14¹⁴. [1] Tanto abest ut capiti suo munus inferat idololatriae, immo
iam dixerim Christo, siquidem caput uiri Christus est : tam
liberum quam et Christus, ne uelamento quidem obnoxium,
nedum obligamento. Porro et quod obnoxium est uelamento,
caput feminae, hoc ipso iam occupatum non uacat etiam obligamento. 
Habet humilitatis suae sarcinam. [2] Si nudo capite uideri
non debet propter angelos, multo magis coronato. Fortasse tunc
illos coronato scandalizauerit. Quid enim est in capite feminae
corona quam formae lena, quam summae lasciuiae nota, extrema
negatio uerecundiae, conflatio inlecebrae ? Propterea nec ornabitur 
operosius mulier ex apostoli prospectu, ut nec crinium
artificio coronetur. [3]  Qui tamen et uiri caput est et feminae
facies, uir ecclesiae Christus Iesus, quale, oro te, sertum pro
utroque sexu subiit ? Ex spinis, opinor, et tribulis, in figuram
delictorum quae nobis protulit terra carnis, abstulit autem
uirtus crucis, omnem aculeum mortis in dominici capitis
tolerantia obtundens, certe praeter figuram : contumelia in
promptu est, et dedecoratio et turpitudo et his implexa saeuitia.
[4]  Quae tunc Domini tempora et foedauerunt et lancinauerunt,
uti tu nunc laurea et myrto et olea et inlustriore quaque fronde
et, quod magis usui est, centenariis quoque rosis de horto Midae
lectis et utrisque liliis et omnibus uiolis coroneris, etiam gemmis
forsitan et auro ? ut et illam Christi coronam aemuleris, quae
postea ei obuenit ? Atquin et fauos post fella gustauit, nec
ante rex gloriae a caelestibus salutatus est quam rex Iudaeorum
proscriptus in cruce, minoratus primo a patre modico quid
citra angelos, et ita gloria et honore coronatus. Si ob haec
caput ei tuum debes, tale, si forte, ei repende, quale suum pro
tuo obtulit, aut nec floribus coroneris si spinis non potes, quia
floribus non potes.