a-laten | later-trahu | tranq-zacha
Caput
501 III | sub honestae rei occasione latere antiqui hostis astutias.
502 II | nomine Malchus, quem nos Latine « regem » possumus dicere,
503 I | abstergere, ut venire possim ad latiorem historiam. Scribere enim
504 IV | Pendebant ex umero pharetrae, et laxos arcus vibrantes hastilia
505 IX | conscientia pro muro saepti. Leaena insidias cavens et visam
506 IX | per tenebras aspicimus leaenam invasisse hominem et gutture
507 IX | interitus, nisi quod tutius erat leonis rabiem quam iram hominum
508 X | X. Periculo liberatus ad monachos redit. ~Sublato
509 V | solitudinem, ubi dominam liberosque ex more gentis adorare iussi
510 VI | me Christianum, nec mihi licere uxorem viventis accipere (
511 II | religiosi et sic ecclesiae limen terentes, ut Zachariam et
512 I | veluti quamdam rubiginem linguae abstergere, ut venire possim
513 X | domino, ad haec delatus loca me monachis reddo. Hanc
514 II | lingua, ut revera eiusdem loci indigena. Anus quoque in
515 IV | suspicio frequentiam in illis locis viatorum congregat, ut imminens
516 IV | arcus vibrantes hastilia longa portabant. Non enim ad pugnandum,
517 IX | offertur ad dexteram specus longe sub terram penetrans. Igitur
518 VIII| flumine deferente et multo longius, quam conscenderamus, in
519 IV | distrahimur. Ego interim longo postliminio hereditarius
520 IX | Dominus vos vocat. » Adhuc loquebatur - et ecce: per tenebras
521 IX | clamante domino non audeo loqui. Mittit servum, ut nos de
522 VII | semina praecidebant; hae luctu celebri corpora defuncta
523 III | quae de ovili egreditur, lupi statim morsibus patet. » ~
524 VII | venturae hiemis memores, ne madefacta humus in herbam horrea verteret,
525 VIII| perderent. Sed inter haec madefactae carnes et ex parte lapsae
526 III | repertis monachis eorum me magisterio tradidi manuum labore victum
527 VIII| in grege duo hirci mirae magnitudinis. Quibus occisis utres facio
528 I | potentia quidem et divitiis maior, sed virtutibus minor facta
529 VII | calle fervere. Video onera maiora quam corpora. Aliae herbarum
530 III | III. Malchi historia. ~« Ego », inquit, «
531 IX | concite. Statimque mens mali praesaga putare dominum,
532 V | mihi pascendae oves, et in malorum comparatione hoc fruor solacio,
533 VI | an vincimus? Exspectamus manum domini an proprio mucrone
534 I | remos trahunt, ferreas manus, et uncos praeparant, dispositumque
535 III | eorum me magisterio tradidi manuum labore victum quaeritans
536 I | in portu et in tranquillo mari flectunt gubernacula, remos
537 VI | incanescente iam capite virgo maritus fierem? Quid prodest parentes,
538 II | morabatur in Syria Hieronymus. ~Maronias triginta fere milibus ab
539 VI | mihi ero et persecutor et martyr! » ~Sic fatus eduxi in tenebris
540 VI | infelix mulier; habeto me martyrem potius quam maritum. » Tunc
541 I | persecutionibus creverit, et martyriis coronata sit; et postquam
542 VI | Habet et pudicitia servata martyrium suum. Iaceat insepultus
543 II | quaenam esset eorum copula, matrimonii, sanguinis an spiritus,
544 VI | servaveram. Transeunt in tali matrimonio dies plurimi. Amabiliores
545 VI | tenebrosior solito et mihi nimium matura nox. Duco in speluncam semirutam
546 IX | apprehensum mordicus catulum matutina effert nobisque cedit hospitium.
547 VII | quoque contubernii recordari maximeque vultus patris mei, qui me
548 VII | humum de foveis et aquarum meatus aggeribus excludebant. Illae
549 VIII| susurro inter spem et metum medii fluctuamus. Erant mihi in
550 II | crederes - nisi quod Ioannes in medio non erat. De his cum curiose
551 IX | praesaga putare dominum, meditari mortem, solem cernere nigrescentem.
552 VII | desiderare, ubi laboratur in medium et, cum nihil cuiusquam
553 VI | Tunc illa provoluta pedibus meis « Precor », inquit, « te
554 VII | excludebant. Illae venturae hiemis memores, ne madefacta humus in herbam
555 IX | venire concite. Statimque mens mali praesaga putare dominum,
556 VI | fugae suspicio; interdum et mense toto abibam fidus gregis
557 VIII| etiam referens, et si tota mente securus, toto tamen corpore
558 VII | nos mittentis et pigras mentes sub tali exemplo suscitantis
559 | meo
560 III | meam?) partem in sumptuum meorum solacia reservarem. Ob hoc
561 | meos
