtando, nunc difficilia explanando,
1138 1, V, 2 | virtutum radios ista de se dederit, ut non ambigatur Dominus
1139 2, XIX, 2 | quod se tam indigno non dedignaretur communicare. Ad hoc tamen
1140 2, XX, 11| quod saltem verbis non es dedignatus asserere, nisi hoc dices
1141 2, XXIII, 7 | interius nec exterius mihi dedisses, in illis duobus solis tantam
1142 1, XVI, 1 | se ad consulendum Dominum dedisset in orationem, vidit Dominum
1143 1, IX, 1 | non amabis." Sed si alia deessent testimonia, in hoc ipso
1144 2, XVIII, 2 | peccatorum emendationem, defectumque meorum suppletionem. Quod
1145 2, IX, 3 | tantae repletionis secum deferre ructus, ut etiam ipsi divinae
1146 2, Pro, 1 | expectans quousque corpus Domini deferretur ad infirmam, compulsa violentissimo
1147 2, XX, 4 | negligentiae, quia cum omnino deficiam in persolvendo tam debitas
1148 2, XII, 3 | cum ad explanandum linguae deficiat effectus, cordis, obsecro,
1149 2, I, 2 | desiderio aestuans et quasi deficiens starem, ipse repente absque
1150 1, XI, 12| placere potuit quod ipsa definierat quin libentius sequeretur
1151 1, IX, 1 | vel semel ad ipsum oculos deflexerat. Et non solum dici potest
1152 2, XXIII, 23| intentione voluntatem suam ad hoc deflexerit, quod in laudem tibi mei
1153 2, XX, 5 | heu! per inutilia verba defluens, talentum facundiae mihi
1154 2, XVIII, 1 | tuae nunquam subsisteret defluere in animam meam. ~
1155 2, I, 1 | misericordiae tuae per ima defluxit ad vallem meae miseriae!
1156 1, XIII, 5 | ad inhabitandum, cum non defuerint emissiones fulgurantium
1157 2, XXIII, 21| aeternaliter possiderem. Nec in hoc defuit mihi culpa, quod cum ad
1158 2, XXI, 4 | canonicas, seu vigilias pro defunctis, saepe inter unum psalmum
1159 2, XX, 16| filiis extreme vilitate degeneratis, cum post expensionem substantiae
1160 2, XXIII, 12| Sed cum ego indignissima degenerem ingratitudinem meam, cum
1161 2, XXIII, 17| paupertatis domicilio, ego degenerrima, incurialissima hospita
1162 1, IX, 3 | quia praejucunda vernantia deificatae humanitatis meae immarcessibili
1163 2, VI, 1 | humanitatis, suscipiens in tuam deificatam animam emissiones meae divinitatis,
1164 2, XXI, 3 | immeritae applicuisses, ex deificis oculis tuis sensi per oculos
1165 2, XI, 3 | trina veritas, trina et una deitas, quae non permittit nos
1166 2, XV, 2 | dolorem et confusionem ac dejectionem spiritus mei et desiderium
1167 2, VI, 2 | fictile et proprio vitio dejectum in ignominiam continuit
1168 1, XI, 5 | defector, et hoc quanto mihi delectabiiius, tanto tibi fructuosius
1169 2, XXI, 3 | qui ultra quod dici posset delectabili modo in seipso colludens
1170 2, VIII, 2 | desiderabilia, amabilia, delectabilia, jucunda et suavia poterunt
1171 1, XI, 10| curiositatem vel [p. 36] delectabilitatem, et quaslibet res suas secundum
1172 2, XXIII, 5 | mirabiliter et supra modum delectabiliter aderas mihi, amicabilissima
1173 1, XI, 5 | patuit ex eo quod transitoria delectamenta incredibile ipsi gignebant
1174 1, III, 4 | Totus sum ejus; nam cum omni delectamento dedi me in amplexus ipsius.
1175 2, III, 3 | in quantumvis lubricis delectarer, cum post horas et heu!
1176 2, XX, 9 | inde mihi adjungi per omnia delectareris. [p. 98] ~
1177 1, XI, 5 | 5] Quod etiam miro modo delectaretur in Domino, clare patuit
1178 2, XXIII, 18| quibus dedisti mihi suaviores delectationes in spiritualibus experiri,
1179 2, XXIII, 8 | praebendo in copiam omnium delectationum mearum; nunc gratis dando,
1180 2, XXIV, 1 | dulcedine pietatis tuae delectentur, et inde tracti in intimis
1181 1, XIV, 2 | fatigatum vel gravatum tibi delegavero expediendum, huic securum
1182 2, XII, 2 | et dignius judicavi, imo deliberavi malle te potius abesse,
1183 2, I, 2 | vidi teneram dexteram et delicatam tenentem dexteram meam quasi
1184 2, XVI, 2 | sub specie tenerrimi et delicatissimi infantuli, de gremio virgineae
1185 1, III, 5 | summum delectamentum est deliciari cum anima casta et munda.
