| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Heloisa Epistola ad Abaelardum I IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Caput grey = Comment text
501 9 | parvitas novit. unde non mediocri admiratione nostrae tenera
502 8 | largiris,quid filiabus debeas meditare; atque, ut ceteras omittam,
503 14 | praepotens femina gaudiis meis non invidebat vel thalamis?~
504 9 | diligentia composuerint, tua melius excellentia quam nostra
505 15 | tenebant, ut illiteratos etiam melodiae dulcedo tui non sineret
506 21 | negligentiorem sustineo. memento, obsecro, quae fecerim et
507 20 | immo praecessi; quasi enim memor uxoris Loth retro conversae,
508 5 | saltem uno quod te nostri memorem esse monstrabis. quam iocundae
509 5 | absentium iocundae sunt, quae memoriam renovant et desiderium absentiae
510 | meos
511 22 | sit iniquitas perpende, si merenti amplius persolvis minus,
512 11 | dignius videretur tua dici meretrix quam illius imperatrix.~
513 9 | fluctuantem me et iam diutino merore confectam, vel sermone praesentem,
514 15 | philosophici, pleraque amatorio metro vel rhythmo composita reliquisti
515 7 | disciplinam tuam confluentes omnia ministrabant necessaria; et qui de beneficiis
516 11 | quod maius est dictuque mirabile, in tantam versus est amor
517 10 | quanta in te amiserim et quam miserabili casu summa et ubique nota
518 1 | missam ad amicum pro consolatione
519 20 | gratiam referas pro gratia, modica pro magnis, verba pro rebus. ~
520 | modum
521 3 | comparatione tuarum suas molestias nullas vel parvas reputaret;
522 3 | pessimorum, quos filios nominas, monachorum profectus, miserabilem historiam
523 20 | vestibus et professione monastica quam te ipsum Deo mancipasti:
524 19 | quam quidem iuvenculam ad monastice conversationis asperitatem
525 5 | quod te nostri memorem esse monstrabis. quam iocundae vero sint
526 7 | fecerunt curare satagis. morem quidem amico et socio gessisti
527 9 | initia tua iam dudum oblivio movit, quod nec reverentia Dei
528 15 | brevi tempore nuntiavit et multarum in me feminarum accendit
529 15 | nostros decantaret amores, multis me regionibus brevi tempore
530 12 | quod optimum putabitis esse multo maxime requiretis, ut et
531 11 | Augustus universo praesidens mundo matrimonii honore dignaretur,
532 13 | maritis, hoc ego de te, hoc mundus universus non tam crederet
533 | nam
534 8 | satis ex ipsa feminei sexus natura debilis est haec plantatio
535 4 | in quibus adhuc auctuas naufragiis certificare digneris, ut
536 8 | plantis frequens ut profitiant neccessaria est irrigatio. satis ex
537 4 | cottidie ultimos illos de nece tua rumores trepidantia
538 7 | confluentes omnia ministrabant necessaria; et qui de beneficiis vivebant
539 5 | praepediris, nulla, obsecro, negligentia retarderis.~
540 17 | decrevisti, in tantam tibi negligentiam atque oblivionem venerim
541 21 | amplius nunc securum reddidi, negligentiorem sustineo. memento, obsecro,
542 4 | quae cum siccis oculis neminem vel legere vel audire posse
543 20 | nusquam est: esse vero sine te nequaquam potest. sed ut tecum bene
544 15 | reliquisti carmina, quae prae nimia suavitate tam dictaminis
545 3 | invidiam et infestationem nimiam stilum contulisti. quorum
546 16 | emolliat? quae plurimum nocens, plurimum, ut nosti, sum
547 3 | pessimorum, quos filios nominas, monachorum profectus, miserabilem
548 3 | scandalum plerisque subhortum de nomine Paracliti oratorio praeter
549 5 | solent etenim dolenti nonnullam afferre consolationem qui
550 11 | directa, ubi et rationes nonnullas quibus te a coniugio nostro
551 | nostram
552 | nostro
553 | nostros
554 10 | miserabili casu summa et ubique nota proditio me ipsam quoque
555 5 | quae amici absentis veras notas afferunt?» Deo autem gratias,
556 8 | proprie in sancto proposito novella plantatio, cuius adhuc teneris
557 7 | ecclesiasticis nec oblationes facere noverant sed suscipere, et qui manus
558 7 | nullam hominum habitationem noverat, nullam domum habuerat.
