11¹¹. [1] Etenim, ut ipsam causam coronae militaris aggrediar, puto
prius conquirendum an in totum christianis militia conueniat.
Quale est alioquin de accidentibus retractare, cum a praecedentibus 
culpa sit ? Credimusne humanum sacramentum
diuino superduci licere, et in alium dominum respondere
post Christum, et eierare patrem ac matrem et omnem proximum, 
quos et lex honorari et post Deum diligi praecepit, quos
et euangelium, solum Christum pluris faciens, sic quoque hono-
rauit ? [2]  Licebit in gladio conuersari, Domino pronuntiante gladio
periturum qui gladio fuerit usus ? Et proelio operabitur filius
pacis, cui nec litigare conueniet ? Et uincula et carcerem et
tormenta et supplicia administrabit, nec suarum ultor iniuriarum ? 
[3] Iam et stationes aut aliis magis faciet quam Christo, aut
et dominico die, quando nec Christo ? Et excubabit pro templis
quibus renuntiauit ? Et cenabit illic, ubi apostolo non placet ?
Et quos interdiu exorcismis fugauit, noctibus defensabit, incum-
bens et requiescens super pilum quo perfossum est latus Christi ?
Vexillum quoque portabit aemulum Christi ? Et signum postulabit
a principe, qui iam a Deo accepit ? Mortuus etiam tuba
inquietabitur aeneatoris, qui excitari a tuba angeli expectat ?
Et cremabitur ex disciplina castrensi christianus, cui cremari 
non licuit, cui Christus merita ignis indulsit ? [4]  Quanta
alibi inlicita circumspici possunt castrensium munium, transgressioni 
interpretanda! Ipsum de castris lucis in castra tenebrarum
nomen deferre transgressionis est. Plane, si quos militia praeuentos 
fides posterior inuenit, alia condicio est, ut illorum quos
Iohannes admittebat ad lauacrum, ut centurionum fidelissimorum 
quem Christus probat et quem Petrus catechizat, dum
tamen, suscepta fide atque signata, aut deserendum statim sit,
ut a multis actum, aut omnibus modis cauillandum, ne quid
aduersus Deum committatur quae nec extra militiam permittuntur, 
aut nouissime perpetiendum pro Deo, quod aeque
fides pagana condixit. [5]  Nec enim delictorum impunitatem
aut martyriorum immunitatem militia promittit. Nusquam
christianus aliud est, unum euangelium et idem : Iesus negaturus
omnem negatorem et confessurus omnem confessorem, et saluam
facturus animam pro nomine eius amissam, perditurus autem
de contrario aduersus nomen eius lucri habitam. Apud hunc tam
miles est paganus fidelis quam paganus est miles fidelis. [6]  Non
admittit status fidei necessitates. Nulla est necessitas delinquendi,
quibus una est necessitas non delinquendi. Nam et ad sacrifican-
dum et directo negandum necessitate quis premitur tormentorum
siue poenarum. Tamen nec illi necessitati disciplina coniuet, quia
potior est necessitas timendae negationis et obeundi martyrii
quam euadendae passionis et implendi officii. [7]  Ceterum
subuertit totam substantiam sacramenti causatio eiusmodi, ut
etiam uoluntariis delictis fibulam laxet. Nam et uoluntas
poterit necessitas contendi, habens scilicet unde cogatur
uel ipsa. Haec praestruxerim et ad ceteras officialium
coronarum causas, quibus familiarissima est aduocatio
necessitatis, cum idcirco aut officia fugienda sunt ne
delictis incidamus, aut martyria toleranda sunt ut officia
rumpamus. De prima specie quaestionis, etiam militiae
ipsius inlicitae, plura non faciam, ut secunda reddatur, ne,
si omni ope expulero militiam, frustra iam de corona militari
prouocarim. Puta denique licere militiam usque ad causam
coronae.