1186 2, XXIII, 6 | mihi videatur praeferendum deliciis illis, quas cognosco gratia
1187 1, XIV, 2 | qui ad inhabitandum et deliciose perfruendum mihi gratuito
1188 2, XVIII, 2 | continuit, cum tuae paternae deliciositatis amantissimus unicus cum
1189 2, XX, 6 | vel etiam ad emendandum delicta et ignorantias juventutis,
1190 2, XX, 3 | beneficium vel alicujus delicti indulgentiam ex confidentia
1191 2, XX, 6 | esset, pro tam innumeris delictis seu negligentiis meis; et
1192 2, XX, 3 | in majoribus saepe culpis delinquere, saltem sic haberes occasionem
1193 1, XVI, 6 | tamen unquam tam gravi culpa delinqueret, quod Dominum de culpis
1194 1, IX, 3 | in hoc libro commendatur, demandare, Dominus respondit: "Dicas
1195 2, VIII, 3 | ebrium, si audeo dicere, dementavit, ut tam dissimilia conjungeres,
1196 2, XXIII, 1 | quinti anni tam caecata dementia pertransirem, ut cogitationibus,
1197 2, III, 3 | videns me tam deperditae dementiae quod non attenderem talem
1198 2, IV, 2 | in abyssum gratitudinis demergam, quanto dignantius tu, Deus
1199 2, XXIII, 5 | abyssum humilitatis tuae (me) demergens, cum superexcellenti misericordia
1200 1, XI, 13| profunde in mente ejus radices demiserit. Et super haec omnia illa
1201 2, XIX, 1 | declinatione demitti, et ex illa demissione quasi quaedam fluenta dulcissimi
1202 2, XIX, 1 | et lenissima declinatione demitti, et ex illa demissione quasi
1203 1, II, 2 | verificans et occulte intellecta demonstrans, effectumque orationum suarum
1204 2, VIII, 1 | beatissimum pectus tuum tangens demonstrasti mihi quas regiones incontinentissima
1205 2, V | imagine crucifixionis tuae demonstrationem. ~
1206 2, VIII, 5 | omnigenarum amoenitatum, demulcens suavi sono, imo suaviter
1207 2, XVI, 2 | Insuper videbaris suaviter demulceri, quando extensis viribus
1208 | Denique
1209 2, I, 1 | sed omni secreto interior, densitatem tenebrarum mearum temperare
1210 2, VIII, 5 | sive negligentiarum, quasi denso corio undique circumducta,
1211 2, XIII, 1 | videbar mihi hoc quasi dentibus tuis extrahendo rapere et
1212 1, XIV, 2 | expediendum, huic securum ad me denuntiabis accessum; quia ipsi ob amorem
1213 1, III, 5 | in diademate meo, in quo dependent universa incommoda ejus
1214 1, XIII, 3 | simulque nubibus pluvialibus dependentibus in aere, ista ex profundo
1215 2, III, 3 | charitatis bonitas, videns me tam deperditae dementiae quod non attenderem
1216 2, XXIII, 5 | benignitatem, qua me sic deperdite vivente, tu Pater misericordiarum,
1217 2, XVI, 4 | donum sed debitam poenam deperditi praecedentis doni juste
1218 2, XXIV, 1 | studentes, sic per istas velut depictas imaginationes ducantur ad
1219 2, V, 1 | dextro latere crucifixi depicti in folio, scilicet de vulnere
1220 1, VI, 1 | necnon humanum inordinatumque deponens timorem, ac fiduciam habens
1221 2, IV, 4 | vulnera beatorum pedum tuorum deponere omnem rubiginem peccatorum
1222 2, XX, 5 | dispergo, saltem de alieno deposito aliquantulum fruotum spiritualis
1223 1, II, 4 | intellexit, ipse judicum decreto depositum affirmabat. Unde Abbatissa
1224 2, XI, 1 | puritas donorum tuorum per me depravaretur. ~
1225 2, VIII, 3 | inveniatur in donorum Dei depravatione et proximorum scandalizatione. ~
1226 1, XI, 1 | aliis quam in me vilissima depravatrice possit provenire." ~
1227 2, XXIII, 17| quam sicut decet vilissimam depravatricem. Et hoc idem naturalis tibi
1228 1, IV, 3 | semper magis ad humilitatem deprimebatur. Unde et haec dicere solebat,