562 X | transmissi ad Sabinianum, Mesopotamiae ducem, camelorum accepimus
563 IX | dimicaret? Sublato autem illo metu similis ante oculos nostros
564 VIII| iugi susurro inter spem et metum medii fluctuamus. Erant
565 III | historia. ~« Ego », inquit, « mi nate, Nisibeni agelli colonus,
566 VI | fatus eduxi in tenebris micantem gladium et acumine contra
567 I | dispositumque per tabulata militem, pendente gradu, et labente
568 III | vicinam Persidem et Romanorum militum custodiam, ad occidentem
569 III | respondi. Quantis pater minis, quantis mater blanditiis
570 I | divitiis maior, sed virtutibus minor facta sit. Verum haec alias.
571 II | sanctos et deo placitos et mira nescioquae respondebant.
572 VIII| mihi in grege duo hirci mirae magnitudinis. Quibus occisis
573 VII | portabant. Quodque magis mirum est in tanto agmine: egredientes
574 III | tergum respicerem. Vae mihi misero: vici monitorem pessima
575 IX | reputantes: si iuvat dominus miseros, habemus salutem; si despicit
576 X | ore volvere et in alvum missos iterum retrahere. Quibus
577 VII | formicarum sollertiam nos mittentis et pigras mentes sub tali
578 IX | domino non audeo loqui. Mittit servum, ut nos de spelunca
579 X | X. Periculo liberatus ad monachos redit. ~Sublato ergo terrore
580 VII | taedere captivitatis et monasterii cellulas quaerere ac formicarum
581 III | respicerem. Vae mihi misero: vici monitorem pessima victoria reputans
582 II | II. Adolescentulus morabatur in Syria Hieronymus. ~Maronias
583 IX | morituri! Quid statis, quid moramini? Exite! Dominus vos vocat. »
584 II | dum ego adulescentulus morarer in Syria, ad papae Euagrii
585 IX | nesciente. Qui cum videret illum moras facere, suspicatus duos
586 IX | esse sentiens apprehensum mordicus catulum matutina effert
587 V | ubi dominam liberosque ex more gentis adorare iussi cervices
588 VI | moreris, ne mihi iungaris? Ego morerer, si iungi velles. Habeto
589 VI | antequam perderem. Cur moreris, ne mihi iungaris? Ego morerer,
590 IX | Exite, furciferi, exite morituri! Quid statis, quid moramini?
591 III | ovili egreditur, lupi statim morsibus patet. » ~
592 II | valde decrepita et iam morti proxima, videbatur. Tam
593 III | viveret mater (iam enim patrem mortuum audieram), solarer viduitatem
594 IX | Pavemus intrinsecus et ne movere quidem nos ausi praestolamur
595 V | sancti Iacob, recordabar Moysi, qui et ipsi in eremo pecorum
596 VI | manum domini an proprio mucrone confodimur? Verte in te
597 VI | placet, in me prius verte mucronem. Sic nobis potius coniungamur.
598 IV | consilii paenitens cum altera muliercula in unius heri servitutem
599 VI | festinus brachio tenere mulierem praeoccupassem, ilico fudisset
600 VI | umquam tutum apud diabolum! O multiplices et ineffabiles eius insidiae!
601 IX | pudicitiae tantum conscientia pro muro saepti. Leaena insidias
602 V | Hic quasi clausus carcere mutato habitu, id est nudus ambulare
603 IV | imminens periculum auxilio mutuo declinetur. Erant in comitatu
604 X | custodire exhortor. Vos narrate posteris, ut sciant inter
605 X | rettulit. Haec ego vobis narravi senex. Castis historiam
606 I | per quos Christi ecclesia nata sit, et adulta, persecutionibus
607 III | Ego », inquit, « mi nate, Nisibeni agelli colonus,
608 II | possumus dicere, Syrus natione et lingua, ut revera eiusdem
609 IX | nam oculorum istiusmodi natura est, ut post solem umbras
610 I | ecclesiasticam scribere volebat. ~Qui navali praelio dimicaturi sunt,
611 II | Syria, ad papae Euagrii necessarii mei possessionem devolutus
612 VI | per Iesum, per huius horae necessitatem rogo, ne effundas sanguinem
613 IX | sinistrae nos foveae credimus nequaquam ultra progredientes, ne,
614 | Neque
615 IX | hostem nostrum perire domino nesciente. Qui cum videret illum moras
616 II | et deo placitos et mira nescioquae respondebant. Qua cupiditate
617 III | occidentem verti pedes pauxillum nescioquid portans viatici, quod me
618 IX | meditari mortem, solem cernere nigrescentem. Dumque timemus et vestigiis
619 VI | videns gregem suum crescere nihilque in me deprehendens fraudulentiae (
620 X | Invenimusque camelos, quos ob nimiam velocitatem dromedarios
621 III | Ego », inquit, « mi nate, Nisibeni agelli colonus, solus parentibus
622 IX | catulum matutina effert nobisque cedit hospitium. Neque tamen