559 9 | quidem tanto te maiore debito noveris obligatum quanto te amplius
560 10 | nosti, carissime, noverunt omnes quanta in te amiserim
561 15 | philosophos assecutos esse novimus. quibus quidem, quasi ludo
562 9 | excellentia quam nostra parvitas novit. unde non mediocri admiratione
563 12 | libentius ditiori quam pauperi nubit et plus in marito sua quam
564 3 | comparatione tuarum suas molestias nullas vel parvas reputaret; ubi
565 | numquam
566 15 | regionibus brevi tempore nuntiavit et multarum in me feminarum
567 | nuper
568 12 | et haec quam optimo viro nuptasit.»~
569 9 | obligatum quanto te amplius nuptialis foedere sacramenti constat
570 12 | concupiscit. certe quamcunque ad nuptias haec concupiscentia ducit,
571 | nusquam
572 7 | vivebant ecclesiasticis nec oblationes facere noverant sed suscipere,
573 7 | dandum habuerant, hic in oblationibus faciendis prodigi atque
574 9 | te maiore debito noveris obligatum quanto te amplius nuptialis
575 11 | quod et tu ipse tui gratia oblitus penitus non fuisti in ea
576 9 | conversationis initia tua iam dudum oblivio movit, quod nec reverentia
577 17 | tibi negligentiam atque oblivionem venerim ut nec colloquio
578 9 | astrictum et eo te magis mihi obnoxium quo te semper, ut omnibus
579 8 | obstinatis tanta impendis, quid oboedientibus debeas considera; qui tanta
580 4 | quoquo modo protegit Christum obsecramus, quatinus ancillulas ipsius
581 8 | margaritas spargis. qui obstinatis tanta impendis, quid oboedientibus
582 22 | per ipsum itaque cui te obtulisti Deum te obsecro ut quomodo
583 18 | paululum resideret; utinam occasiones fingere possem, quibus te
584 10 | impleverim ut cum te in aliquo offendere non possem, me ipsam pro
585 | olim
586 8 | meditare; atque, ut ceteras omittam, quanto erga me te obligaveris
587 | omnibus
588 5 | condolent, et quodlibet onus pluribus impositum levius
589 3 | glorioso illo theologiae tuae opere, quid de te ipso quasi in
590 7 | aedificandum ex regum vel principum opibus intulisti, cum plurima posses
591 12 | ut et tu maritus sis quam optime, et haec quam optimo viro
592 12 | quam optime, et haec quam optimo viro nuptasit.»~
593 12 | profecto semper id quod optimum putabitis esse multo maxime
594 7 | es fundator, solus huius oratorii constructor, solus huius
595 3 | subhortum de nomine Paracliti oratorio praeter consuetudinem imposito.
596 11 | dignaretur, totumque mihi orbem confirmaret in perpetuo
597 11 | animi unicum possessorem ostenderem. nihil umquam - Deus scit -
598 5 | uno modo potes, te mihi ostendis. numquam epistulam tuam
599 22 | rescribendo, hoc saltem pacto ut sic recreata divino alacrior
600 4 | trepidantia nostra corda et palpitantia pectora expectent. per ipsum
601 3 | plerisque subhortum de nomine Paracliti oratorio praeter consuetudinem
602 21 | voluptates interdixi ut tuae parerem voluntati; nihil mihi reservavi,
603 15 | suspirabant. et cum horum pars maxima carminum nostros
604 4 | remansimus, doloris vel gaudii participes habeas.~
605 19 | obsecro, quae requiro, et parva haec videris et tibi facillima.