1229 2, XVIII, 2 | amantissimus unicus cum sceleratis deputaretur.~
1230 2, XXIII, 12| in speciale ministerium deputasti mihi saepius nobilissimos
1231 2, X, 2 | videbatur, ex cujus impetuoso descensu ego vilis homuncio, tam
1232 1, VII, 2 | quantae virtutis sit pulchre describit Beda sic dicens: "Quae gratia
1233 1, 1, 4 | rerum visibilium formas describunt et earum memoriam per quamdam
1234 2, X, 3 | ut cum partem congruentem descripsissem, omnium sensuum meorum exercitio,
1235 1, 1, 4 | quasdam gemmas multipliciter descriptam; et scimus quidem quod horum
1236 2, IX, 1 | sola jacerem, Dominus qui deserere nescit ab humanis solatiis
1237 2, IX, 1 | nescit ab humanis solatiis desertos, aderat verificans illud
1238 2, III, 4 | exterioribus evenerit me deservire, particulariter ab eis mutuer
1239 2, XIII, 1 | aliter affecisse quam ut deservirem tibi sicut pastor mercenarius
1240 2, VII, 2 | humido lubricae animae meae, desiccans primo in ea fluxum mundanae
1241 2, XVIII, 1 | gratiae posset exsiccare, et desiderabam mihi talem immitti intellectum
1242 2, VIII, 2 | diversis quae humano cordi desiderabilia, amabilia, delectabilia,
1243 2, VI, 1 | immensa latitudo charitatis desiderabilis! Quam valide intumuerunt
1244 1, XI, 13| virtutum, et cui nihil negatur desiderabilium, sed multominus quod pertinet
1245 2, IV, 4 | penuria meritorum suppleta, desiderantissima et dulcissima praesentia
1246 1, x, 1 | expectatur nuntius qui diu desiderata reportat, sic ipsa cum gaudio
1247 2, XXI, 3 | 3] Cum itaque illam desideratissimam faciem exhibentem copiam
1248 1, XVI, 1 | beata M. admirans scire desideravit quidnam haec visio sibi
1249 2, XIX, 1 | ne ultra tam importune desideres dissolvi tali intentione,
1250 1, VII, 1 | corrigi desiderabat, nec desiderii sui videbat effectum, hoc
1251 1, III, 2 | hoc loco habens notitiam, desideriis in oratione niteretur obtinere
1252 1, VI, 1 | eo ad Deum orationum ac desideriorum effusione; quia in verbis
1253 1, 1, 4 | coelestium gaudiorum harmoniam designant. Legite Apocalypsim Johannis
1254 2, XX, 3 | 38). Ut cum ego heu! non desistam in majoribus saepe culpis
1255 2, VII, 2 | 2] O carbo desolatorius, Deus meus, continens et
1256 1, IV, 2 | expedire tentatum, consolari desolatum, aut in charitate quemquam
1257 2, III, 3 | avertere te potest [p. 65] despectio, quin indefessus semper
1258 2, XVI, 3 | reconciliatricem et in spem desperatis data esset, prorupi in haec
1259 2, VIII, 3 | egentem, vita et moribus despicabilem, evocare a finibus extremae
1260 2, XI, 2 | manum meam astitit quidam despicabilis, clam imponens manui meae
1261 2, III, 3 | recurris; supplicas, sed despiceris; sed nulla te prorsus confusio,
1262 2, III, 1 | florerem; insuper terrena despiciendo coelestia libero volatu
1263 2, II, 2 | in utero virginali tibi desponsaveras, tu qui antequam invoceris
1264 2, XII, 2 | quam virium solatio penitus destitutum. Tunc conscientia rea ex
1265 2, I, 1 | perturbatione, ut credo, destruere nitebaris turrim vanitatis
1266 2, IV, 4 | omnia quae [p. 68] mihi desunt in perfectione virtutum,
1267 2, XXIII, 21| amicis tuis secreta mea detegeres, ego, omisso eo quod tu
1268 1, XVII, 2 | deceret ut sponsi secreta detegeret, sibi vero gratia mutuae
1269 2, VII, 1 | consolata, corporali infirmitate detente deberem frustrari, a mediatrice
1270 2, III, 3 | quia recidere quam incidere deterius est, tunc etiam plus quam
