Caput

 1 3 |                    complevisti re vera in epistula illa quod in exordio
 2 3 |             vera in epistula illa quod in exordio eius amico promisisti,
 3 3 |               promisisti, ut videlicet in comparatione tuarum suas
 4 3 |               prius magistrorum tuorum in te persecutionibus, deinde
 5 3 |                persecutionibus, deinde in corpus tuum summae proditionis
 6 3 |           opere, quid de te ipso quasi in carcere damnato actum sit
 7 3 | pseudoapostolorum a praedictis aemulis in te commotas, atque ad scandalum
 8 3 |               illas et adhuc continuas in te persecutiones crudelissimi
 9 4 |               et eo magis auxerunt quo in te adhuc pericula crescere
10 4 |                crebris litteris de his in quibus adhuc auctuas naufragiis
11 7 |                 nullam domum habuerat. in ipsis cubilibus ferarum,
12 7 |               ipsis cubilibus ferarum, in ipsis latibulis latronum,
13 7 |               ad dandum habuerant, hic in oblationibus faciendis prodigi
14 8 |              vere tua haec est proprie in sancto proposito novella
15 8 |             apostolus atque fundaverat in fide per praedicationis
16 8 |            vineam, quam non plantasti, in amaritudinem tibi conversam
17 9 |             autem et quantos tractatus in doctrina vel exhortatione
18 10|       carissime, noverunt omnes quanta in te amiserim et quam miserabili
19 10|              te ipso, ut, qui solus es in causa dolendi, solus sis
20 10|               causa dolendi, solus sis in gratia consolandi. solus
21 10|               cum universaque iusseris in tantum impleverim ut cum
22 10|            tantum impleverim ut cum te in aliquo offendere non possem,
23 11|           maius est dictuque mirabile, in tantam versus est amor insaniam
24 11|             nihil umquam - Deus scit - in te nisi te requisivi: te
25 11|             oblitus penitus non fuisti in ea quam supra memini ad
26 11|        totumque mihi orbem confirmaret in perpetuo possidendum, carius
27 12|             quam pauperi nubit et plus in marito sua quam ipsum concupiscit.
28 12|               vir melior, neque femina in terris lectior sit, profecto
29 13|               error, et beata fallatia in coniugatis, ut perfecta
30 13|                sciret, ut tanto verior in te, meus amor existeret
31 14|              aestuabat? quis te, rogo, in publicum procedentem conspicere
32 14|              absentem et non exardebat in praesentem? quae regina
33 15|               saepius frequentata tuum in ore omnium nomen incessanter
34 15|                esse; atque hinc maxime in amorem tui feminae suspirabant.
35 15|          tempore nuntiavit et multarum in me feminarum accendit invidiam.~
36 16|               sed efficientis affectus in crimine est, nec quae fiunt,
37 16|              pensat. quem autem animum in te semper habuerim, solus
38 17|               solus facere decrevisti, in tantam tibi negligentiam
39 18|               videretur, atque aliquos in excusationem sui amor tuus
40 19|        praesenta dulcedinem. frustrate in rebus daxilem expecto, si
41 19|              rebus daxilem expecto, si in verbis avarum sustineo.
42 19|           propter te compleverim, nunc in tuo maxime perseverans obsequio;
43 20|               te ipsum Deo mancipasti: in quo, fateor, uno minus te
44 22|                 frequenti carmine tuam in ore omnium Heloisam ponebas;
45 22|           quanto autem rectius me nunc in Deum, quam tunc in libidinem
46 22|                nunc in Deum, quam tunc in libidinem excitares? perpende,