606 3 | suas molestias nullas vel parvas reputaret; ubi quidem expositis
607 9 | excellentia quam nostra parvitas novit. unde non mediocri
608 9 | quo te semper, ut omnibus patet, immoderato amore complexa
609 9 | sanctarum feminarum sancti patres consumaverint, et quanta
610 [Title]| domino suo, immo patri; coniugi suo, immo fratri;
611 9 | amore nostri nec sanctorum patrum exemplis admonitus fluctuantem
612 12 | quae libentius ditiori quam pauperi nubit et plus in marito
613 4 | nostra corda et palpitantia pectora expectent. per ipsum itaque
614 8 | me te obligaveris debito pensa, ut quod devotis communiter
615 16 | quo animo fiunt, aequitas pensat. quem autem animum in te
616 10 | me ipsam pro iussu tuo perdere sustinerem. ~
617 1 | amplector, ut cuius rem perdidi verbis saltem tanquam eius
618 12 | conclusit: «quare nisi hoc peregeritis, ut neque vir melior, neque
619 13 | fallatia in coniugatis, ut perfecta dilectio illaesa custodiat
620 4 | auxerunt quo in te adhuc pericula crescere retulisti; ut omnes
621 11 | mihi orbem confirmaret in perpetuo possidendum, carius mihi
622 3 | et adhuc continuas in te persecutiones crudelissimi scilicet illius
623 3 | magistrorum tuorum in te persecutionibus, deinde in corpus tuum summae
624 19 | compleverim, nunc in tuo maxime perseverans obsequio; quam quidem iuvenculam
625 22 | perpende, si merenti amplius persolvis minus, immo nihil penitus,
626 7 | quam societatis debitum persolvisti, sed maiore te debito nobis
627 19 | devotio, sed tua tantum pertraxit iussio; ubi si nihil a te
628 3 | scilicet illius exactoris et pessimorum, quos filios nominas, monachorum
629 12 | inductionem cum praedicta philosopha ad reconciliandos invicem
630 12 | sicut inductio illa Aspasiae philosophae apud Socraticum Aeschinem
631 13 | ipsius potius sophiae quam philosophiae dicenda; sanctus hic error,
632 13 | profecto haec et plusquam philosophica est sententia ipsius potius
633 15 | laborem exercitii recreans philosophici, pleraque amatorio metro
634 14 | quis etenim regum aut philosophorum tuam exaequare famam poterat?
635 15 | gratia, quae ceteros minime philosophos assecutos esse novimus.
636 8 | alienae vineam, quam non plantasti, in amaritudinem tibi conversam
637 8 | autem incrementum dedit.» plantaverat apostolus atque fundaverat
638 8 | iuxta illud apostoli: «ego plantavi, Apollo rigavit, Deus autem
639 8 | cuius adhuc teneris maxime plantis frequens ut profitiant neccessaria
640 22 | omnium Heloisam ponebas; me plateae omnes, me domus singulae
641 2 | omnia felle et absinthio plena, quae scilicet nostrae conversionis
642 15 | exercitii recreans philosophici, pleraque amatorio metro vel rhythmo
643 7 | principum opibus intulisti, cum plurima posses et maxima, ut quicquid
644 12 | ditiori quam pauperi nubit et plus in marito sua quam ipsum
645 13 | sancta profecto haec et plusquam philosophica est sententia
646 22 | tuam in ore omnium Heloisam ponebas; me plateae omnes, me domus
647 8 | nec proficis; frustra ante porcos divini eloquii margaritas