623 VIII| semper aspicimus et magis noctibus promovemus quam diebus:
624 II | devolutus est. Quem idcirco nunc nominavi, ut ostenderem, unde nossem,
625 II | Erat illic quidam senex nomine Malchus, quem nos Latine «
626 II | nominavi, ut ostenderem, unde nossem, quod scripturus sum. ~Erat
627 | nostram
628 IX | fera tentus est, quam ad nostras latebras perveniret. Quis
629 | nostri
630 | nostros
631 III | ait, « te, fili, Satanae notatum cauterio. Non quaero causas;
632 X | retrahere. Quibus ascensis et nova sitarchia refocilati decima
633 VI | Duco in speluncam semirutam novam coniugem, et pronubante
634 VI | domini maritum; Christus noverit fratrem. Facile persuadebimus
635 VI | solito et mihi nimium matura nox. Duco in speluncam semirutam
636 VI | amavi. Numquam tamen illius nudum corpus intuitus sum, numquam
637 V | carcere mutato habitu, id est nudus ambulare disco; nam aeris
638 | Nulla
639 IV | senes, iuvenes, parvuli, numero circiter septuaginta. Et
640 VI | Amabiliores nos dominis fecerant nuptiae. Nulla fugae suspicio; interdum
641 X | desertum castra pervenimus, oblatique tribuno rei ordinem pandimus.
642 III | posset, provolutus genibus obsecrabat, ne se desererem, ne me
643 VII | agmine: egredientes non obstabant intrantibus; quin potius,
644 VI | viderint sic amare. » ~Fateor: obstipui, et admiratus virtutem feminae
645 III | temptationem et sub honestae rei occasione latere antiqui hostis astutias.
646 III | Romanorum militum custodiam, ad occidentem verti pedes pauxillum nescioquid
647 VIII| mirae magnitudinis. Quibus occisis utres facio eorumque carnes
648 IX | introgresso famulo, nobis ex occulto tergum eius videntibus (
649 IX | IX. Herus fugientem occupat. ~Post diem tertium dubio
650 VIII| Fugit. ~Regresso ad cubile occurrit mulier. Tristitiam animi
651 IX | illius nobis semper figuramus occursum. ~
652 IX | tergum eius videntibus (nam oculorum istiusmodi natura est, ut
653 IX | autem illo metu similis ante oculos nostros versabatur interitus,
654 IX | nos proditos intellegimus, offertur ad dexteram specus longe
655 | omnes
656 | omnibus
657 VII | angusto calle fervere. Video onera maiora quam corpora. Aliae
658 VII | quam sub fasce vidissent et onere concidisse, suppositis umeris
659 I | exerceri cupio in parvo opere, et veluti quamdam rubiginem
660 V | recenti caseo et lacte. Orabam iugiter canebamque psalmos,
661 X | pervenimus, oblatique tribuno rei ordinem pandimus. Inde transmissi
662 X | vocant, praeteritos cibos in ore volvere et in alvum missos
663 VII | herbarum quaedam semina forcipe oris trahebant; aliae egerebant
664 IX | umquam crederet, ut ante os nostrum pro nobis bestia
665 II | idcirco nunc nominavi, ut ostenderem, unde nossem, quod scripturus
666 III | non recipio. Ovis, quae de ovili egreditur, lupi statim morsibus
667 III | excusationes non recipio. Ovis, quae de ovili egreditur,
668 VI | carnem attigi timens in pace perdere, quod in proelio
669 IV | possessor et sero mei consilii paenitens cum altera muliercula in
670 IV | capitibus ac seminudo corpore, pallia et latas caligas trahentes.
671 X | oblatique tribuno rei ordinem pandimus. Inde transmissi ad Sabinianum,
672 II | adulescentulus morarer in Syria, ad papae Euagrii necessarii mei possessionem
673 III | Nisibeni agelli colonus, solus parentibus fui. Qui cum me quasi stirpem
674 VIII| madefactae carnes et ex parte lapsae vix tridui cibum
675 I | prius exerceri cupio in parvo opere, et veluti quamdam
676 IV | feminae, senes, iuvenes, parvuli, numero circiter septuaginta.
677 V | patiebatur. Traduntur mihi pascendae oves, et in malorum comparatione
678 V | V. Pascere oves iubetur. ~Tandem grandi
679 VI | toto abibam fidus gregis pastor per solitudinem. ~
680 V | eremo pecorum quondam fuere pastores. Vescebar recenti caseo
681 III | velle esse respondi. Quantis pater minis, quantis mater blanditiis
682 III | egreditur, lupi statim morsibus patet. » ~
683 V | pudenda nihil aliud velari patiebatur. Traduntur mihi pascendae
684 III | viveret mater (iam enim patrem mortuum audieram), solarer
685 V | quod monachum, quem in patria fueram perditurus, in eremo
686 VII | recordari maximeque vultus patris mei, qui me erudierat, tenuerat,
687 II | post multos vel dominos vel patronos, dum ego adulescentulus
688 VIII| utribus aquis nos credimus paulatim pedibus subremigantes, ut