1271 2, XXIII, 1 | naturaliter mihi insitam mali detestationem et boni delectationem, sive
1272 1, III, 5 | peccatum ex corde tamquam fel detestatur. Ipsa est lilium quod delector
1273 2, IV, 2 | secretum meum aliqualiter detexeram, quod ad salutem legentis
1274 2, III, 3 | quae vesania mentem meam detinuerit, nisi forte ut dares mihi
1275 1, VII, 3 | quietem, qua tamen, ipsa detrimante, per talem, ut praedixi,
1276 2, XXIII, 2 | aliqualiter dici potest, cessit in detrimentum laudis tuae, quam sine intermissione
1277 1, XIV, 6 | obaudit, in aeternum non deviabit.~
1278 1, XIV, 6 | nunquam poterunt cadere vel deviare"; hoc est, quicumque verba
1279 2, XII, 2 | serenitatis: sic ego tuo devictus amore tecum eligens habitare
1280 2, VI, 2 | mihi tam longe aberranti in deviis vitiorum non decessit, quin
1281 2, XXIII, 21| tuo adjutorio certando eos devincerem, et inde majorem gloriam
1282 1, VII, 4 | libet scripta quaedam Deo devotae personae [p. 25] cujusdam,
1283 2, III, 4 | tam purae simplicitatis devotam, amorque tam candentis divinitatis
1284 1, XI, 13| praedictis magis extollenda, devoti lectoris animum non ad fastidium
1285 1, XV, 1 | nisi quod hominum inde devotio augmentatur et mea pietas
1286 1, XI, 4 | devotus maximam sentiret devotionem in oratione, intellixit
1287 2, XXIII, 1 | scilicet anno, me inter devotissimos amicos tuos in triclinio
1288 1, 1, 2 | nullum theologorum sive devotorum decet ea fastidire. Unde
1289 2, XXI, 1 | tibi persolvam famulatum devotum. ~
1290 1, XI, 4 | Igitur cum quidam homo devotus maximam sentiret devotionem
1291 2, VI, 2 | vera virtus insuperabilis dextrae Excelsi, cum vas tam fictile
1292 2, V, 1 | videbatur mihi quasi de dextro latere crucifixi depicti
1293 2, XXIII, 20| cautelam, contra tyrannico, imo diabolico more malum reddens pro bono,
1294 1, III, 5 | sonus suaviter clangens in diademate meo, in quo dependent universa
1295 1, IX, 3 | istorum." Et Dominus illi: "Dic illi ut complaceat mihi
1296 2, XX, 1 | laudes et gratiarum actiones dicant tibi, dulcissime Deus, fidelissime
1297 1, IX, 3 | demandare, Dominus respondit: "Dicas illi ex parte mea: pulchra
1298 1, XI, 13| tamen multa occurrerent dicenda, quae aliquibus praedictis
1299 2, XXIII, 19| tantum (quod cum lacrymis dicendum [p. 111] esset), quandoque
1300 1, XI, 10| juxta praeceptum Domini dicentis: Quod uni ex minimis meis
1301 1, XIV, 4 | impellente spiritu alicui dicerem aliquam culpam non posse
1302 1, x, 4 | cum quandoque admirantes diceremus si non timeret absque praemunitione
1303 2, XX, 11| dedignatus asserere, nisi hoc dices jucundam fruitionem tuam,
1304 2, II, 2 | tu qui antequam invoceris dicis: ecce adsum, anticipasti
1305 2, XX, 1 | respicis b, quid divina dictavit miseratio tua cum videres
1306 2, X, 3 | meorum exercitio, ultra unam dictionem investigare non valerem
1307 1, 1, 2 | suavitate plenos [p. 9] de dictis Sanctorum more columbino
1308 1, XIII, 1 | frigoris temperetur." Quo dicto, cum amplius non adverteret,
1309 1, XIII, 5 | diligere, de quo superius satis dictum est, sufficiant etiam haec
1310 1, V, 2 | investigare. Nam cum saepe dictus beatus Bernardus dicat quod
1311 1, IV, 2 | quietem interrumpere, cibum differre, et quidquid ad proprii
1312 1, XVI, 6 | cujusquam libri tam exilem quod difficilis sibi videtur ad legendum,
1313 1, XIV, 1 | praescriptis convenientia quae difficilius investigavi quam si sub
1314 1, XVI, 1 | fieri consuevit, non tamen diffidat, quia dona praedictorum
