| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Heloisa Epistola ad Abaelardum I IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Caput grey = Comment text
1 [Title]| ipsius uxor, immo soror, Abaelardo Heloisa.~
2 3 | praetermisisti. inde ad abbatis tui fratrumque falsorum
3 5 | memoriam renovant et desiderium absentiae falso atque inani solatio
4 2 | epistulae fere omnia felle et absinthio plena, quae scilicet nostrae
5 13 | quanto ab errore longius absisteret.~
6 10 | ipsam quoque mihi tecum abstulerit, ut incomparabiliter maior
7 15 | multarum in me feminarum accendit invidiam.~
8 3 | fratrumque falsorum machinationem accessisti et detractiones illas tibi
9 5 | numquam epistulam tuam accipio, quin protinus una simus.
10 3 | quasi in carcere damnato actum sit non praetermisisti.
11 6 | consolationi, nostrae plurimum addidisti desolationi, et dum eius
12 10 | maiora sunt consolationis adhibenda remedia; non utique ab alio,
13 11 | tuas, sicut ipse nosti, adimplere studui. et si uxoris nomen
14 9 | novit. unde non mediocri admiratione nostrae tenera conversationis
15 8 | impendis alienae. doces et admones rebelles, nec proficis;
16 8 | amaritudinem tibi conversam admonitionibus saepe cassis et sacris frustra
17 9 | sanctorum patrum exemplis admonitus fluctuantem me et iam diutino
18 16 | corporis tuam non exornabat adolescentiam? quam tunc mihi invidentem
19 6 | consolationem epistulae, et pro adversitatibus quidem suis, sed de tuis;
20 7 | dedicasti templum. nihil ad hoc aedificandum ex regum vel principum opibus
21 7 | solus huius congregationis aediflicator. nihil hic super alienumedificasti
22 3 | pseudoapostolorum a praedictis aemulis in te commotas, atque ad
23 20 | vehementer dolui atque erubui. aeque autem - Deus scit - ad Vulcania
24 16 | fiunt, sed quo animo fiunt, aequitas pensat. quem autem animum
25 12 | philosophae apud Socraticum Aeschinem cum Xenophonte et uxore
26 13 | quod ille videlicet de suis aestimarent maritis, hoc ego de te,
27 4 | legere vel audire posse aestimem, tanto dolores meos amplius
28 12 | virtutis. nec se minime venalem aestimet esse quae libentius ditiori
29 14 | civitas seu villa videre non aestuabat? quis te, rogo, in publicum
30 16 | effectus, sed efficientis affectus in crimine est, nec quae
31 5 | etenim dolenti nonnullam afferre consolationem qui condolent,
32 5 | amici absentis veras notas afferunt?» Deo autem gratias, quod
33 20 | sed ut tecum bene sit, age, obsecro. bene autem tecum
34 21 | utrum id amore vel libidine agerem incertum pluribus habebatur;
35 5 | frequenter mihi scribis, gratias ago: nam quo uno modo potes,
36 22 | pacto ut sic recreata divino alacrior vacem obsequio. cum me ad
37 3 | condiscipulorum quoque tuorum Alberici videlicet Remensis et Lotulfi
38 7 | aediflicator. nihil hic super alienumedificasti fundamentum. totum quod
39 | alii
40 | alio
41 | aliquam
42 11 | matrimonii foedera, non dotes aliquas expectavi, non denique meas
43 | aliquo
44 | aliquos
45 15 | quarum libet animos statim allicere poteras, dictandi videlicet
46 8 | quam non plantasti, in amaritudinem tibi conversam admonitionibus
47 15 | recreans philosophici, pleraque amatorio metro vel rhythmo composita
48 11 | dulcius mihi semper extitit amicae vocabulum aut, si non indigneris,
49 7 | astrinxisti, quas non tam amicas quam amicissimas, non tam
50 5 | iocundiores sunt litterae, quae amici absentis veras notas afferunt?»
51 7 | quas non tam amicas quam amicissimas, non tam socias quam filias
52 17 | concupiscentia te mihi potius quam amicitia sociavit, libidinis ardor
53 7 | et socio gessisti et tam amicitiae quam societatis debitum
54 10 | noverunt omnes quanta in te amiserim et quam miserabili casu
55 10 | incomparabiliter maior sit dolor ex amissionis modo quam ex damno. quo
56 15 | carminum nostros decantaret amores, multis me regionibus brevi
57 1 | scriptorem ipsum carius amplector, ut cuius rem perdidi verbis
58 11 | pro te amplius humiliarem, ampliorem apud te consequerer gratiam,
59 [Title]| coniugi suo, immo fratri; ancilla sua, immo filia; ipsius
60 4 | Christum obsecramus, quatinus ancillulas ipsius et tuas crebris litteris
61 16 | nec quae fiunt, sed quo animo fiunt, aequitas pensat.