648 | posse
649 7 | opibus intulisti, cum plurima posses et maxima, ut quicquid fieret
650 11 | corporis mei quam animi unicum possessorem ostenderem. nihil umquam -
651 11 | confirmaret in perpetuo possidendum, carius mihi et dignius
652 22 | quae debes, attende quae postulo; et longam epistulam brevi
653 12 | quo quisque ditior sive potentior, ideo et melior: fortunae
654 15 | libet animos statim allicere poteras, dictandi videlicet et cantandi
655 14 | philosophorum tuam exaequare famam poterat? quae te regio aut civitas
656 15 | reliquisti carmina, quae prae nimia suavitate tam dictaminis
657 20 | Vulcania loca te properantem praecedere vel sequi pro iussu tuo
658 20 | secuta sum habitu, immo praecessi; quasi enim memor uxoris
659 21 | reservavi, nisi sic tuam nunc praecipue fieri. ~
660 8 | atque fundaverat in fide per praedicationis suae doctrinam Corinthios,
661 12 | quam quidem inductionem cum praedicta philosopha ad reconciliandos
662 3 | illorum pseudoapostolorum a praedictis aemulis in te commotas,
663 11 | coniugio,libertatem vinculo praeferebam. Deum testem invoco, si
664 5 | prohiberis, nulla difficultate praepediris, nulla, obsecro, negligentia
665 14 | praesentem? quae regina vel praepotens femina gaudiis meis non
666 19 | est, tuae mihi imaginis praesenta dulcedinem. frustrate in
667 19 | tibi facillima. dum tui praesentia fraudor, verborum saltem
668 17 | venerim ut nec colloquio praesentis recreer nec absentis epistula
669 22 | minus, immo nihil penitus, praesertim cum parvum sit quod exigeris
670 11 | si me Augustus universo praesidens mundo matrimonii honore
671 3 | nomine Paracliti oratorio praeter consuetudinem imposito.
672 3 | carcere damnato actum sit non praetermisisti. inde ad abbatis tui fratrumque
673 16 | quem vel quam, licet hostem primitus, debita compassio mihi nunc
674 21 | indicat quo id inchoaverim principio. omnes mihi denique voluptates
675 7 | aedificandum ex regum vel principum opibus intulisti, cum plurima
676 6 | vulnera doloris inflixisti et priora auxisti.~
677 17 | specialis quam communis, non tam privata quam publica. ~
678 16 | mihi invidentem nunc tantis private deliciis compati calamitas
679 14 | quis te, rogo, in publicum procedentem conspicere non festinabat
680 7 | in oblationibus faciendis prodigi atque importuni fiebant.~
681 10 | casu summa et ubique nota proditio me ipsam quoque mihi tecum
682 3 | deinde in corpus tuum summae proditionis iniuria, ad condiscipulorum
683 3 | filios nominas, monachorum profectus, miserabilem historiam comsummasti.~
684 20 | prius me sacris vestibus et professione monastica quam te ipsum
685 8 | et admones rebelles, nec proficis; frustra ante porcos divini
686 8 | maxime plantis frequens ut profitiant neccessaria est irrigatio.
687 5 | nobis reddere nulla invidia prohiberis, nulla difficultate praepediris,
688 6 | scripsisti ad amicum prolixae consolationem epistulae,
689 19 | iussio; ubi si nihil a te promerear, quam frustra laborem diiudica.