1315 2, XXIII, 18| tuis, o Deus verax, sic diffidendo spei effectum averti, ac
1316 2, IX, 3 | amorosa benignitate tua minime diffido. Quomodo autem dare scires
1317 2, XIX, 1 | totam coeli latitudinem diffundi, ad quae singuli Sanctorum
1318 2, VI, 1 | incontinentia tam supereffluenter diffusa et mihi pulvisculo ausum
1319 2, VI, 2 | aeternitate, sed in fine temporum diffusum circumquaque! O vera virtus
1320 2, XX, 15| septem annulorum, in quolibet digito unus et in annulari tres,
1321 1, XIII, 4 | omnibus tam fidelissimum quam dignantissimum adjutorem inveniens. ~
1322 2, II, 1 | visibili praesentia tua me dignareris, licet te clarius non viderem
1323 2, XX, 13| et suppleri. Pro quo sit dignationi tuae laus condigna et gratiarum
1324 1, XI, 2 | praestoletur qua te gestare dignetur." O vere mira dignationis
1325 1, V, 1 | verbum, ubi, tam veraces et digni sunt testes, nullomodo repellatur
1326 1, IV, 3 | quia sic omnem hominem digniorem se judicabat, quod aestimabat
1327 2, VI | CAPUT VI ~De digniori visitatione Domini in festo
1328 2, XX, 2 | per verba oris mei aliis dignioribus amicis tuis gratiam victoriae
1329 2, XXIII, 6 | plurimis omni acceptione dignis bonis, inter haec mihi salutarem
1330 1, XIV, 1 | testimonia quae a personis fide dignissimis veridica relatione recepi. ~
1331 1, XI, 2 | praebet, dum universalis coeli dignitas cum ingenti exultationis
1332 1, XI, 12| etiam longe inferioribus dijudicanda requirebat, et in omnibus
1333 1, XIII, 4 | inveniri posses, sibi de manu dilapsum esset, et in audientia [
1334 2, VI, 2 | praenobile balsamum divinitatis, dilatans undique rivos charitatis,
1335 2, VIII, 1 | incitasti mentem meam et dilatasti desiderium meum ad ea nobiliora
1336 2, III, 4 | persolvens, absque ulla dilatione illic se inveniat anima
1337 1, VII, 3 | aliquid sustinere. Ergo, dilecta, respice in me et compatere
1338 2, XVIII, 2 | efficacissimae orationis ejusdem dilecti Filii tui in virtute Spiritus
1339 2, IV, 1 | in me excitetur et ardor dilectionis tuae in me accendatur. Da
1340 2, XXIII, 11| hoc addidisti quod mihi dilectissimam matrem tuam beatissimam
1341 1, XVI, 6 | Quomodo fieri potest, dilectissime amator meus, quod pietas
1342 2, XXIII, 3 | amantissime, omnem Passionem tui dilectissimi Filii, ab illa hora qua
1343 1, III, 3 | corde et anima hujus meae dilectricis, ad quam mirabili modo converti
1344 2, XVI, 2 | dicens: Hic es Filius meus dilectus in quo mihi bene complacui (
1345 1, XVI, 5 | est, spiritualia, saltem diligat in ea exteriora dona mea,
1346 1, XI, 10| quaslibet res suas secundum hoc diligebat quo eam plus ad cultum Dei
1347 1, III, 6 | anima totisque viribus esset diligendus, una ex verbis ejus compuncta
1348 1, XI, 13| illa [p. 38] nobilis et diligens virtutum conservatrix, scilicet
1349 1, VII, 2 | acquirendi Deo qui eum similiter diligent, ut otium contemplationis
1350 2, XVI, 4 | quasi devotionis meae magna diligentia hoc a te praecedenti anno
1351 2, XXIII, 17| naturali humanitate merito diligentiori cura respicere deberem aliquem
1352 2, XXIII, 11| commendasti, sicut unquam diligentius fidelis sponsus dilectam
1353 1, XIII, 5 | sed proximum sicut seipsum diligere, de quo superius satis dictum
1354 1, XVI, 5 | causa qua ab omni amico diligeretur. ~
1355 2, III, 2 | servabit, et Pater meus diliget eum, et ad eum veniemus,
1356 2, III, 2 | ille evangelicus: Si quis diligit me, sermonem meum servabit,