689 III | possessiuncula partem erogarem pauperibus, partem monasterio constituerem - (
690 III | ad occidentem verti pedes pauxillum nescioquid portans viatici,
691 IX | iram hominum sustinere. Pavemus intrinsecus et ne movere
692 VIII| propter ardorem solis nimium. Pavesco miser etiam referens, et
693 IX | habemus salutem; si despicit peccatores, habemus sepulcrum. ~Quid
694 V | Moysi, qui et ipsi in eremo pecorum quondam fuere pastores.
695 III | custodiam, ad occidentem verti pedes pauxillum nescioquid portans
696 IV | latas caligas trahentes. Pendebant ex umero pharetrae, et laxos
697 I | dispositumque per tabulata militem, pendente gradu, et labente vestigio
698 IX | specus longe sub terram penetrans. Igitur timentes venenata
699 VI | monachum coepi plangere, quem perdebam, dicens: « Huccine miser
700 VI | carnem attigi timens in pace perdere, quod in proelio servaveram.
701 VIII| ripam vestigium sequentes perderent. Sed inter haec madefactae
702 VII | me erudierat, tenuerat, perdiderat. Sicque cogitans aspicio
703 V | monachum, quem in patria fueram perditurus, in eremo inveneram. ~
704 VI | sum? Ad hoc me mea scelera perduxerunt, ut incanescente iam capite
705 IV | abducitur. ~De Beroea Edessam pergentibus vicina est publico itineri
706 III | cogitatio, ut ad patriam pergerem et, dum adhuc viveret mater (
707 VIII| securus, toto tamen corpore perhorresco. ~
708 IX | eventum rei inter tanta pericula, pudicitiae tantum conscientia
709 X | X. Periculo liberatus ad monachos redit. ~
710 IV | viatorum congregat, ut imminens periculum auxilio mutuo declinetur.
711 VI | desideravi. ~Quid agimus, anima? Perimus an vincimus? Exspectamus
712 IX | Spectabamus hostem nostrum perire domino nesciente. Qui cum
713 III | quantis mater blanditiis persecuti sint, ut pudicitiam proderem,
714 I | ecclesia nata sit, et adulta, persecutionibus creverit, et martyriis coronata
715 VI | eremo. Ipse mihi ero et persecutor et martyr! » ~Sic fatus
716 I | fugientem me, et inclusum persequi desierint) ab adventu salvatoris
717 III | poteram propter vicinam Persidem et Romanorum militum custodiam,
718 VI | noverit fratrem. Facile persuadebimus nuptias, cum nos viderint
719 III | divinitatis supplantaverit. Et cum persuadere non posset, provolutus genibus
720 I | didicerint, in vero certamine non pertimiscant. Ita et ego qui diu tacui (
721 III | defenderet. Quid multa? Perveni tandem ad eremum Calchidos,
722 IX | quam ad nostras latebras perveniret. Quis hoc umquam crederet,
723 VIII| carnium portantes. Cumque pervenissemus ad fluvium (nam decem milibus
724 IX | vestigio indice iam ad latebras pervenissent? O multo gravior exspectata
725 III | mihi misero: vici monitorem pessima victoria reputans illum
726 IX | solis declinantia umbras petere) intramus quidem speluncam.
727 VIII| ad fugam; non aspernatur. Peto silentium; fidem tribuit,
728 IV | trahentes. Pendebant ex umero pharetrae, et laxos arcus vibrantes
729 VII | sollertiam nos mittentis et pigras mentes sub tali exemplo
730 VI | crimen meum. Vel si mori placet, in me prius verte mucronem.
731 II | voce consona sanctos et deo placitos et mira nescioquae respondebant.
732 VI | prostratusque humi monachum coepi plangere, quem perdebam, dicens: «
733 III | mihi exempla de scripturis plurima, inter quae illud, quod
734 VI | in tali matrimonio dies plurimi. Amabiliores nos dominis
735 VI | virtutem feminae coniuge plus amavi. Numquam tamen illius
736 VIII| lapsae vix tridui cibum pollicebantur. Bibimus usque ad satietatem
737 IV | sortitus venio. Ducimur, immo portamur sublimes in camelis et per
738 III | pedes pauxillum nescioquid portans viatici, quod me ab inopia
739 VIII| utres et partem carnium portantes. Cumque pervenissemus ad
740 I | dimicaturi sunt, ante in portu et in tranquillo mari flectunt
741 II | papae Euagrii necessarii mei possessionem devolutus est. Quem idcirco
742 III | eius et exinde venumdata possessiuncula partem erogarem pauperibus,
743 IV | postliminio hereditarius possessor et sero mei consilii paenitens
744 III | supplantaverit. Et cum persuadere non posset, provolutus genibus obsecrabat,
745 I | linguae abstergere, ut venire possim ad latiorem historiam. Scribere
746 II | quem nos Latine « regem » possumus dicere, Syrus natione et