62 13 | corporum continentia quam animorum pudicitia. at quod error
63 15 | quibus feminarum quarum libet animos statim allicere poteras,
64 20 | dubitarem. non enim mecum animus meus, sed tecum erat; sed
65 | ante
66 8 | incrementum dedit.» plantaverat apostolus atque fundaverat in fide
67 11 | amor insaniam ut quod solum appetebat, hoc ipse sibi sine spe
68 1 | esse considerans, tanto ardentius eam cepi legere quanto scriptorem
69 17 | amicitia sociavit, libidinis ardor potius quam amor. ubi igitur
70 7 | erga eas obligaveris, non argumentis, non testimoniis indiget,
71 7 | fieret tibi soli posset ascribi. clerici sive scholares
72 12 | ditiori, sicut inductio illa Aspasiae philosophae apud Socraticum
73 19 | monastice conversationis asperitatem non religionis devotio,
74 15 | ceteros minime philosophos assecutos esse novimus. quibus quidem,
75 2 | historiam et tuas, unice, cruces assiduas referebant.~
76 9 | sacramenti constat esse astrictum et eo te magis mihi obnoxium
77 7 | sed maiore te debito nobis astrinxisti, quas non tam amicas quam
78 | at
79 1 | ad me forte quidam nuper attulit. quam ex ipsa statim tituli
80 4 | litteris de his in quibus adhuc auctuas naufragiis certificare digneris,
81 4 | oculis neminem vel legere vel audire posse aestimem, tanto dolores
82 11 | sine spe recuperationis auferret, cum ad tuam statim iussionem
83 11 | Deum testem invoco, si me Augustus universo praesidens mundo
84 4 | expresserunt, et eo magis auxerunt quo in te adhuc pericula
85 6 | doloris inflixisti et priora auxisti.~
86 19 | daxilem expecto, si in verbis avarum sustineo. nunc vero plurimum
87 13 | dicenda; sanctus hic error, et beata fallatia in coniugatis,
88 7 | ministrabant necessaria; et qui de beneficiis vivebant ecclesiasticis
89 16 | quod enim bonum animi vel corporis tuam
90 16 | private deliciis compati calamitas mea non compellat? quem
91 15 | poteras, dictandi videlicet et cantandi gratia, quae ceteros minime
92 15 | suavitate tam dictaminis quam cantus saepius frequentata tuum
93 3 | quid de te ipso quasi in carcere damnato actum sit non praetermisisti.
94 10 | nosti, carissime, noverunt omnes quanta in
95 15 | rhythmo composita reliquisti carmina, quae prae nimia suavitate
96 22 | epistulis visitabas, frequenti carmine tuam in ore omnium Heloisam
97 15 | et cum horum pars maxima carminum nostros decantaret amores,
98 21 | debeas attende. dum tecum carnali fruerer voluptate, utrum
99 8 | conversam admonitionibus saepe cassis et sacris frustra sermonibus
100 10 | amiserim et quam miserabili casu summa et ubique nota proditio
101 16 | committo, tuo per omnia cedo testimonio.~
102 1 | considerans, tanto ardentius eam cepi legere quanto scriptorem
103 7 | clerici sive scholares huc certatim ad disciplinam tuam confluentes
104 12 | quam ipsum concupiscit. certe quamcunque ad nuptias haec
105 4 | adhuc auctuas naufragiis certificare digneris, ut nos saltem,
106 12 | potius quam gratia debetur. certum quippe est eam res ipsas
107 17 | igitur quod desiderabas cessavit, quicquid propter hoc exhibebas
108 8 | debeas meditare; atque, ut ceteras omittam, quanto erga me
109 13 | pudicitia. at quod error ceteris, veritas mihi manifesta
110 15 | et cantandi gratia, quae ceteros minime philosophos assecutos
111 4 | adhuc quoquo modo protegit Christum obsecramus, quatinus ancillulas
112 14 | poterat? quae te regio aut civitas seu villa videre non aestuabat?
113 7 | omnes taceant, res ipsa clamat. huius quippe loci tu post
114 7 | tibi soli posset ascribi. clerici sive scholares huc certatim
115 4 | pariter de vita tua desperare cogamur, et cottidie ultimos illos
116 14 | festinabat ac discedentem collo erecto, oculis directis
117 17 | oblivionem venerim ut nec colloquio praesentis recreer nec absentis
118 6 | videlicet tuas diligenter commemorans, cum eius intenderes consolationi,
119 16 | potes: tuo examini cuncta committo, tuo per omnia cedo testimonio.~
120 3 | praedictis aemulis in te commotas, atque ad scandalum plerisque
121 17 | non tam specialis quam communis, non tam privata quam publica. ~
122 8 | debito pensa, ut quod devotis communiter debes feminis, unice tuae
123 3 | promisisti, ut videlicet in comparatione tuarum suas molestias nullas
124 16 | hostem primitus, debita compassio mihi nunc non emolliat?
