11. [1] Proxime factum
est. Liberalitas praestaatissimoram imperatorum
expungebatur
in castris, milites laureati adibant.
Adhibetur quidam illic magis Dei miles, ceteris constantior
fratribus qui se duobus dominis seruire posse praesumpserant.
Solus libero capite, coronamento in manu
otioso, uulgato iam et
ista disciplina christiano, relucebat. [2] Denique singuli designare
et ludere eminus, infrendere comminus. Continuo murmur;
tribuno defertur et persona : iam ex ordine decesserat. Statim
tribunus : « Cur, inquit, tam diuersus habitus ? » Negauit ille
sibi cum ceteris licere. Causas expostulatus, « christianus sum »
respondit. O militem gloriosum in Deo !
Suffragia exinde, et
res ampliata et reus ad praefectos. [3] Ibidem grauissimas paenulas
posuit, releuari auspicatus, speculatoriam morosissimam de
pedibus absoluit, terrae sanctae insistere
incipiens, gladium
nec dominicae defensioni necessarium reddidit, laurea et de
manu claruit. Et nunc, rufatus sanguinis sui spe, calciatus de
euangelii paratura, succinctus acutiore uerbo dei, totus de apostolo
armatus et de martyrii candida melius coronatus, donatiuum
Christi in carcere expectat. [4] Exinde sententiae super illo, -- nescio
an christianorum : non enim aliae ethnicorum --, ut de abrupto
et praecipiti et mori cupido, qui de habitu interrogatus nomini
negotium fecerit, solus scilicet fortis inter tot fratres commilitones,
solus christianus. Plane superest ut etiam martyria
recusare meditentur, qui prophetias eiusdem spiritus sancti
respuerunt. [5] Mussitant denique tam bonam et longam pacem
periclitari sibi. Nec dubito quosdam scripturas emigrare, sarcinas
expedire, fugae accingi de ciuitate in ciuitatem. Nullam
enim aliam euangelii memoriam curant. Noui et pastores eorum:
in pace leones et in proelio ceruos. Sed de quaestionibus confessionum
alibi docebimus. [6] At nunc, quatinus et illud opponunt :
« Vbi autem prohibemur coronari ? », hanc magis localem
substantiam causae praesentis aggrediar, ut et qui ex sollicitudine
ignorantiae quaerunt instruantur, et qui in defensionem delicti
contendunt, reuincantur, ipsi uel maxime christiani laureati,
quibus id solum quaestio est, quasi aut nullum aut incertum
saltem habere possit delictum quod patiatur quaestionem. Nec
nullum autem nec incertum hinc interim ostendam.
|