XIXI. [1] Nam et pro istis meritis vestris cladem vestram
futuram Ezechiel nuntiat,
et non solum in isto saeculo quae iam evenit, sed in die retributionis quae
subsequetur.
Qua clade nemo liberabitur, nisi qui passionem Christi quem respuitis
fuerit obsignatus. [2] Sic enim scriptum est: Et dixit ad me: fili
hominis, vidisti quae
seniores Israelis faciunt, unusquisque eorum in tenebris, unusquisque in
cubiculo absconso ?
Quoniam
dixerunt: non videt nos dominus, dereliquit dominus terram. Et dixit ad me:
adhuc conversus videbis facinora maiora quae isti faciunt. [3] Et introduxit me ad
limina ianuae
domus domini quae aspicit ad aquilonem, et ecce illic mulieres sedentes et
plangentes Thamuz.
Et dixit dominus ad me: fili hominis, vidisti? Numquid modica domus Iuda, ut
faciant facinora
quae fecerunt? Et adhuc visurus es adfectiones maiores eorum. [4] Et introduxit me in
aedem
domus domini interiorem, et ecce in liminibus templi domini inter medium elam
et inter
medium altaris quasi viginti et quinque viri: posteriora sua dederunt ad
templum domini et
facies suas contra orientem; hi adorabant solem. [5] Et dixit ad me: vides, fili
hominis? Numquid
pusilla domus Iuda, ut faciant facinora quae fecerunt hic? Quoniam
impleverunt impietates
suas, et ecce ipsi quasi subsannantes, et ego faciam cum indignatione mea;
non parcet
oculus meus, sed neque miserebor; et clamabunt ad aures meas voce magna et non
exaudiam
eos, sed neque miserebor. [6] Et exclamavit in aures meas
voce magna dicens: adproximavit
vindicta civitatis huius. Et unusquisque habuit vasa exterminii in manu sua, et
ecce sex viri
veniebant a via portae altae quae aspiciebat ad aquilonem, et uniuscuiusque
bipennis dispersionis
erat in manu eius. [7] Et unus vir in medio eorum
indutus podere et zona saphiri
circa lumbos eius, et introierunt et steterunt proximi altaris aerei, et
claritas dei Israelis
ascendit a Cherubin quae fuit super ea in subdival domus. [8] Et vocavit hominem
qui indutus
erat podere, qui habuit super lumbos suos zonam, et dixit ad eum dominus:
transi mediam
Hierusalem et scribe signum in frontibus virorum qui gemunt et dolent super
omnia facinora
quae fiunt in medio eorum, et in his dixit ad <me> audientem: ite post
eum in civitatem et
concidite et nolite parcere oculis vestris, et ne misereamini senioris aut
iuvenis aut virginis,
et parvulos et mulieres interficite omnes ut perdeleantur, ad omnes autem super
quos est
[Tau] signum ne accesseritis, et a sanctis meis incipite. [9] Huius autem signi
sacramentum,
variis modis praedicatum, est in quo vita hominibus praestruebatur, in quod
Iudaei
non essent credituri, sicut Moyses ante nuntiabat in Exodo dicens: Eiciemini
de
terra in qua introibitis, et in nationibus illis non eritis in requiem, et erit
instabilitas vestigii
pedis tui, et dabit tibi deus cor taedians et tabescentem animam et oculos
deficientes ut
non videant, et erit vita tua pendens in ligno ante oculos tuos et non credes
vitae tuae.
[10] Itaque quoniam impletae
prophetiae per adventum eius id est per nativitatem
quam supra memoravimus et passionem quam evidenter ediximus, propterea et
Daniel signari visionem et propheten dicebat, quoniam Christus est signaculum
omnium prophetatum adimplens omnia quae retro erant de eo nuntiata; post enim
adventum eius et passionem ipsius iam non visio neque prophetes. Unde firmissime
dicit adventum eius signare visum et prophetiam. [11] Itaque ostendentes
et numerum
annorum et tempus LX et II et dimidiae ebdomadarum adimpletarum probavimus
tunc venisse Christum id est natum, et septem et dimidiae ebdomadarum, quae
sunt subdivisae in abscisione priorum ebdomadarum, -- intra quae tempora passum
ostendimus Christum atque ita LXX ebdomadibus conclusis et civitate exterminata
et sacrificium et unctionem exinde cessare.
Sufficit
hucusque de his interim ordinem Christi decucurrisse, quod talis probatur
qualis adnuntiabatur [ut] iam ex ista consonantia scripturarum, qua ex
praeiudicio
maioris partis adversus Iudaeos elocuti sumus; neque enim in dubium deducant
vel negent quae scripta proferimus, ut ex hoc quoque paria esse scripturis
divinis
negare non possint, ut quae post Christum futura praecanebantur adimpleta
cognoscantur.
[12] Neque, nisi ille
venisset post quem habebant expungi quae nuntiabantur,
quae completa sunt etiam probarentur.
|