125 16 | tantis private deliciis compati calamitas mea non compellat?
126 16 | compati calamitas mea non compellat? quem vel quam, licet hostem
127 19 | credideram, cum omnia propter te compleverim, nunc in tuo maxime perseverans
128 3 | complevisti re vera in epistula illa
129 9 | patet, immoderato amore complexa sum.~
130 15 | amatorio metro vel rhythmo composita reliquisti carmina, quae
131 9 | et quanta eas diligentia composuerint, tua melius excellentia
132 7 | indiget, ut quasi dubium comprobetur: et si omnes taceant, res
133 3 | profectus, miserabilem historiam comsummasti.~
134 11 | infaustis thalamis revocare conabar exponere non es dedignatus,
135 22 | longam epistulam brevi fine concludo: ~ vale, unice.~ ~
136 12 | proposuisset, tali fine ipsam conclusit: «quare nisi hoc peregeritis,
137 11 | aut, si non indigneris, concubinae vel scorti; ut, quo me videlicet
138 14 | coniugata, quae virgo non concupiscebat absentem et non exardebat
139 11 | requisivi: te pure, non tua concupiscens. non matrimonii foedera,
140 12 | in marito sua quam ipsum concupiscit. certe quamcunque ad nuptias
141 3 | proditionis iniuria, ad condiscipulorum quoque tuorum Alberici videlicet
142 5 | afferre consolationem qui condolent, et quodlibet onus pluribus
143 9 | me et iam diutino merore confectam, vel sermone praesentem,
144 5 | non parvum nobis remedium conferes, hoc saltem uno quod te
145 20 | fateor, uno minus te de me confidere vehementer dolui atque erubui.
146 21 | tua de me dilectio minus confideret, ut sollicitior esset! sed
147 11 | dignaretur, totumque mihi orbem confirmaret in perpetuo possidendum,
148 7 | certatim ad disciplinam tuam confluentes omnia ministrabant necessaria;
149 7 | constructor, solus huius congregationis aediflicator. nihil hic
150 17 | tam mea est quam omnium coniectura, non tam specialis quam
151 14 | directis non insectabatur? quae coniugata, quae virgo non concupiscebat
152 13 | error, et beata fallatia in coniugatis, ut perfecta dilectio illaesa
153 [Title]| domino suo, immo patri; coniugi suo, immo fratri; ancilla
154 11 | humiliarem, ampliorem apud te consequerer gratiam, et sic etiam excellentiae
155 8 | quid oboedientibus debeas considera; qui tanta hostibus largiris,
156 1 | tituli fronte vestram esse considerans, tanto ardentius eam cepi
157 10 | dolendi, solus sis in gratia consolandi. solus quippe es qui me
158 6 | commemorans, cum eius intenderes consolationi, nostrae plurimum addidisti
159 10 | dolendi causa, maiora sunt consolationis adhibenda remedia; non utique
160 17 | recreer nec absentis epistula consoler; dic, inquam, si vales,
161 14 | in publicum procedentem conspicere non festinabat ac discedentem
162 7 | fundator, solus huius oratorii constructor, solus huius congregationis
163 3 | Paracliti oratorio praeter consuetudinem imposito. Denique ad intolerabiles
164 9 | feminarum sancti patres consumaverint, et quanta eas diligentia
165 13 | foedera non tam corporum continentia quam animorum pudicitia.
166 3 | intolerabiles illas et adhuc continuas in te persecutiones crudelissimi
167 10 | solus quippe es qui me contristare, qui me letificare seu consolari
168 13 | veritas mihi manifesta contulerat, cum quod ille videlicet
169 3 | infestationem nimiam stilum contulisti. quorum quidem suggestionibus
170 7 | non tam socias quam filias convenit nominari, vel si quod dulcius
171 20 | memor uxoris Loth retro conversae, prius me sacris vestibus
172 8 | plantasti, in amaritudinem tibi conversam admonitionibus saepe cassis
173 17 | unum, si vales, cur post conversionem nostram, quam tu solus facere
174 2 | plena, quae scilicet nostrae conversionis miserabilem historiam et
175 12 | uxore eius habita manifeste convincit; quam quidem inductionem
176 19 | saltem votis, quorum tibi copia est, tuae mihi imaginis
177 4 | rumores trepidantia nostra corda et palpitantia pectora expectent.
