Caput

 1 I   |          et ipse sanctus est. Id bonum, sanctificationem dico,
 2 II  |          est: Ecce posui ante te bonum et malum: gustasti enim
 3 II  |      ipse uult aut non uult quod bonum est qui malum non uult.
 4 II  |     aduersus dei uoluntatem, qui bonum uult. Porro si quaeris,
 5 III |           uelim retractare quale bonum ostendat quod melius est
 6 III |           quod non potest uideri bonum nisi pessimo comparatum,
 7 III |      pessimo comparatum, ut ideo bonum sit nubere, quia deterius
 8 III |        quia deterius sit ardere. Bonum ita est, si perseueret nomen
 9 III |         mali collationem cogitur bonum dici, non tam bonum est
10 III |      cogitur bonum dici, non tam bonum est quam genus mali inferioris,
11 III |      quod non melius, utique nec bonum, quia abstulisti et remouisti
12 III |          melius illud facit, ita bonum haberi cogit. Melius est
13 III |      unum oculum habere quia nec bonum. Nemo igitur captet ex hoc
14 VIII|       nubere, si omne quod licet bonum est. Idem apostolus exclamat:
15 VIII|        Quod non prodest, oro te, bonum potest dici? Si licita sunt
16 VIII|         uelle debebis, quod ideo bonum est quia licet, an quod
17 VIII|        non dicitur 'licet', quia bonum permitti non exspectat,
18 VIII|        Permittitur autem quod an bonum sit in dubio est, quod potest
19 XII |        Habebit itaque hoc primum bonum, ut diutius uelit uiuere,
20 XIII| testimonio posita sunt, cum quid bonum et deo placitum ab extraneis
21 XIII|       Facilius animam ponas quia bonum amiseris, quam uiuendo serues