Caput
1 I | processuras ex~unius feminae utero deus destinavit, nec discrevit
2 I | Sic namque ad Rebeccam deus locutus est dicens: Duae
3 II | lineis terminemus.~Cur etenim deus universitatis conditor mundi
4 II | arboris fructu~observari deus sanxerat, omnia praecepta
5 II | subsequentem quam certo tempore deus et gentibus exhibuit [et]
6 II | circumcisio purgat hominem, deus Adam incircumcisum ~cum
7 II | circumcisum neque sabbatizantem deus Adam instituerit, ~consequenter
8 II | Noe quoque incircumcisum deus sed et non sabbatizantem
9 III | salutem. Nam providens ~deus, quod hanc circumcisionem
10 IV | primordio sanctificaverit~deus diem septimum requiescendo
11 IV | nobis,~quod sabbatum nos deus velit custodire. Nam sabbatum
12 V | ovium suarum. Et respexit deus in Abel et in munera~eius,
13 V | eius non respexit. Et dixit deus ad Cain: quare concidit~
14 V | interfecit eum. Et tunc dixit deus ad Cain: ubi est Abel~frater
15 V | fratris mei sum ego? cui deus dixit: vox~sanguinis fratris
16 V | promissionis, quam~dominus deus daturus esset patribus eorum,
17 VII | Esaias: Sic dicit~dominus deus Christo meo domino: cuius
18 VII | etenim tenet dexteram pater deus nisi Christo~filio suo,
19 VII | omnibus iudex, omnibus deus et dominus est.~Nec dubites
20 VIII| tempora.~Providens autem deus quid esset futurum, quoniam
21 IX | certamen cum hominibus,~quoniam deus praestat agonem; propter
22 IX | agonem; propter hoc ipse deus dabit vobis signum: ecce
23 IX | quod interpretatur nobiscum deus;~butyrum et mel manducabit,
24 IX | interpretatio~Emmanuel 'nobiscum deus', uti non solum sonum nominis
25 IX | habet quod est~nobiscum deus. Quaere ergo, an ista vox '
26 IX | ergo, an ista vox 'nobiscum deus' quod est Emmanuel~exinde
27 IX | Emmanuel venit id est nobiscum~deus. Aeque sono nominis inducuntur,
28 IX | ministros suae virtutis deus praeficit. Idem enim Iohannes
29 IX | autem facturum a patre: Ecce deus noster iudicium retribuet,
30 X | genus~mortis exposuerit deus filium suum, quod ipse dixit:
31 X | inquinabitis terram quam~dominus deus tuus dabit tibi in sortem.
32 X | De hoc enim ligno etiam deus per Hieremiam insinuat~quod
33 X | ore eius inventus est; et deus voluit eximere a morte animam
34 X | festos vestros convertit deus in luctum et cantica vestra
35 XI | pedis tui, et dabit tibi deus cor taedians et tabescentem
36 XIII| ipse portabat, cum sibi eum deus hostiam fieri praecepisset. ~
37 XIV | propterea benedixit te deus in saecula; accingere ensem
|