178 8 | praedicationis suae doctrinam Corinthios, quibus scribebat. rigaverat
179 13 | matrimonii foedera non tam corporum continentia quam animorum
180 3 | persecutionibus, deinde in corpus tuum summae proditionis
181 4 | tua desperare cogamur, et cottidie ultimos illos de nece tua
182 7 | totum quod hic est, tua creatio est. solitudo haec feris
183 13 | mundus universus non tam crederet quam sciret, ut tanto verior
184 19 | plurimum a te me promereri credideram, cum omnia propter te compleverim,
185 4 | quo in te adhuc pericula crescere retulisti; ut omnes pariter
186 16 | efficientis affectus in crimine est, nec quae fiunt, sed
187 2 | historiam et tuas, unice, cruces assiduas referebant.~
188 3 | continuas in te persecutiones crudelissimi scilicet illius exactoris
189 7 | domum habuerat. in ipsis cubilibus ferarum, in ipsis latibulis
190 8 | nova. unde diligentiorem culturam exigit et frequentiorem,
191 16 | iudicare potes: tuo examini cuncta committo, tuo per omnia
192 6 | dum eius mederi vulneribus cuperes, nova quaedam nobis vulnera
193 17 | dic unum, si vales, cur post conversionem nostram,
194 8 | debeas attende, qui sic curam impendis alienae. doces
195 7 | qui quae alii fecerunt curare satagis. morem quidem amico
196 13 | perfecta dilectio illaesa custodiat matrimonii foedera non tam
197 3 | te ipso quasi in carcere damnato actum sit non praetermisisti.
198 10 | amissionis modo quam ex damno. quo vero maior est dolendi
199 7 | manus ad suscipiendum non ad dandum habuerant, hic in oblationibus
200 19 | dulcedinem. frustrate in rebus daxilem expecto, si in verbis avarum
201 12 | merces ei potius quam gratia debetur. certum quippe est eam res
202 8 | ipsa feminei sexus natura debilis est haec plantatio et infirma,
203 16 | licet hostem primitus, debita compassio mihi nunc non
204 7 | amicitiae quam societatis debitum persolvisti, sed maiore
205 15 | maxima carminum nostros decantaret amores, multis me regionibus
206 17 | nostram, quam tu solus facere decrevisti, in tantam tibi negligentiam
207 7 | Spiritus Sancti proprium dedicasti templum. nihil ad hoc aedificandum
208 11 | conabar exponere non es dedignatus, sed plerisque tacitis quibus
209 8 | Deus autem incrementum dedit.» plantaverat apostolus
210 5 | impositum levius sustinetur sive defertur. quod si paululum haec tempestas
211 9 | movit, quod nec reverentia Dei nec amore nostri nec sanctorum
212 | deinde
213 16 | invidentem nunc tantis private deliciis compati calamitas mea non
214 17 | quam amor. ubi igitur quod desiderabas cessavit, quicquid propter
215 5 | quae memoriam renovant et desiderium absentiae falso atque inani
216 6 | nostrae plurimum addidisti desolationi, et dum eius mederi vulneribus
217 4 | omnes pariter de vita tua desperare cogamur, et cottidie ultimos
218 3 | machinationem accessisti et detractiones illas tibi gravissimas duorum
219 19 | asperitatem non religionis devotio, sed tua tantum pertraxit
220 8 | obligaveris debito pensa, ut quod devotis communiter debes feminis,
221 8 | debes feminis, unice tuae devotius solvas.~
222 17 | immo quod omnes suspicantur dicam. concupiscentia te mihi
223 13 | sophiae quam philosophiae dicenda; sanctus hic error, et beata
224 11 | et dignius videretur tua dici meretrix quam illius imperatrix.~
225 15 | prae nimia suavitate tam dictaminis quam cantus saepius frequentata
226 15 | statim allicere poteras, dictandi videlicet et cantandi gratia,
227 11 | et quod maius est dictuque mirabile, in tantam versus
228 5 | invidia prohiberis, nulla difficultate praepediris, nulla, obsecro,
229 11 | mundo matrimonii honore dignaretur, totumque mihi orbem confirmaret
230 4 | auctuas naufragiis certificare digneris, ut nos saltem, quae tibi
231 11 | possidendum, carius mihi et dignius videretur tua dici meretrix
232 19 | promerear, quam frustra laborem diiudica. nulla mihi super hoc merces
233 21 | utinam, dilecte, tua de me dilectio minus
234 6 | tuis; quas videlicet tuas diligenter commemorans, cum eius intenderes
235 9 | consumaverint, et quanta eas diligentia composuerint, tua melius
236 8 | etiamsi non esset nova. unde diligentiorem culturam exigit et frequentiorem,
237 4 | amplius renovarunt quanto diligentius singula expresserunt, et
238 11 | epistula pro consolatione directa, ubi et rationes nonnullas
239 14 | discedentem collo erecto, oculis directis non insectabatur? quae coniugata,
240 14 | conspicere non festinabat ac discedentem collo erecto, oculis directis
241 7 | scholares huc certatim ad disciplinam tuam confluentes omnia ministrabant
242 8 | modum eos ipsius apostoli discipulus Apollo sacris exhortationibus,
243 12 | non enim quo quisque ditior sive potentior, ideo et
244 9 | admonitus fluctuantem me et iam diutino merore confectam, vel sermone
245 8 | eis incrementum virtutum divina largita est gratia. vitis
246 8 | proficis; frustra ante porcos divini eloquii margaritas spargis.