690 19 | nunc vero plurimum a te me promereri credideram, cum omnia propter
691 3 | quod in exordio eius amico promisisti, ut videlicet in comparatione
692 20 | autem tecum fuerit, si te propitium invenerit, si gratiam referas
693 8 | haec est proprie in sancto proposito novella plantatio, cuius
694 12 | reconciliandos invicem illos proposuisset, tali fine ipsam conclusit: «
695 8 | itaque, vere tua haec est proprie in sancto proposito novella
696 | proprio
697 7 | tabernaculum et Spiritus Sancti proprium dedicasti templum. nihil
698 12 | sequi, et se si posset velle prostituere ditiori, sicut inductio
699 4 | te sibi adhuc quoquo modo protegit Christum obsecramus, quatinus
700 5 | epistulam tuam accipio, quin protinus una simus. si imagines nobis
701 3 | gravissimas duorum illorum pseudoapostolorum a praedictis aemulis in
702 17 | communis, non tam privata quam publica. ~
703 14 | aestuabat? quis te, rogo, in publicum procedentem conspicere non
704 13 | continentia quam animorum pudicitia. at quod error ceteris,
705 11 | te nisi te requisivi: te pure, non tua concupiscens. non
706 12 | profecto semper id quod optimum putabitis esse multo maxime requiretis,
707 1 | verbis saltem tanquam eius quadam imagine recreer. ~
708 | quaedam
709 12 | ipsum concupiscit. certe quamcunque ad nuptias haec concupiscentia
710 9 | quot autem et quantos tractatus in doctrina vel
711 | quare
712 15 | inerant quibus feminarum quarum libet animos statim allicere
713 4 | protegit Christum obsecramus, quatinus ancillulas ipsius et tuas
714 5 | iocundiores futurae. de quibuscunque autem nobis scribas non
715 | quidam
716 5 | paululum haec tempestas quieverit, tanto amplius maturandae
717 5 | epistulam tuam accipio, quin protinus una simus. si imagines
718 | quisque
719 5 | consolationem qui condolent, et quodlibet onus pluribus impositum
720 | quomodo
721 | quot
722 11 | consolatione directa, ubi et rationes nonnullas quibus te a coniugio
723 3 | complevisti re vera in epistula illa quod
724 8 | alienae. doces et admones rebelles, nec proficis; frustra ante
725 12 | praedicta philosopha ad reconciliandos invicem illos proposuisset,
726 15 | quodam laborem exercitii recreans philosophici, pleraque amatorio
727 22 | hoc saltem pacto ut sic recreata divino alacrior vacem obsequio.
728 22 | resonabant. quanto autem rectius me nunc in Deum, quam tunc
729 11 | hoc ipse sibi sine spe recuperationis auferret, cum ad tuam statim
730 22 | potes tuam mihi praesentiam reddas, consolationem videlicet
731 5 | modo praesentiam tuam nobis reddere nulla invidia prohiberis,
732 21 | te amplius nunc securum reddidi, negligentiorem sustineo.
733 20 | propitium invenerit, si gratiam referas pro gratia, modica pro magnis,
734 2 | unice, cruces assiduas referebant.~
735 14 | exardebat in praesentem? quae regina vel praepotens femina gaudiis
736 14 | exaequare famam poterat? quae te regio aut civitas seu villa videre
737 15 | decantaret amores, multis me regionibus brevi tempore nuntiavit
738 16 | sum innocens: non enim rei effectus, sed efficientis
739 19 | conversationis asperitatem non religionis devotio, sed tua tantum
740 15 | metro vel rhythmo composita reliquisti carmina, quae prae nimia
741 1 | carius amplector, ut cuius rem perdidi verbis saltem tanquam
742 4 | nos saltem, quae tibi sole remansimus, doloris vel gaudii participes
743 10 | consolationis adhibenda remedia; non utique ab alio, sed
744 5 | scribas non parvum nobis remedium conferes, hoc saltem uno
745 3 | tuorum Alberici videlicet Remensis et Lotulfi Lombardi exsecrabilem
746 5 | iocundae sunt, quae memoriam renovant et desiderium absentiae
747 4 | tanto dolores meos amplius renovarunt quanto diligentius singula
748 3 | molestias nullas vel parvas reputaret; ubi quidem expositis prius
749 12 | putabitis esse multo maxime requiretis, ut et tu maritus sis quam
750 19 | attende, obsecro, quae requiro, et parva haec videris et
751 11 | Deus scit - in te nisi te requisivi: te pure, non tua concupiscens.
