VI^VI. [1] Igitur cum manifestum sit et sabbatum temporale ostensum et sabbatum
aeternum praedicatum, circumcisionem quoque carnalem praedictam et circumcisionem 
spiritalem praeindicatam, legem quoque temporalem et legem aeternalem 
denuntiatam, sacrificia carnalia et sacrificia spiritalia praeostensa, sequitur
ut praecedenti tempore datis omnibus istis praeceptis carnaliter populo Israeli
superveniret tempus, quo legis antiquae et caeremoniarum veterutn praecepta
cessarent et novae legis promissio et spiritalium sacrificiorum agnitio et novi
testamenti pollicitatio superveniret fulgente nobis lumine ex alto qui sedebamus in
tenebris et inumbra mortis detinebamur. [2] Itaque necessitas nobis incumbit ut, quoniam
praedicatam novam legem a prophetis praediximus et non talem, qualis iam data
esset patribus eorum eo tempore quo eos de terra Aegypti produxit, ostendere et
probare debeamus tam illam legem veterem cessasse quam legem novam promissam 
nunc operari: et quidem primum quaerendum, an expectetur novae legis
lator et novi testamenti heres et novorum sacrificiorum sacerdos et novae circumcisionis 
purgator et aeterni sabbati cultor, qui legem veterem compescat et novum
testamentum statuat et nova sacrificia offerat et caeremonias antiquas reprimat et
circumcisionem veterem cum suo sabbato compescat et novum regnum quod non
corrumpatur adnuntiet. [3] Nam etiam novae legislator sabbati spiritalis cultor sacrifiorum 
aeternorum antistes regni aeterni dominator quaerendum an venerit an
necne, ut si iam venit serviendum sit illi, si necdum venit sustinendus sit, dummodo
manifestum sit adventu eius comprimi legis veteris praecepta et oriri debere novae
legis exordia. [4] Et in primis definiendum est non potuisse cessare legem antiquam
et prophetas, nisi venisset is qui per eandem legem et per eosdem prophetas venturus 
adnuntiabatur.