247 22 | saltem pacto ut sic recreata divino alacrior vacem obsequio.
248 7 | nec nominari Deus solet, divinum erexisti tabernaculum et
249 8 | curam impendis alienae. doces et admones rebelles, nec
250 5 | nos exemplo proprio Seneca docet, ad amicum Lucilium quodam
251 9 | et quantos tractatus in doctrina vel exhortatione seu etiam
252 8 | per praedicationis suae doctrinam Corinthios, quibus scribebat.
253 5 | solent etenim dolenti nonnullam afferre consolationem
254 4 | audire posse aestimem, tanto dolores meos amplius renovarunt
255 20 | me confidere vehementer dolui atque erubui. aeque autem -
256 [Title]| domino suo, immo patri; coniugi
257 7 | habitationem noverat, nullam domum habuerat. in ipsis cubilibus
258 22 | ponebas; me plateae omnes, me domus singulae resonabant. quanto
259 11 | matrimonii foedera, non dotes aliquas expectavi, non denique
260 20 | sequi pro iussu tuo minime dubitarem. non enim mecum animus meus,
261 7 | testimoniis indiget, ut quasi dubium comprobetur: et si omnes
262 12 | nuptias haec concupiscentia ducit, merces ei potius quam gratia
263 9 | conversationis initia tua iam dudum oblivio movit, quod nec
264 19 | mihi imaginis praesenta dulcedinem. frustrate in rebus daxilem
265 15 | illiteratos etiam melodiae dulcedo tui non sineret immemores
266 15 | duo autem, fateor, tibi specialiter
267 3 | detractiones illas tibi gravissimas duorum illorum pseudoapostolorum
268 | ea
269 7 | qui de beneficiis vivebant ecclesiasticis nec oblationes facere noverant
270 16 | sum innocens: non enim rei effectus, sed efficientis affectus
271 16 | non enim rei effectus, sed efficientis affectus in crimine est,
272 19 | adhuc amore nihil me constat egisse. ~
273 | ei
274 | eis
275 8 | frustra ante porcos divini eloquii margaritas spargis. qui
276 16 | compassio mihi nunc non emolliat? quae plurimum nocens, plurimum,
277 | eos
278 22 | voluptates expeteres, crebris me epistulis visitabas, frequenti carmine
279 | erant
280 | erat
281 14 | festinabat ac discedentem collo erecto, oculis directis non insectabatur?
282 7 | nominari Deus solet, divinum erexisti tabernaculum et Spiritus
283 13 | amor existeret quanto ab errore longius absisteret.~
284 20 | confidere vehementer dolui atque erubui. aeque autem - Deus scit -
285 8 | haec plantatio et infirma, etiamsi non esset nova. unde diligentiorem
286 17 | propter hoc exhibebas pariter evanuit. haec, dilectissime, non
287 3 | crudelissimi scilicet illius exactoris et pessimorum, quos filios
288 14 | regum aut philosophorum tuam exaequare famam poterat? quae te regio
289 16 | expertus es iudicare potes: tuo examini cuncta committo, tuo per
290 14 | concupiscebat absentem et non exardebat in praesentem? quae regina
291 9 | composuerint, tua melius excellentia quam nostra parvitas novit.
292 11 | consequerer gratiam, et sic etiam excellentiae tuae gloriam minus laederem.
293 22 | quam tunc in libidinem excitares? perpende, obsecro, quae
294 7 | sanctius vocabulum potest excogitari. quanto autem debito te
295 8 | sacris frustra sermonibus excolis. quid tuae debeas attende,
296 18 | fingere possem, quibus te excusando mei quoquo modo tegerem
297 18 | videretur, atque aliquos in excusationem sui amor tuus inveniret
298 9 | nostri nec sanctorum patrum exemplis admonitus fluctuantem me
299 5 | litterae amicorum, ipse nos exemplo proprio Seneca docet, ad
300 15 | quasi ludo quodam laborem exercitii recreans philosophici, pleraque
301 17 | cessavit, quicquid propter hoc exhibebas pariter evanuit. haec, dilectissime,
302 9 | tractatus in doctrina vel exhortatione seu etiam consolatione sanctarum
303 8 | discipulus Apollo sacris exhortationibus, et sic eis incrementum
304 22 | praesertim cum parvum sit quod exigeris et tibi facillimum. per
305 8 | unde diligentiorem culturam exigit et frequentiorem, iuxta
306 13 | verior in te, meus amor existeret quanto ab errore longius
307 3 | in epistula illa quod in exordio eius amico promisisti, ut
308 16 | animi vel corporis tuam non exornabat adolescentiam? quam tunc
309 19 | nulla mihi super hoc merces expectanda est a Deo, cuius adhuc amore
310 11 | foedera, non dotes aliquas expectavi, non denique meas voluptates
311 4 | corda et palpitantia pectora expectent. per ipsum itaque qui te
312 19 | frustrate in rebus daxilem expecto, si in verbis avarum sustineo.