752 22 | consolationem videlicet mihi aliquam rescribendo, hoc saltem pacto ut sic
753 21 | parerem voluntati; nihil mihi reservavi, nisi sic tuam nunc praecipue
754 18 | quos dolor meus paululum resideret; utinam occasiones fingere
755 22 | omnes, me domus singulae resonabant. quanto autem rectius me
756 5 | nulla, obsecro, negligentia retarderis.~
757 20 | quasi enim memor uxoris Loth retro conversae, prius me sacris
758 4 | adhuc pericula crescere retulisti; ut omnes pariter de vita
759 9 | oblivio movit, quod nec reverentia Dei nec amore nostri nec
760 11 | nostro et infaustis thalamis revocare conabar exponere non es
761 15 | pleraque amatorio metro vel rhythmo composita reliquisti carmina,
762 8 | Corinthios, quibus scribebat. rigaverat post modum eos ipsius apostoli
763 8 | apostoli: «ego plantavi, Apollo rigavit, Deus autem incrementum
764 14 | non aestuabat? quis te, rogo, in publicum procedentem
765 4 | ultimos illos de nece tua rumores trepidantia nostra corda
766 9 | amplius nuptialis foedere sacramenti constat esse astrictum et
767 8 | conversam admonitionibus saepe cassis et sacris frustra
768 15 | tam dictaminis quam cantus saepius frequentata tuum in ore
769 7 | sana, obsecro, ipsa quae fecisti,
770 13 | sancta profecto haec et plusquam
771 9 | exhortatione seu etiam consolatione sanctarum feminarum sancti patres
772 8 | tua haec est proprie in sancto proposito novella plantatio,
773 9 | Dei nec amore nostri nec sanctorum patrum exemplis admonitus
774 13 | quam philosophiae dicenda; sanctus hic error, et beata fallatia
775 7 | quae alii fecerunt curare satagis. morem quidem amico et socio
776 8 | neccessaria est irrigatio. satis ex ipsa feminei sexus natura
777 3 | in te commotas, atque ad scandalum plerisque subhortum de nomine
778 7 | posset ascribi. clerici sive scholares huc certatim ad disciplinam
779 13 | universus non tam crederet quam sciret, ut tanto verior in te,
780 11 | indigneris, concubinae vel scorti; ut, quo me videlicet pro
781 5 | quibuscunque autem nobis scribas non parvum nobis remedium
782 8 | doctrinam Corinthios, quibus scribebat. rigaverat post modum eos
783 5 | Lucilium quodam loco sic scribens: «quod frequenter mihi scribis,
784 5 | scribens: «quod frequenter mihi scribis, gratias ago: nam quo uno
785 6 | scripsisti ad amicum prolixae consolationem
786 1 | ardentius eam cepi legere quanto scriptorem ipsum carius amplector,
787 21 | sed quo te amplius nunc securum reddidi, negligentiorem
788 20 | properantem te ad Deum secuta sum habitu, immo praecessi;
789 5 | ipse nos exemplo proprio Seneca docet, ad amicum Lucilium
790 13 | plusquam philosophica est sententia ipsius potius sophiae quam
791 17 | si vales, aut ego quod sentio immo quod omnes suspicantur
792 9 | diutino merore confectam, vel sermone praesentem, vel epistula
793 8 | cassis et sacris frustra sermonibus excolis. quid tuae debeas
794 8 | irrigatio. satis ex ipsa feminei sexus natura debilis est haec
795 4 | quae cum siccis oculis neminem vel legere
796 | simus
797 15 | melodiae dulcedo tui non sineret immemores esse; atque hinc
798 4 | renovarunt quanto diligentius singula expresserunt, et eo magis
799 22 | plateae omnes, me domus singulae resonabant. quanto autem
800 | sint
801 7 | quam amicissimas, non tam socias quam filias convenit nominari,
802 17 | mihi potius quam amicitia sociavit, libidinis ardor potius
803 7 | gessisti et tam amicitiae quam societatis debitum persolvisti, sed
804 7 | satagis. morem quidem amico et socio gessisti et tam amicitiae
805 12 | Aspasiae philosophae apud Socraticum Aeschinem cum Xenophonte
806 5 | absentiae falso atque inani solatio levant, quanto iocundiores
807 4 | ut nos saltem, quae tibi sole remansimus, doloris vel
808 5 | solent etenim dolenti nonnullam