1357 1, XVI, 5 | delector ut omne quod in ea diligitur mea sit operatio, in tantum
1358 2, II, 1 | viderem quam ea quae videntur diluculo, tamen ipsa cum benigna
1359 2, XII, 2 | fuissem, et sequenti mane ante diluculum orandi opportunitas instaret,
1360 2, XXIII, 9 | etiam nefas est dicere, dimidiam partem regni tui exinde
1361 1, XIII, 1 | quae non recto ordine foret directa; cum tamen tam placita vernalis
1362 1, XIII, 4 | ut inveniam;" et sic sine directione oculorum cum manum extenderet,
1363 1, x, 5 | semper habens animum firmum directum ad Deum, et in omnibus mire
1364 2, III, 1 | spero, initium praeveniendo direxeras, etiam finem meditationis
1365 2, XXIII, 6 | quandocumque ad interiora me direxi, exceptis semel undecim
1366 2, VIII, 3 | cujus naturaliorem effluxum direxisti in salutem generis humani,
1367 1, II, 1 | fragilitatis impetus suos dirigens, inter caeteras etiam hanc
1368 2, XII, 3 | tuae charitatis doceat me dirigere gratitudinis effectum ad
1369 2, V, 2 | fortitudine amoris in te dirigerem, et sic tibi indissolubiliter
1370 1, XIV, 5 | luce divinae veritatis meae discernens causam illam sicut ego eam
1371 1, x, 3 | Et quamvis nullum modum discerneret dignae praeparationis illius,
1372 2, XX, 5 | mecum moveret, nunquam a me discessurus esset sine aedificatione
1373 1, II, 6 | involumento pedum suorum discissum abjecisse, ipsum cum fiducia
1374 1, III, 1 | testis verificans est hominum discreta et uniformis relatio, quam
1375 1, XVI, 1 | quod secundum meam divinam discretionem ipsa singulorum requirentium
1376 1, XI, 12| 12] Virtutem quoque discretionis non mediocriter in ea refulsisse
1377 1, 1, 3 | et penetrans, linguam tam disertam, sermonem tam suadibilem,
1378 1, XI, 11| praeordinasset hoc modo ipso dispensante acciperet; et quodcumque
1379 2, XX, 5 | creditum quasi per terras dispergo, saltem de alieno deposito
1380 1, XVI, 6 | operatio tua, Deus meus, mihi displicere non potest, cum hoc nequaquam
1381 2, II, 2 | 2] Et cum disponerem laborare hoc perficiendum
1382 1, XVI, 3 | eorum quae Dominus adhuc disponeret infundere animae ipsius.
1383 1, VII, 4 | pro singulis te remunerare disponit tamquam si plenum effeceris
1384 2, X, 1 | novissimis temporibus, in quibus dispono benefacere multis. ~
1385 1, XIV, 4 | ordinatione mea omnia tempore suo disponuntur." ~
1386 2, XXIII, 18| amoenosa intimarum mearum dispositione sanctissimorum vulnerum
1387 2, XVI, 2 | misericordia cooperante, hoc disposuisse ut hinc mihi limpidius innotesceret
1388 2, VIII, 3 | dicere, dementavit, ut tam dissimilia conjungeres, sive quod convenientius
1389 2, XXIII, 17| distinctionem, propter sui ab auro dissimilitudinem, addo etiam quod meum est,
1390 1, 1, 2 | fuisse a Deo in regione dissimilitudinis, dum studiis liberalibus
1391 2, XXIII, 17| naturalis tibi regia mansuetudo dissimulabat sic quod ideo nunquam minus
1392 1, IX, 1 | haec cum tanta verecundia dissimulando declinabat, quod vix poenalius
1393 2, XXIII, 1 | longanimem patientiam tuam, qua dissimulasti, cum annos omnes infantiae
1394 2, XXIII, 19| 111] esset), quandoque dissimulavi intelligere voluntatem tuam,
1395 1, IX, 1 | omnino non intelligeret, dissimulavit, excepto quod gratiosae
1396 2, XIX, 1 | tam importune desideres dissolvi tali intentione, ut scilicet
1397 2, IX, 2 | decoratam, tantum tamen distantem a se quantum distat Creator
1398 1, XII, 2 | mihi videntur non multum distare a fulgoribus signorum, cum