747 X | custodire exhortor. Vos narrate posteris, ut sciant inter gladios,
748 IV | distrahimur. Ego interim longo postliminio hereditarius possessor et
749 | postquam
750 I | Christianos principes venerit, potentia quidem et divitiis maior,
751 III | quia ad orientem ire non poteram propter vicinam Persidem
752 VIII| animi vultu dissimulare non potui. Rogat, cur exanimatus sim.
753 IV | carnes, et lac camelorum potus erat. ~
754 VII | mihi spectaculum dies illa praebuit. Unde recordatus Salomonis
755 VI | sciebam enim apostolum praecepisse dominis sic quasi deo fideliter
756 VII | verteret, illata semina praecidebant; hae luctu celebri corpora
757 IV | enim ad pugnandum, sed ad praedandum venerant. Rapimur, dissipamur,
758 I | scribere volebat. ~Qui navali praelio dimicaturi sunt, ante in
759 VI | brachio tenere mulierem praeoccupassem, ilico fudisset sanguinem
760 I | ferreas manus, et uncos praeparant, dispositumque per tabulata
761 VIII| satietatem futurae nos siti praeparantes. Currimus, post tergum semper
762 VIII| eorumque carnes viatico praeparo. Et primo vespere putantibus
763 IX | concite. Statimque mens mali praesaga putare dominum, meditari
764 IX | ne movere quidem nos ausi praestolamur eventum rei inter tanta
765 X | velocitatem dromedarios vocant, praeteritos cibos in ore volvere et
766 VI | provoluta pedibus meis « Precor », inquit, « te per Iesum,
767 X | ducem, camelorum accepimus pretium. Et quia iam abbas ille
768 VIII| carnes viatico praeparo. Et primo vespere putantibus dominis
769 I | postquam ad Christianos principes venerit, potentia quidem
770 III | diabolum aperta fronte se prodere. Proponebat mihi exempla
771 III | persecuti sint, ut pudicitiam proderem, haec res sola indicio est,
772 VI | virgo maritus fierem? Quid prodest parentes, patriam, rem familiarem
773 IX | vestigiis per arenas nos proditos intellegimus, offertur ad
774 VI | in pace perdere, quod in proelio servaveram. Transeunt in
775 IX | credimus nequaquam ultra progredientes, ne, dum mortem fugimus,
776 VIII| aspicimus et magis noctibus promovemus quam diebus: vel propter
777 VI | semirutam novam coniugem, et pronubante nobis tristitia uterque
778 III | aperta fronte se prodere. Proponebat mihi exempla de scripturis
779 | proprio
780 VII | et, cum nihil cuiusquam proprium sit, omnibus omnia sunt. ~
781 | propterea
782 III | suum solacium quaerere. Prosecutus ergo me de monasterio, quasi
783 VI | sensi captivitatem meam prostratusque humi monachum coepi plangere,
784 IX | servum, ut nos de spelunca protrahat. Ipse camelos tenet et evaginato
785 VI | quam maritum. » Tunc illa provoluta pedibus meis « Precor »,
786 III | cum persuadere non posset, provolutus genibus obsecrabat, ne se
787 II | valde decrepita et iam morti proxima, videbatur. Tam studiose
788 V | Orabam iugiter canebamque psalmos, quos in monasterio didiceram.
789 IV | Edessam pergentibus vicina est publico itineri solitudo, per quam
790 V | aeris intemperies praeter pudenda nihil aliud velari patiebatur.
791 VI | quam corporis est. Habet et pudicitia servata martyrium suum.
792 I | assuescunt, ut quod in simulacro pugnae didicerint, in vero certamine
793 IV | longa portabant. Non enim ad pugnandum, sed ad praedandum venerant.
794 VII | adiuvabant. Quid multa? Pulchrum mihi spectaculum dies illa
795 VIII| praeparo. Et primo vespere putantibus dominis nos secreto cubitare
796 IX | Statimque mens mali praesaga putare dominum, meditari mortem,
797 IX | habemus sepulcrum. ~Quid putas nobis fuisse animi, quid
798 | Qua
799 | quaedam
800 II | curiose ab accolis quaererem, quaenam esset eorum copula, matrimonii,
801 II | his cum curiose ab accolis quaererem, quaenam esset eorum copula,
802 III | tradidi manuum labore victum quaeritans lasciviamque carnis refrenans
803 III | Satanae notatum cauterio. Non quaero causas; excusationes non
804 I | in parvo opere, et veluti quamdam rubiginem linguae abstergere,
805 IX | Interea tribus ferme vel quattuor cubitis introgresso famulo,
806 | quidam
807 VII | non obstabant intrantibus; quin potius, si quam sub fasce
808 | Quis
809 | quo
810 VII | corpora defuncta portabant. Quodque magis mirum est in tanto
811 | quomodo
812 | quondam
813 IX | speluncam venit et clamore rabido servi increpans socordiam