809 7 | latronum, ubi nec nominari Deus solet, divinum erexisti tabernaculum
810 7 | hic est, tua creatio est. solitudo haec feris tantum sive latronibus
811 21 | dilectio minus confideret, ut sollicitior esset! sed quo te amplius
812 11 | est amor insaniam ut quod solum appetebat, hoc ipse sibi
813 8 | feminis, unice tuae devotius solvas.~
814 13 | sententia ipsius potius sophiae quam philosophiae dicenda;
815 [Title]| filia; ipsius uxor, immo soror, Abaelardo Heloisa.~
816 8 | divini eloquii margaritas spargis. qui obstinatis tanta impendis,
817 11 | appetebat, hoc ipse sibi sine spe recuperationis auferret,
818 17 | omnium coniectura, non tam specialis quam communis, non tam privata
819 15 | duo autem, fateor, tibi specialiter inerant quibus feminarum
820 7 | erexisti tabernaculum et Spiritus Sancti proprium dedicasti
821 3 | et infestationem nimiam stilum contulisti. quorum quidem
822 11 | sicut ipse nosti, adimplere studui. et si uxoris nomen sanctius
823 | suae
824 | suas
825 15 | carmina, quae prae nimia suavitate tam dictaminis quam cantus
826 3 | atque ad scandalum plerisque subhortum de nomine Paracliti oratorio
827 3 | contulisti. quorum quidem suggestionibus quid de glorioso illo theologiae
828 | sui
829 10 | et quam miserabili casu summa et ubique nota proditio
830 3 | persecutionibus, deinde in corpus tuum summae proditionis iniuria, ad
831 | supra
832 7 | oblationes facere noverant sed suscipere, et qui manus ad suscipiendum
833 7 | suscipere, et qui manus ad suscipiendum non ad dandum habuerant,
834 17 | quod sentio immo quod omnes suspicantur dicam. concupiscentia te
835 15 | maxime in amorem tui feminae suspirabant. et cum horum pars maxima
836 10 | ipsam pro iussu tuo perdere sustinerem. ~
837 5 | pluribus impositum levius sustinetur sive defertur. quod si paululum
838 7 | solet, divinum erexisti tabernaculum et Spiritus Sancti proprium
839 7 | comprobetur: et si omnes taceant, res ipsa clamat. huius
840 11 | dedignatus, sed plerisque tacitis quibus amorem coniugio,libertatem
841 12 | invicem illos proposuisset, tali fine ipsam conclusit: «quare
842 | tanquam
843 16 | tunc mihi invidentem nunc tantis private deliciis compati
844 18 | excusando mei quoquo modo tegerem vilitatem. ~
845 5 | defertur. quod si paululum haec tempestas quieverit, tanto amplius
846 7 | Sancti proprium dedicasti templum. nihil ad hoc aedificandum
847 15 | multis me regionibus brevi tempore nuntiavit et multarum in
848 9 | epistula absentem consolari temptaveris; cui quidem tanto te maiore
849 15 | omnium nomen incessanter tenebant, ut illiteratos etiam melodiae
850 9 | mediocri admiratione nostrae tenera conversationis initia tua
851 8 | novella plantatio, cuius adhuc teneris maxime plantis frequens
852 12 | melior, neque femina in terris lectior sit, profecto semper
853 11 | vinculo praeferebam. Deum testem invoco, si me Augustus universo
854 7 | obligaveris, non argumentis, non testimoniis indiget, ut quasi dubium
855 16 | committo, tuo per omnia cedo testimonio.~
856 3 | suggestionibus quid de glorioso illo theologiae tuae opere, quid de te ipso
857 1 | attulit. quam ex ipsa statim tituli fronte vestram esse considerans,
858 | totum
859 11 | matrimonii honore dignaretur, totumque mihi orbem confirmaret in
860 9 | quot autem et quantos tractatus in doctrina vel exhortatione
861 4 | illos de nece tua rumores trepidantia nostra corda et palpitantia
862 | tuarum
863 | tuis
864 22 | vacem obsequio. cum me ad turpes olim voluptates expeteres,
865 | tuus
866 | ubique
867 4 | desperare cogamur, et cottidie ultimos illos de nece tua rumores
868 11 | possessorem ostenderem. nihil umquam - Deus scit - in te nisi
869 | una
870 11 | corporis mei quam animi unicum possessorem ostenderem.