313 16 | semper habuerim, solus qui expertus es iudicare potes: tuo examini
314 22 | ad turpes olim voluptates expeteres, crebris me epistulis visitabas,
315 11 | thalamis revocare conabar exponere non es dedignatus, sed plerisque
316 3 | parvas reputaret; ubi quidem expositis prius magistrorum tuorum
317 4 | quanto diligentius singula expresserunt, et eo magis auxerunt quo
318 3 | Remensis et Lotulfi Lombardi exsecrabilem invidiam et infestationem
319 11 | videretur, dulcius mihi semper extitit amicae vocabulum aut, si
320 7 | habuerant, hic in oblationibus faciendis prodigi atque importuni
321 19 | parva haec videris et tibi facillima. dum tui praesentia fraudor,
322 22 | sit quod exigeris et tibi facillimum. per ipsum itaque cui te
323 13 | sanctus hic error, et beata fallatia in coniugatis, ut perfecta
324 5 | et desiderium absentiae falso atque inani solatio levant,
325 3 | ad abbatis tui fratrumque falsorum machinationem accessisti
326 14 | philosophorum tuam exaequare famam poterat? quae te regio aut
327 21 | memento, obsecro, quae fecerim et quanta debeas attende.
328 7 | quae fecisti, qui quae alii fecerunt curare satagis. morem quidem
329 7 | sana, obsecro, ipsa quae fecisti, qui quae alii fecerunt
330 2 | huius epistulae fere omnia felle et absinthio plena, quae
331 15 | hinc maxime in amorem tui feminae suspirabant. et cum horum
332 8 | irrigatio. satis ex ipsa feminei sexus natura debilis est
333 8 | devotis communiter debes feminis, unice tuae devotius solvas.~
334 7 | habuerat. in ipsis cubilibus ferarum, in ipsis latibulis latronum,
335 2 | memini, huius epistulae fere omnia felle et absinthio
336 7 | creatio est. solitudo haec feris tantum sive latronibus vacans
337 14 | procedentem conspicere non festinabat ac discedentem collo erecto,
338 8 | apostolus atque fundaverat in fide per praedicationis suae
339 7 | prodigi atque importuni fiebant.~
340 7 | posses et maxima, ut quicquid fieret tibi soli posset ascribi.
341 21 | sic tuam nunc praecipue fieri. ~
342 [Title]| fratri; ancilla sua, immo filia; ipsius uxor, immo soror,
343 8 | tanta hostibus largiris,quid filiabus debeas meditare; atque,
344 7 | amicissimas, non tam socias quam filias convenit nominari, vel si
345 3 | exactoris et pessimorum, quos filios nominas, monachorum profectus,
346 18 | resideret; utinam occasiones fingere possem, quibus te excusando
347 21 | pluribus habebatur; nunc autem finis indicat quo id inchoaverim
348 9 | patrum exemplis admonitus fluctuantem me et iam diutino merore
349 9 | quanto te amplius nuptialis foedere sacramenti constat esse
350 1 | dilectissime, vestram ad me forte quidam nuper attulit. quam
351 12 | potentior, ideo et melior: fortunae illud est, hoc virtutis.
352 [Title]| patri; coniugi suo, immo fratri; ancilla sua, immo filia;
353 3 | praetermisisti. inde ad abbatis tui fratrumque falsorum machinationem accessisti
354 19 | facillima. dum tui praesentia fraudor, verborum saltem votis,
355 8 | adhuc teneris maxime plantis frequens ut profitiant neccessaria
356 15 | dictaminis quam cantus saepius frequentata tuum in ore omnium nomen
357 5 | loco sic scribens: «quod frequenter mihi scribis, gratias ago:
358 22 | me epistulis visitabas, frequenti carmine tuam in ore omnium
359 8 | diligentiorem culturam exigit et frequentiorem, iuxta illud apostoli: «
360 1 | quam ex ipsa statim tituli fronte vestram esse considerans,
361 21 | attende. dum tecum carnali fruerer voluptate, utrum id amore
362 19 | imaginis praesenta dulcedinem. frustrate in rebus daxilem expecto,
363 20 | obsecro. bene autem tecum fuerit, si te propitium invenerit,
364 | fuisti
365 7 | super alienumedificasti fundamentum. totum quod hic est, tua
366 7 | loci tu post Deum solus es fundator, solus huius oratorii constructor,
367 8 | plantaverat apostolus atque fundaverat in fide per praedicationis
368 5 | quanto sunt iocundiores futurae. de quibuscunque autem nobis
369 4 | remansimus, doloris vel gaudii participes habeas.~
370 14 | regina vel praepotens femina gaudiis meis non invidebat vel thalamis?~
371 7 | morem quidem amico et socio gessisti et tam amicitiae quam societatis
372 11 | etiam excellentiae tuae gloriam minus laederem. quod et
373 3 | quidem suggestionibus quid de glorioso illo theologiae tuae opere,
374 3 | detractiones illas tibi gravissimas duorum illorum pseudoapostolorum
375 4 | doloris vel gaudii participes habeas.~
376 21 | agerem incertum pluribus habebatur; nunc autem finis indicat
377 12 | Xenophonte et uxore eius habita manifeste convincit; quam
378 7 | latronibus vacans nullam hominum habitationem noverat, nullam domum habuerat.
