7⁷. [1] Proinde coronarii isti agnoscant interim naturae auctoritatem 
communis sapientiae nomine, qua homines, sed propriae
religionis pignore, qua Deum naturae de proximo colentes,
atque ita uelut ex abundanti ceteras quoque rationes dispiciant,
quae nostro priuatim capiti coronamentis, et quidem omnibus
interdicunt. [2] Nam et urguemur a communione naturalis disciplinae 
conuerti ad proprietatem christianam totam iam defendendam 
per ceteras quoque species coronarum, quae aliis
usibus prospectae uidentur ut aliis substantiis structae, ne, quia
non ex floribus constant, quorum usum natura signauit, ut
ipsa haec laurea militaris, non credantur admittere sectae interdictionem 
quia euaserint naturae praescriptionem. Video igitur
et curiosius et plenius agendum ab originibus usque ad profectus 
et excessus rei. [3] Litterae ad hoc saeculares necessariae. De
suis enim instrumentis saecularia probari necesse est. Quantulas
attigi, credo, sufficient. Si fuit aliqua Pandora, quam primam 
feminarum memorat Hesiodus, hoc primum caput coronatum 
est a Charitibus, cum ab omnibus muneraretur, unde
Pandora. Nobis uero Moyses, propheticus, non poeticus pastor,
principem feminam Euam facilius pudenda foliis quam tempora
floribus incinctam describit. Nulla ergo Pandora. Sed ut de
mendacio erubescenda est coronae origo, iam nunc et de ueritatibus 
suis. [4] Certe enim ceteros fuisse constat auctores rei uel
illuminatores. Saturnum Pherecydes ante omnes refert coronatum, 
Iouem Diodorus post deuictos Titanas hoc munere a
ceteris honoratum. Dat et Priapo taenias idem, et Ariadnae
sertum ex auro et Indicis gemmis, Vulcani opus, ac post Liberi
munus, postea sidus. Iunoni uitem Callimachus induxit. Ita et Argi
signum eius palmite redimitum, subiecto pedibus corio leonino,
insultantem ostentat nouercam de exuuiis utriusque priuigni.
Hercules nunc populum capite praefert, nunc oleastrum, nunc
apium. [5] Habes tragoediam Cerberi, habes Pindarum atque Calli-
machum, qui et Apollinem memorat interfecto Delphico dracone 
lauream induisse, qua supplicem. Erant enim supplices
coronati apud ueteres. Liberum, eundem apud Aegyptios
Osirim, Harpocration industria ederatum argumentatur, quod
ederae naturae sit cerebrum ab heluco defensare. Sed et alias
Liberum principem coronae, plane laureae in qua ex Indis
triumphauit, etiam uulgus agnoscit, cum dies in illum sollemnes
Magnam appellat Coronam. [6] Si et Leonis Aegyptii scripta euoluas, 
prima Isis repertas spicas capite circumtulit, rem magis
uentris. Plura quaerentibus omnia exhibebit praestantissimus in hac
quoque materia commentator Claudius Saturninus. [7] Nam est illic
de coronis liber, et origines et causas et species et sollemnitates
earum ita edisserens ut nullam gratiam floris, nullam laetitiam 
frondis, nullum caespitem aut palmitem non alicuius
capiti inuenias consecratum: quo satis instruamur quam alienum
iudicare debeamus coronati capitis institutionem ab eis prolatam 
et in eorum deinceps honorem dispensatam, quos saeculum
deos credidit. [8]  Si enim mendacium diuinitatis diabolus operatur,
in hac etiam specie a primordio mendax, sine dubio et eos ipse
prospexerat, in quibus id mendacium diuinitatis ageretur. Quale
igitur habendum est apud homines Dei ueri quod agentibus
candidatis diaboli introductum et ipsis a primordio dicatum
est, quoque iam tunc idolis latriae initiabantur ab idolis et in idolis
adhuc uiuis ? non quasi aliquid sit idolum, sed quoniam, quae
idolis ab aliis fiunt ad daemonas pertinent. [9]  Porro si quae alii
idolis faciunt ad daemonas pertinent, quanto magis quod ipsa sibi
idola fecerunt, cum aduiuerent ? Ipsi scilicet sibi procurauerunt
daemones, per eos in quibus esurierant ante quod procurauerunt.