871 10 | debeas et nunc maxime cum universaque iusseris in tantum impleverim
872 11 | testem invoco, si me Augustus universo praesidens mundo matrimonii
873 13 | hoc ego de te, hoc mundus universus non tam crederet quam sciret,
874 | unum
875 | utique
876 | utrum
877 [Title]| sua, immo filia; ipsius uxor, immo soror, Abaelardo Heloisa.~
878 12 | Aeschinem cum Xenophonte et uxore eius habita manifeste convincit;
879 7 | feris tantum sive latronibus vacans nullam hominum habitationem
880 22 | recreata divino alacrior vacem obsequio. cum me ad turpes
881 22 | epistulam brevi fine concludo: ~ vale, unice.~ ~
882 10 | letificare seu consolari valeas, et solus es qui plurimum
883 11 | uxoris nomen sanctius ac validius videretur, dulcius mihi
884 20 | minus te de me confidere vehementer dolui atque erubui. aeque
885 12 | hominem sequi, et se si posset velle prostituere ditiori, sicut
886 12 | virtutis. nec se minime venalem aestimet esse quae libentius
887 17 | negligentiam atque oblivionem venerim ut nec colloquio praesentis
888 3 | complevisti re vera in epistula illa quod in
889 5 | litterae, quae amici absentis veras notas afferunt?» Deo autem
890 20 | gratia, modica pro magnis, verba pro rebus. ~
891 19 | tui praesentia fraudor, verborum saltem votis, quorum tibi
892 8 | tua itaque, vere tua haec est proprie in
893 13 | crederet quam sciret, ut tanto verior in te, meus amor existeret
894 13 | at quod error ceteris, veritas mihi manifesta contulerat,
895 11 | dictuque mirabile, in tantam versus est amor insaniam ut quod
896 20 | conversae, prius me sacris vestibus et professione monastica
897 14 | regio aut civitas seu villa videre non aestuabat? quis te,
898 19 | quae requiro, et parva haec videris et tibi facillima. dum tui
899 18 | mei quoquo modo tegerem vilitatem. ~
900 14 | te regio aut civitas seu villa videre non aestuabat? quis
901 11 | amorem coniugio,libertatem vinculo praeferebam. Deum testem
902 8 | est gratia. vitis alienae vineam, quam non plantasti, in
903 12 | hoc peregeritis, ut neque vir melior, neque femina in
904 14 | insectabatur? quae coniugata, quae virgo non concupiscebat absentem
905 12 | optime, et haec quam optimo viro nuptasit.»~
906 12 | fortunae illud est, hoc virtutis. nec se minime venalem aestimet
907 8 | et sic eis incrementum virtutum divina largita est gratia.
908 22 | expeteres, crebris me epistulis visitabas, frequenti carmine tuam
909 4 | retulisti; ut omnes pariter de vita tua desperare cogamur, et
910 8 | divina largita est gratia. vitis alienae vineam, quam non
911 7 | necessaria; et qui de beneficiis vivebant ecclesiasticis nec oblationes
912 11 | denique meas voluptates aut voluntates, sed tuas, sicut ipse nosti,
913 21 | interdixi ut tuae parerem voluntati; nihil mihi reservavi, nisi
914 21 | dum tecum carnali fruerer voluptate, utrum id amore vel libidine
915 19 | fraudor, verborum saltem votis, quorum tibi copia est,
916 20 | aeque autem - Deus scit - ad Vulcania loca te properantem praecedere
917 6 | cuperes, nova quaedam nobis vulnera doloris inflixisti et priora
918 6 | desolationi, et dum eius mederi vulneribus cuperes, nova quaedam nobis
919 12 | Socraticum Aeschinem cum Xenophonte et uxore eius habita manifeste