379 20 | properantem te ad Deum secuta sum habitu, immo praecessi; quasi enim
380 11 | tuam statim iussionem tam habitum ipsa quam animum immutarem,
381 7 | suscipiendum non ad dandum habuerant, hic in oblationibus faciendis
382 7 | habitationem noverat, nullam domum habuerat. in ipsis cubilibus ferarum,
383 16 | autem animum in te semper habuerim, solus qui expertus es iudicare
384 [Title]| uxor, immo soror, Abaelardo Heloisa.~
385 22 | carmine tuam in ore omnium Heloisam ponebas; me plateae omnes,
386 15 | sineret immemores esse; atque hinc maxime in amorem tui feminae
387 | his
388 12 | quippe est eam res ipsas non hominem sequi, et se si posset velle
389 7 | latronibus vacans nullam hominum habitationem noverat, nullam
390 11 | praesidens mundo matrimonii honore dignaretur, totumque mihi
391 | horum
392 16 | compellat? quem vel quam, licet hostem primitus, debita compassio
393 8 | debeas considera; qui tanta hostibus largiris,quid filiabus debeas
394 | huc
395 11 | videlicet pro te amplius humiliarem, ampliorem apud te consequerer
396 | ideo
397 17 | ardor potius quam amor. ubi igitur quod desiderabas cessavit,
398 13 | coniugatis, ut perfecta dilectio illaesa custodiat matrimonii foedera
399 | ille
400 15 | incessanter tenebant, ut illiteratos etiam melodiae dulcedo tui
401 | illo
402 | illorum
403 1 | saltem tanquam eius quadam imagine recreer. ~
404 5 | quin protinus una simus. si imagines nobis amicorum absentium
405 19 | tibi copia est, tuae mihi imaginis praesenta dulcedinem. frustrate
406 15 | dulcedo tui non sineret immemores esse; atque hinc maxime
407 9 | semper, ut omnibus patet, immoderato amore complexa sum.~
408 11 | habitum ipsa quam animum immutarem, ut te tam corporis mei
409 11 | dici meretrix quam illius imperatrix.~
410 10 | universaque iusseris in tantum impleverim ut cum te in aliquo offendere
411 7 | faciendis prodigi atque importuni fiebant.~
412 3 | oratorio praeter consuetudinem imposito. Denique ad intolerabiles
413 5 | quodlibet onus pluribus impositum levius sustinetur sive defertur.
414 5 | desiderium absentiae falso atque inani solatio levant, quanto iocundiores
415 21 | amore vel libidine agerem incertum pluribus habebatur; nunc
416 15 | tuum in ore omnium nomen incessanter tenebant, ut illiteratos
417 21 | autem finis indicat quo id inchoaverim principio. omnes mihi denique
418 10 | mihi tecum abstulerit, ut incomparabiliter maior sit dolor ex amissionis
419 | inde
420 21 | habebatur; nunc autem finis indicat quo id inchoaverim principio.
421 7 | argumentis, non testimoniis indiget, ut quasi dubium comprobetur:
422 11 | amicae vocabulum aut, si non indigneris, concubinae vel scorti;
423 12 | prostituere ditiori, sicut inductio illa Aspasiae philosophae
424 12 | manifeste convincit; quam quidem inductionem cum praedicta philosopha
425 15 | fateor, tibi specialiter inerant quibus feminarum quarum
426 11 | te a coniugio nostro et infaustis thalamis revocare conabar
427 3 | exsecrabilem invidiam et infestationem nimiam stilum contulisti.
428 8 | debilis est haec plantatio et infirma, etiamsi non esset nova.