1399 2, IX, 2 | tamen distantem a se quantum distat Creator a creatura! Et ideo
1400 1, III, 6 | ipsius resoluta jugiter distillat in animam ejus. " Et subjunxit
1401 2, XXIII, 17| nigredo notabiliorem faciat distinctionem, propter sui ab auro dissimilitudinem,
1402 2, XXIII, 17| Cum igitur aurum colorum distinctionibus magis rutilet, et inter
1403 1, XI, 10| eleemosynarum erogasset distributionem, quia sive dormiret sive
1404 2, X, 1 | Exaltationem sanctae Crucis distulissem, et ipso die inter Missam
1405 2, V, 4 | defectus meus suppleatur. Hic distulit scribere usque in Octobrem.~
1406 1, III, 2 | reportaret, Dominus hoc illi de dit responsum: "Quae tibi primo
1407 2, XX, 3 | meritorum meorum ea certitudine, ditavit, quod cuicumque aliquid
1408 2, XVI, 6 | virtutum, ut per ipsam nostra ditetur inopia, sit pro nobis, quaesumus,
1409 1, II, 5 | 5] Quaedam etiam persona diutius tentationibus fatigata,
1410 1, XVI, 1 | conservet: quod si post moram diuturni temporis senserit sibi aliquantulum
1411 1, XII, 2 | sunt liberati a magnis et diuturnis gravaminibus, quod cum magna
1412 1, III, 1 | uniformis relatio, quam diversi tamquam uno ore fatebantur,
1413 2, XXIII | Gratiarum actio, cum expositione diversorum beneficiorum, quam cum orationibus
1414 2, XVI, 6 | vestitor coelestium luminarium, diversorumque vernantium florum, quod
1415 2, VIII, 3 | dignitatis nescius sed dignatione dives, amor, inquam, praeceps,
1416 2, XI, 3 | protectioni tuae, vera, una divinitas, una et trina veritas, trina
1417 1, 1, 3 | ancipiti, pertingens usque ad divisionem animae et spiritus, habitans
1418 1, XVII, 2 | quasi in thesaurario meo divitias gratiae meae congrego, hoc
1419 1, XIV, 4 | meo, alicui ex parte mea dixeris; et si quid cuiquam promiseris
1420 1, V, 1 | Prophetam quoque non de alio dixisse arbitror: Tu autem in sancto
1421 2, X, 1 | suam praesentibus tantum dixisset, dicta tantum essent non [
1422 2, XII, 3 | dignatio tuae charitatis doceat me dirigere gratitudinis
1423 1, 1, 1 | facunda, et ita per omnia docilis ut omnes audientes admirarentur.
1424 1, 1, 1 | consodales in omni sapientia et doctrina longe superabat. Sicque
1425 1, 1, 3 | etc., quia revera fluenta doctrinae salutaris nemo temporibus
1426 2, X, 1 | audieram lectum: "Si Dominus doctrinam suam praesentibus tantum
1427 2, XI, 4 | tempore alia similitudine me docueris, quod in eo in quo quis
1428 2, V, 2 | possem non tunc finaliter docuisti, sed postmodum plenius aperuisti
1429 1, 1, 2 | alia multa aedificatoria documenta spiritualium exercitationum [
1430 2, XVIII, 2 | pro pluribus salutaribus documentis, quibus tu, magistrorum
1431 1, VII, 4 | quem vel in te vel in aliis doles, et pro singulis te remunerare
1432 2, XIII, 1 | respicere, utpote omnino doli inexpertus putares me hoc
1433 1, VII, 1 | luiturus esset, hoc tanto dolore retractabat, quod quasi
1434 2, V, 1 | delectationis, spei, gaudii, doloris, timoris, caeterarumque
1435 2, III, 3 | enim recordor me pro eo doluisse, vel aliquo saltem parvo
1436 2, VIII, 1 | Dominiea Esto mihi, etc. (Dom. in Quinquagesima) inter
1437 2, XVIII, 1 | applauderet numerosa turba domesticorum et vicinorum, et inter quos
1438 2, XXIII, 17| hospitari in meae paupertatis domicilio, ego degenerrima, incurialissima
1439 2, XIV, 1 | Introitus expeteres a me domicilium cordis mei ad requiescendum;
1440 2, II, 2 | festi, dum propter diem dominicam Capitulum fieret post matutinas.