814 IX | quod tutius erat leonis rabiem quam iram hominum sustinere.
815 IV | ad praedandum venerant. Rapimur, dissipamur, in diversa
816 V | dominos meos et conservos rarius video. Videbar mihi aliquid
817 V | fuere pastores. Vescebar recenti caseo et lacte. Orabam iugiter
818 III | causas; excusationes non recipio. Ovis, quae de ovili egreditur,
819 V | aliquid habere sancti Iacob, recordabar Moysi, qui et ipsi in eremo
820 VII | monachorum quoque contubernii recordari maximeque vultus patris
821 VII | dies illa praebuit. Unde recordatus Salomonis ad formicarum
822 X | delatus loca me monachis reddo. Hanc trado virginibus,
823 VI | Etiam si vir meus ad me rediret, servarem castitatem, quam
824 X | Periculo liberatus ad monachos redit. ~Sublato ergo terrore et
825 VIII| nimium. Pavesco miser etiam referens, et si tota mente securus,
826 X | ascensis et nova sitarchia refocilati decima tandem die ad Romana
827 III | quaeritans lasciviamque carnis refrenans ieiuniis. ~Post multos annos
828 VI | aliquando captivam. Et cum ego refutarem diceremque me Christianum,
829 II | Malchus, quem nos Latine « regem » possumus dicere, Syrus
830 VIII| VIII. Fugit. ~Regresso ad cubile occurrit mulier.
831 IX | solent quippe viperae, reguli et scorpiones ceteraque
832 II | videbatur. Tam studiose ambo religiosi et sic ecclesiae limen terentes,
833 VI | prodest parentes, patriam, rem familiarem contempsisse
834 I | mari flectunt gubernacula, remos trahunt, ferreas manus,
835 VI | serviendum) et volens me remunerare, quo fidum sibi magis faceret,
836 III | ad austrum sita est. Ibi repertis monachis eorum me magisterio
837 III | monitorem pessima victoria reputans illum non meam salutem,
838 IX | mortem, illudque nobiscum reputantes: si iuvat dominus miseros,
839 II | et curiosius sciscitans rerum fidem haec ab eo accepi. ~
840 III | pudicitiam proderem, haec res sola indicio est, quod et
841 III | sumptuum meorum solacia reservarem. Ob hoc clamare coepit abbas
842 IX | facere, suspicatus duos uni resistere, sed et iram differre non
843 III | aratrum tenens post tergum respicerem. Vae mihi misero: vici monitorem
844 IX | tertium dubio aspectu procul respicimus duos camelis insidentes
845 II | placitos et mira nescioquae respondebant. Qua cupiditate illectus
846 III | monachum potius me velle esse respondi. Quantis pater minis, quantis
847 X | et in alvum missos iterum retrahere. Quibus ascensis et nova
848 X | senex Malchus adulescentulo rettulit. Haec ego vobis narravi
849 II | Syrus natione et lingua, ut revera eiusdem loci indigena. Anus
850 III | astutias. Hoc esse canem reverti ad vomitum suum; sic multos
851 VIII| in alteram nos exponente ripam vestigium sequentes perderent.
852 VIII| vultu dissimulare non potui. Rogat, cur exanimatus sim. Audit
853 VI | huius horae necessitatem rogo, ne effundas sanguinem tuum
854 X | refocilati decima tandem die ad Romana per desertum castra pervenimus,
855 III | propter vicinam Persidem et Romanorum militum custodiam, ad occidentem
856 I | opere, et veluti quamdam rubiginem linguae abstergere, ut venire
857 IV | per vastam eremum semper ruinam timentes haeremus potius
858 | Rursus
859 X | pandimus. Inde transmissi ad Sabinianum, Mesopotamiae ducem, camelorum
860 IX | tantum conscientia pro muro saepti. Leaena insidias cavens
861 VII | praebuit. Unde recordatus Salomonis ad formicarum sollertiam
862 I | et si vituperatores mei saltem fugientem me, et inclusum
863 I | persequi desierint) ab adventu salvatoris usque ad nostram aetatem,
864 V | Videbar mihi aliquid habere sancti Iacob, recordabar Moysi,
865 II | spiritus, omnes voce consona sanctos et deo placitos et mira
866 II | eorum copula, matrimonii, sanguinis an spiritus, omnes voce
867 IV | itineri solitudo, per quam Saraceni incertis semper sedibus
868 VIII| insidias late vagantium Saracenorum vel propter ardorem solis
869 III | Video », ait, « te, fili, Satanae notatum cauterio. Non quaero
870 VIII| pollicebantur. Bibimus usque ad satietatem futurae nos siti praeparantes.
871 IX | cedit hospitium. Neque tamen satis creduli statim erupimus,
872 VI | servatus sum? Ad hoc me mea scelera perduxerunt, ut incanescente
873 X | Vos narrate posteris, ut sciant inter gladios, inter deserta
874 VI | deprehendens fraudulentiae (sciebam enim apostolum praecepisse