429 6 | quaedam nobis vulnera doloris inflixisti et priora auxisti.~
430 22 | quae vero tua sit iniquitas perpende, si merenti amplius
431 9 | nostrae tenera conversationis initia tua iam dudum oblivio movit,
432 3 | tuum summae proditionis iniuria, ad condiscipulorum quoque
433 16 | plurimum, ut nosti, sum innocens: non enim rei effectus,
434 17 | epistula consoler; dic, inquam, si vales, aut ego quod
435 11 | in tantam versus est amor insaniam ut quod solum appetebat,
436 14 | erecto, oculis directis non insectabatur? quae coniugata, quae virgo
437 6 | diligenter commemorans, cum eius intenderes consolationi, nostrae plurimum
438 21 | mihi denique voluptates interdixi ut tuae parerem voluntati;
439 3 | consuetudinem imposito. Denique ad intolerabiles illas et adhuc continuas
440 7 | regum vel principum opibus intulisti, cum plurima posses et maxima,
441 20 | fuerit, si te propitium invenerit, si gratiam referas pro
442 18 | excusationem sui amor tuus inveniret per quos dolor meus paululum
443 12 | philosopha ad reconciliandos invicem illos proposuisset, tali
444 14 | femina gaudiis meis non invidebat vel thalamis?~
445 16 | adolescentiam? quam tunc mihi invidentem nunc tantis private deliciis
446 5 | tuam nobis reddere nulla invidia prohiberis, nulla difficultate
447 11 | praeferebam. Deum testem invoco, si me Augustus universo
448 12 | certum quippe est eam res ipsas non hominem sequi, et se
449 8 | profitiant neccessaria est irrigatio. satis ex ipsa feminei sexus
450 16 | habuerim, solus qui expertus es iudicare potes: tuo examini cuncta
451 10 | nunc maxime cum universaque iusseris in tantum impleverim ut
452 19 | sed tua tantum pertraxit iussio; ubi si nihil a te promerear,
453 11 | auferret, cum ad tuam statim iussionem tam habitum ipsa quam animum
454 19 | perseverans obsequio; quam quidem iuvenculam ad monastice conversationis
455 | iuxta
456 11 | excellentiae tuae gloriam minus laederem. quod et tu ipse tui gratia
457 8 | considera; qui tanta hostibus largiris,quid filiabus debeas meditare;
458 8 | incrementum virtutum divina largita est gratia. vitis alienae
459 7 | cubilibus ferarum, in ipsis latibulis latronum, ubi nec nominari
460 7 | solitudo haec feris tantum sive latronibus vacans nullam hominum habitationem
461 7 | ferarum, in ipsis latibulis latronum, ubi nec nominari Deus solet,
462 12 | neque femina in terris lectior sit, profecto semper id
463 10 | qui me contristare, qui me letificare seu consolari valeas, et
464 5 | falso atque inani solatio levant, quanto iocundiores sunt
465 5 | onus pluribus impositum levius sustinetur sive defertur.
466 12 | venalem aestimet esse quae libentius ditiori quam pauperi nubit
467 11 | tacitis quibus amorem coniugio,libertatem vinculo praeferebam. Deum
468 15 | quibus feminarum quarum libet animos statim allicere poteras,
469 21 | voluptate, utrum id amore vel libidine agerem incertum pluribus
470 22 | nunc in Deum, quam tunc in libidinem excitares? perpende, obsecro,
471 17 | quam amicitia sociavit, libidinis ardor potius quam amor.
472 | licet
473 4 | ancillulas ipsius et tuas crebris litteris de his in quibus adhuc auctuas
474 20 | Deus scit - ad Vulcania loca te properantem praecedere
475 7 | ipsa clamat. huius quippe loci tu post Deum solus es fundator,
476 5 | ad amicum Lucilium quodam loco sic scribens: «quod frequenter
477 3 | videlicet Remensis et Lotulfi Lombardi exsecrabilem invidiam et
478 22 | attende quae postulo; et longam epistulam brevi fine concludo: ~
479 13 | existeret quanto ab errore longius absisteret.~
480 20 | quasi enim memor uxoris Loth retro conversae, prius me
481 3 | Alberici videlicet Remensis et Lotulfi Lombardi exsecrabilem invidiam
482 5 | Seneca docet, ad amicum Lucilium quodam loco sic scribens: «
483 15 | novimus. quibus quidem, quasi ludo quodam laborem exercitii
484 3 | tui fratrumque falsorum machinationem accessisti et detractiones
485 3 | ubi quidem expositis prius magistrorum tuorum in te persecutionibus,
486 20 | referas pro gratia, modica pro magnis, verba pro rebus. ~
487 10 | maior est dolendi causa, maiora sunt consolationis adhibenda
488 11 | et quod maius est dictuque mirabile, in
489 20 | monastica quam te ipsum Deo mancipasti: in quo, fateor, uno minus
490 13 | error ceteris, veritas mihi manifesta contulerat, cum quod ille
491 12 | Xenophonte et uxore eius habita manifeste convincit; quam quidem inductionem
492 7 | noverant sed suscipere, et qui manus ad suscipiendum non ad dandum
493 8 | ante porcos divini eloquii margaritas spargis. qui obstinatis
494 13 | videlicet de suis aestimarent maritis, hoc ego de te, hoc mundus
495 12 | pauperi nubit et plus in marito sua quam ipsum concupiscit.
496 12 | maxime requiretis, ut et tu maritus sis quam optime, et haec
497 5 | quieverit, tanto amplius maturandae sunt litterae quanto sunt
498 | meas
499 | mecum
500 6 | desolationi, et dum eius mederi vulneribus cuperes, nova