1441 2, VII, 1 | quasi sigillo imprimendam Dominico pectori; et subito videbatur
1442 1, XIV, 2 | confidenter ad sacramentum dominicum accedere consuleret et etiam
1443 2, VIII, 1 | 1] Post haec in Dominiea Esto mihi, etc. (Dom. in
1444 1, XVI, 4 | Item alia vice dum rogasset Domnam M. ut pro ea orans specialiter
1445 2, II, 2 | tam demeritae donata est. Donabas enim me ex tunc clariore
1446 1, XIII, 5 | cuilibet electorum, Deo donante, gaudent inesse.[p. 43]~
1447 1, XIV, 5 | inimicitiae meae, cui saepius donavi experiri secreta amicitiae
1448 2, XX, 6 | saeculo antequam tali gratia donetur, quod [p. 97] conversatio
1449 1, XI, 10| distributionem, quia sive dormiret sive comederet, aut aliquid
1450 2, I, 2 | hora dum starem in medio dormitorii et secundum reverentiam
1451 2, III, 2 | occupatam, ad vesperum cum dormitura flexis genibus orationi
1452 2, III, 3 | Fugientes nos insequeris, dorsum vertimus et in faciem recurris;
1453 1, XVI, 1 | Dominum consuleret, non quasi dubia volens super acceptis certificari,
1454 1, XIV, 2 | requirerent ab ea de quibusdam dubiis et specialiter si propter
1455 1, XV, 2 | aliquid habent unde [p. 48] dubitare possint, et infideles unde
1456 1, XVI, 1 | indignitatis suae cogeret ipsam ad dubium declinare. Unde cum Domna
1457 2, XVII, 1 | illos per liberum arbitrium ducam ad viam perfectionis."~
1458 2, XXIV, 1 | velut depictas imaginationes ducantur ad gustandum intra se manna
1459 2, XXIII, 5 | amori tuo associans, et me ducens ad intima mea mihi ante
1460 2, IX, 3 | necesse fuerit charitate ducente, tantae repletionis secum
1461 2, III, 2 | mare versum in sanguinem ducere possem per caput meum, ut
1462 2, XVI, 3 | redemptio eum hostiis in templum duci elegisti, inter Antiphonam: "
1463 1, x, 2 | sine quibus vita humana non ducitur, frequenter currere ad pedes
1464 2, VIII, 5 | centupliciter sanctus, qui gratia ductrice promotus, innocens manibus
1465 1, V, 2 | circulum plurimorum annorum ductu spiritualis familiaritatis
1466 2, XX, 1 | retrahitur, si humilitate ductus a me famularum tuarum minima
1467 2, IV, 3 | quae in antedicta oratione dudum petieram, scilicet intus
1468 2, II, 2 | tuos frequenter experiri dulcem unionem et unientem dulcedinem
1469 2, IV, 1 | et tu solus in corde meo dulcescas." ~
1470 1, 1, 2 | plures orationes favo mellis dulciores et alia multa aedificatoria
1471 2, XXIII, 5 | collaudo et adoro illam dulcissimam benignitatem, qua me sic
1472 2, VI, 1 | jucundissimarum deliciarum et dulcissimarum suavitatum illarum, qua
1473 2, XIX, 1 | demissione quasi quaedam fluenta dulcissimi liquoris per totam coeli
1474 2, IV, 1 | ad te aspirare, et in te dulcissimo atque suavissimo respirare,
1475 1, XI, 5 | praeter te solum, Dominum meum dulcissimum." Tunc Dominus ipsi vicem
1476 1, III, 3 | teipso, et erga [p. 15] quam dulciter apposuisti cor tuum? " Respondit
1477 2, XVII, 1 | dulce, tunc tamen tanto dulcius quanto fluctuanti cordi
1478 2, VI, 1 | nocte sacratissima, quando dulcorante rore divinitatis per totum
1479 2, VIII, 3 | suavitas intrinsecus pertacta dulcore charitatis, qua non modo
1480 1, XVII, 1 | multipliciter cumulat meritum, dummodo per substractionem gratiae
1481 2, XXIII, 7 | mihi dedisses, in illis duobus solis tantam beatitudinem
1482 1, VI, 1 | aliquis esse posset tam durae ac perversae mentis, cui
1483 2, V, 1 | extendebatur, et sic per moram durans, affectum meum blande allexit.
1484 2, III, 2 | ad momentum perveni, si durasset omne tempus vitae meae,
1485 1, XIII, 1 | hanc temperiem heu! non duraturam, quae non recto ordine foret
1486 1, XIII, 1 | et inde per totum tempus duraverit. ~
1487 2, III, 3 | videbatur, feria quinta, et duravit usque in secundam feriam,
1488 1, XII, 1 | prolatam, dum vice quadam durioribus verbis commovisset unam
1489 1, XIII, 1 | testimonium quod rigor hujus durissimi frigoris temperetur." Quo
1490 1, XIV, 5 | graviorem, huic tu ex parte mei durius respondebis, et iterum cujus
1491 2, XXIII, 5 | vitam angelicam in terris duxissem; et hoc inchoans in Adventu
1492 2, VI, 1 | sunt coeli, vellus animae m eae in area communitatis madefactum
1493 2, XXIV, 1 | gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem Domini transformemur
1494 | earum
1495 2, XVI, 6 | vero in gloriosa matre tua easdem supradictas virtutes pro
1496 2, VIII, 3 | dulcissime Deus meus, quasi ebrium, si audeo dicere, dementavit,
1497 1, XII, 1 | sicut clari in altum defixi (Eccl 12:11). Sed tamen quia humana
1498 1, x, 4 | timeret absque praemunitione ecclesiasticorum sacramentorum mori, respondit: "
1499 1, XIV, 4 | adhuc per omnes ministros ecclesiasticos fieri? ergo ob quam rem
1500 1, 1, 3 | suis corroboravit templum" (Eccli. 50.1) spiritualis devotionis,