875 II | sum hominem et curiosius sciscitans rerum fidem haec ab eo accepi. ~
876 IX | quippe viperae, reguli et scorpiones ceteraque huiuscemodi fervorem
877 III | Proponebat mihi exempla de scripturis plurima, inter quae illud,
878 II | ostenderem, unde nossem, quod scripturus sum. ~Erat illic quidam
879 VIII| vespere putantibus dominis nos secreto cubitare invadimus iter,
880 VIII| referens, et si tota mente securus, toto tamen corpore perhorresco. ~
881 IV | timentes haeremus potius quam sedemus. Cibus semicrudae carnes,
882 VII | intervallum, dum solus in eremo sedeo et praeter caelum terramque
883 IV | Saraceni incertis semper sedibus huc atque illuc vagantur.
884 IV | potius quam sedemus. Cibus semicrudae carnes, et lac camelorum
885 IV | vittatisque capitibus ac seminudo corpore, pallia et latas
886 VI | matura nox. Duco in speluncam semirutam novam coniugem, et pronubante
887 IV | comitatu meo viri, feminae, senes, iuvenes, parvuli, numero
888 VI | nec fatemur. Tunc vere sensi captivitatem meam prostratusque
889 IX | cavens et visam se esse sentiens apprehensum mordicus catulum
890 IV | parvuli, numero circiter septuaginta. Et ecce: subito equorum
891 IX | despicit peccatores, habemus sepulcrum. ~Quid putas nobis fuisse
892 VIII| exponente ripam vestigium sequentes perderent. Sed inter haec
893 I | quippe me fecit, cui meus sermo supplicium est), prius exerceri
894 IV | hereditarius possessor et sero mei consilii paenitens cum
895 VI | vir meus ad me rediret, servarem castitatem, quam me captivitas
896 VI | est. Habet et pudicitia servata martyrium suum. Iaceat insepultus
897 VI | dicens: « Huccine miser servatus sum? Ad hoc me mea scelera
898 VI | perdere, quod in proelio servaveram. Transeunt in tali matrimonio
899 IX | venit et clamore rabido servi increpans socordiam prius
900 VI | sic quasi deo fideliter serviendum) et volens me remunerare,
901 IV | muliercula in unius heri servitutem sortitus venio. Ducimur,
902 IX | non audeo loqui. Mittit servum, ut nos de spelunca protrahat.
903 IV | subito equorum camelorumque sessores Ismaelitae irruerunt crinitis
904 | sibi
905 VII | erudierat, tenuerat, perdiderat. Sicque cogitans aspicio formicarum
906 | sicut
907 VIII| fugam; non aspernatur. Peto silentium; fidem tribuit, et iugi
908 I | Ita et ego qui diu tacui (silere quippe me fecit, cui meus
909 | sim
910 IX | Sublato autem illo metu similis ante oculos nostros versabatur
911 VII | quaerere ac formicarum illarum similitudinem desiderare, ubi laboratur
912 I | firmiter assuescunt, ut quod in simulacro pugnae didicerint, in vero
913 IX | statim in ipso introitu sinistrae nos foveae credimus nequaquam
914 | siquidem
915 III | Beroeam magis ad austrum sita est. Ibi repertis monachis
916 X | Quibus ascensis et nova sitarchia refocilati decima tandem
917 VIII| ad satietatem futurae nos siti praeparantes. Currimus,
918 IX | clamore rabido servi increpans socordiam prius a fera tentus est,
919 III | pudicitiam proderem, haec res sola indicio est, quod et domum
920 III | partem in sumptuum meorum solacia reservarem. Ob hoc clamare
921 V | malorum comparatione hoc fruor solacio, quod dominos meos et conservos
922 III | non meam salutem, sed suum solacium quaerere. Prosecutus ergo
923 III | patrem mortuum audieram), solarer viduitatem eius et exinde
924 IX | timentes venenata animalia (solent quippe viperae, reguli et
925 VI | Iam venerat tenebrosior solito et mihi nimium matura nox.
926 IV | vicina est publico itineri solitudo, per quam Saraceni incertis
927 VII | Salomonis ad formicarum sollertiam nos mittentis et pigras
928 IX | sint omnia) vox per antrum sonat: « Exite, furciferi, exite
929 X | virginibus, diligens eam ut sororem, non tamen me ei credens
930 X | non tamen me ei credens ut sorori. » ~Haec mihi senex Malchus
931 IV | in unius heri servitutem sortitus venio. Ducimur, immo portamur
932 III | initio Adam quoque et Evam spe divinitatis supplantaverit.
933 IX | terroris, quid gaudii fuit! Spectabamus hostem nostrum perire domino
934 VII | Quid multa? Pulchrum mihi spectaculum dies illa praebuit. Unde
935 IX | quid terroris, cum ante specum haud procul starent dominus
936 IX | intellegimus, offertur ad dexteram specus longe sub terram penetrans.
937 IX | Mittit servum, ut nos de spelunca protrahat. Ipse camelos
938 VIII| tribuit, et iugi susurro inter spem et metum medii fluctuamus.
939 VI | copulam amato quam corporis. Sperent domini maritum; Christus
940 II | matrimonii, sanguinis an spiritus, omnes voce consona sanctos
941 I | gradu, et labente vestigio stare firmiter assuescunt, ut
942 IX | ante specum haud procul starent dominus et conservus et
943 IX | insidentes venire concite. Statimque mens mali praesaga putare
944 IX | furciferi, exite morituri! Quid statis, quid moramini? Exite! Dominus
945 III | parentibus fui. Qui cum me quasi stirpem generis sui et heredem familiae
946 II | proxima, videbatur. Tam studiose ambo religiosi et sic ecclesiae
947 IV | circiter septuaginta. Et ecce: subito equorum camelorumque sessores
948 IV | Ducimur, immo portamur sublimes in camelis et per vastam
949 VIII| credimus paulatim pedibus subremigantes, ut deorsum nos flumine
950 IX | invasisse hominem et gutture suffocato cruentum intro trahere.
951 | sui
952 III | infidelitatem meam?) partem in sumptuum meorum solacia reservarem.
953 X | deditum posse mori, non posse superari. ~FINIS ~ ~
954 III | et Evam spe divinitatis supplantaverit. Et cum persuadere non posset,
955 I | me fecit, cui meus sermo supplicium est), prius exerceri cupio
956 VII | vidissent et onere concidisse, suppositis umeris adiuvabant. Quid
957 VII | mentes sub tali exemplo suscitantis coepi taedere captivitatis
958 IX | videret illum moras facere, suspicatus duos uni resistere, sed
959 VI | quod forte propterea haec sustineo, quia patriam desideravi. ~
960 IX | rabiem quam iram hominum sustinere. Pavemus intrinsecus et
961 VIII| fidem tribuit, et iugi susurro inter spem et metum medii
962 II | milibus ab Antiochia, urbe Syriae, haud grandis ad orientem
963 II | regem » possumus dicere, Syrus natione et lingua, ut revera
964 I | praeparant, dispositumque per tabulata militem, pendente gradu,
965 VII | nihil video, coepi mecum tacitus volvere et inter multa monachorum
966 I | pertimiscant. Ita et ego qui diu tacui (silere quippe me fecit,
967 VII | exemplo suscitantis coepi taedere captivitatis et monasterii
968 | Tam
969 | tanta
970 VII | Quodque magis mirum est in tanto agmine: egredientes non
971 I | apostolis, usque ad nostri temporis faecem, quomodo et per quos
972 III | abbas meus diaboli esse temptationem et sub honestae rei occasione
973 IX | differre non valens, sicut tenebat gladium, ad speluncam venit
974 IX | loquebatur - et ecce: per tenebras aspicimus leaenam invasisse
975 VI | martyr! » ~Sic fatus eduxi in tenebris micantem gladium et acumine
976 VI | sanguinem meum. ~Iam venerat tenebrosior solito et mihi nimium matura
977 III | me perderem, ne aratrum tenens post tergum respicerem.
978 VI | Et nisi festinus brachio tenere mulierem praeoccupassem,
979 IX | protrahat. Ipse camelos tenet et evaginato gladio nostrum
980 IX | increpans socordiam prius a fera tentus est, quam ad nostras latebras
981 VII | patris mei, qui me erudierat, tenuerat, perdiderat. Sicque cogitans
982 II | religiosi et sic ecclesiae limen terentes, ut Zachariam et Elisabeth
983 IX | dexteram specus longe sub terram penetrans. Igitur timentes
984 VII | sedeo et praeter caelum terramque nihil video, coepi mecum
985 X | monachos redit. ~Sublato ergo terrore et illa transacta die eximus
986 IX | fugientem occupat. ~Post diem tertium dubio aspectu procul respicimus
987 VI | Iaceat insepultus Christi testis in eremo. Ipse mihi ero
988 IX | cernere nigrescentem. Dumque timemus et vestigiis per arenas
989 VI | gladium! Tua magis mors timenda quam corporis est. Habet
990 VI | numquam eius carnem attigi timens in pace perdere, quod in
991 IX | mors! Rursus cum labore et timore lingua balbutit, et quasi
992 | tota
993 III | monachis eorum me magisterio tradidi manuum labore victum quaeritans
994 VI | fidum sibi magis faceret, tradidit mihi illam conservam mecum
995 X | me monachis reddo. Hanc trado virginibus, diligens eam
996 V | aliud velari patiebatur. Traduntur mihi pascendae oves, et
997 VII | quaedam semina forcipe oris trahebant; aliae egerebant humum de
998 IV | pallia et latas caligas trahentes. Pendebant ex umero pharetrae,
999 IX | suffocato cruentum intro trahere. Iesu bone, quid tunc nobis
1000 I | flectunt gubernacula, remos trahunt, ferreas manus, et uncos
|